در اوستایی در صدف لهجهی هزارگی
| درّ اوستایی در صدف لهجۀ هزارگی | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | محمدی شاری، شوکتعلی (نویسنده) |
| ناشر | صبح امید |
| مکان نشر | کابل |
| سال نشر | 1392 |
| چاپ | اول |
| شابک | 978-9936-8010-6-6 |
| موضوع | زبان هزارگی - ارتباط با اوستایی -- هویت قومی هزارهها -- زبانشناسی تاریخی |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | PIR ۳۰۷۵/م۳د۴ ۱۳۹۲ |
درّ اوستایی در صدف لهجۀ هزارگی تألیف شوکتعلی محمدی شاری؛ این کتاب پژوهشی تخصصی درباره پیوندهای زبانی و تاریخی میان لهجه هزارگی با زبان اوستایی است که به بررسی هویت قومی هزارههای افغانستان از دیدگاه زبانشناسی تاریخی میپردازد. نویسنده با رویکردی علمی به تحلیل ویژگیهای منحصر به فرد این لهجه و ارتباط آن با زبانهای باستانی ایران میپردازد.
ساختار
کتاب در هفت فصل اصلی سازماندهی شده است: مفهومشناسی، بررسی نظریههای هزارهپژوهی، نسبت هزارگی با زبان اوستایی، نسبت هزارگی و پارسی دری، توصیف زبانشناختی لهجۀ هزارگی، ظرافتها و ظرفیتهای پارسی دری در لهجۀ هزارگی، و افسانههای هزارگی.
گزارش کتاب
«درّ اوستایی در صدف لهجۀ هزارگی» اثر شوکتعلی محمدی شاری، پژوهشی عمیق و نوآورانه در حوزۀ زبانشناسی تاریخی و قومنگاری است. نویسنده در این اثر ۲۹۶ صفحهای که در کابل با تیراژ ۲۰۰۰ نسخه منتشر شده، به بررسی فرضیهای پرداخته که بر اساس آن، لهجۀ هزارگی در افغانستان را وارث مستقیم زبان اوستایی میداند.
محمدی شاری استدلال میکند که لهجۀ هزارگی، به عنوان یکی از کهنترین شاخههای زبان فارسی دری، بیشترین ویژگیهای زبانی اوستایی (زبان شرق ایران باستان) را در خود حفظ کرده است. این اثر با مقایسۀ سیستماتیک ویژگیهای آوایی، واژگانی و دستوری این دو زبان، تلاش دارد پیوندهای تاریخی و زبانی میان آنها را تبیین کند.
یکی از نقاط قوت کتاب، پرداختن به جنبههای هویتی این پژوهش است. نویسنده معتقد است که این کشف زبانی میتواند به حل بسیاری از ابهامات تاریخی درباره خاستگاه قوم هزاره کمک کند. کتاب همچنین به نقد دیدگاههای رایج درباره منشأ ترکی-مغولی هزارهها میپردازد و با ارائه شواهد زبانی، نظریه بومی و آریایی بودن این قوم را تقویت میکند.
فصل پایانی کتاب به جمعآوری و تحلیل افسانههای شفاهی هزارگی اختصاص یافته که از منظر نویسنده، حاوی بازماندههای فرهنگی و زبانی ارزشمندی از دوران باستان است. این اثر با روشی علمی و تحلیلی، گامی مهم در مطالعات زبانشناسی تاریخی و مردمنگاری افغانستان محسوب میشود.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات