ظهوری ترشیزی، نورالدین محمد

نورالدین محمد ظهوری ترشیزی (کاشمری) (متوفای 1025ق)، شاعر فارسی سرای سبک هندی قرن دهم.

زندگی، سفرها و حیات درباری

ظهوری در جوانی سفرهایی به خراسان، عراق و فارس داشت و در این سفرها با عمال و بزرگان و شاعران مصاحبت کرد سپس به مکه رفت و از آنجا عازم هندوستان شد.

در دکن، به دربار ابراهیم عادلشاه راه یافت و در همین شهر با دختر شاعر معروف آن زمان ملا ملک قمی ازدواج کرد.

ظهوری در دربار ابراهیم عادلشاه نعمت فراوان یافت و بیشتر آثار خود را به نام او پدید آورد.

تاریخ وفات وی در حدود سال ۱۰۲۵ هجری ثبت شده است.

ظهوری در نظم و نثر فارسی چیرگی داشته و آثار فراوانی از خود به جای گذاشته است.

دیوان غزلیات او شامل ده هزار بیت است.
ساقی‌نامه او حدود ۲۵۰۰ بیت است و از بهترین منظومه‌های این فن در قرن دهم محسوب می‌شود.
او سه ديباچه و به نام «نثر ظهوری» دارد که در مجموعه‌های نورس، گلزار، خوان خلیل شهرت فراوان دارد^[۱].

حقیقت، عبدالرفیع، شاعران بزرگ ایران، از رودکی تا بهار، تهران، کومش، چاپ اول، 1381ش.