نفائس العرفان: مجموعه هفت رسالهی عرفانی
نفائس العرفان: مجموعۀ هفت رسالۀ عرفانی تألیف محیی الدین ابن عربی (متوفی 638ق)، ترجمه سید ناصر طباطبایی، تصحیح سعید عبدالفتاح؛ این کتاب مجموعهای از هفت رساله عرفانی ابن عربی، اندیشمند برجستۀ جهان اسلام است که به بررسی عمیق نظریه وحدت وجود میپردازد. محتوای کتاب عصاره تفکر عرفانی ابن عربی را در بر دارد و تأثیر گستردهای بر عرفان و فلسفۀ اسلامی داشته است.
| نفائس العرفان: مجموعۀ هفت رسالۀ عرفانی | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | ابن عربی، محمد بن علی (نویسنده)
عبدالفتاح، سعید (مصحح) طباطبایی، ناصر (مترجم) |
| عنوانهای دیگر | مجموعة رسائل ابن عربی |
| ناشر | جامی |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1392ش. |
| چاپ | چاپ یکم |
| شابک | 978-600-176-066-2 |
| موضوع | عرفان - متون قدیمی تا قرن 14، تصوف - متون قدیمی تا قرن 14 |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | 1392 5041ر2الف / 283 BP |
ساختار
این کتاب در یک جلد و شامل هفت رساله عرفانی به همراه چند وصیتنامه است که مجموعه کاملی از تفکرات ابن عربی را ارائه میدهد.
گزارش کتاب
کتاب «نفائس العرفان: مجموعۀ هفت رسالۀ عرفانی» شامل مهمترین آثار عرفانی محیی الدین ابن عربی، عارف نامدار اندلسی است که تأثیر شگرفی بر عرفان اسلامی گذاشته است. این مجموعه با ترجمه سید ناصر طباطبایی و تصحیح سعید عبدالفتاح، هفت رساله مهم از ابن عربی را دربرمیگیرد که شامل «رسالۀ الأنوار جلاله»، «رسالۀ علوّ حقیقت محمدی»، «رسالۀ نفائس العرفان»، «رسالۀ شرح اسم جلالۀ الله»، «رسالۀ حکمت حاتمی»، «رسالۀ الاسفار عن نتایج الاسفار» و چند وصیتنامه است.
در این کتاب، نظریه محوری وحدت وجود که از اصول بنیادین تفکر ابن عربی است، به تفصیل تحلیل شده است. نویسنده در این رسائل بر این مفهوم تأکید دارد که عالم وجود تجلی واحد حق تعالی است و هیچ موجودی از ظهور حق خالی نیست. این نظریه که ریشه در فلسفه فلوطین و برخی مذاهب شرقی دارد، توسط ابن عربی به اوج تکامل خود در عرفان اسلامی رسید. کتاب به بررسی مفاهیمی مانند ظهور نورانی حق در عالم، اتحاد ظاهر و مظاهر، و حلول الوهیت در بشریت میپردازد.
یکی از نقاط قوت کتاب، بررسی تفصیلی رسالۀ «علوّ حقیقت محمدی» است که در آن جایگاه ویژه پیامبر اکرم(ص) در نظام هستی از دیدگاه ابن عربی تحلیل شده است. همچنین رسالۀ «شرح اسم جلالۀ الله» به بررسی عمیق اسما و صفات الهی میپردازد و رابطه میان خالق و مخلوق را از دیدگاه عرفانی تبیین میکند.
این مجموعه نه تنها برای شناخت تفکر ابن عربی، بلکه برای درک تحولات عرفان اسلامی پس از وی نیز حائز اهمیت است. نویسنده نشان میدهد چگونه این دیدگاهها بر عرفای پس از ابن عربی مانند نجمالدین کبری، نجمالدین رازی، صدرالدین قونیوی و حتی حکمای متأخری مانند صدرالمتألهین شیرازی تأثیر نهاده است.
کتاب همچنین به اختلافات فکری درباره نظریه وحدت وجود اشاره دارد و دیدگاه مخالفانی مانند علاءالدین سمنانی و طرفداران نظریه «وحدت شهود» را نیز مطرح میکند. این رویکرد جامعنگری، کتاب را به منبعی ارزشمند برای محققان عرفان اسلامی تبدیل کرده است.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات