نبوی، لطف‌الله

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

لطف‌الله نبوی (متولد ۱۳۳۶ش)، منطق‌دان ایرانی و استاد تمام گروه فلسفه دانشگاه تربیت مدرس است. وی از چهره‌های برجسته در حوزه منطق فلسفی و منطق‌های غیرکلاسیک در ایران محسوب می‌شود و آثار متعددی در زمینه مبانی منطق جدید، منطق موجهات و منطق فلسفی به رشته تحریر درآورده است.

لطف‌الله نبوی
NUR10294.jpg
نام کامللطف‌الله نبوی
ولادت۱۳۳۶ش
محل تولدسمنان، ایران
محل زندگیتهران
دیناسلام
پیشهاستاد دانشگاه، منطق‌دان
منصبمدیر گروه فلسفه، معاون پژوهشی دانشکده علوم انسانی
اطلاعات علمی
درجه علمیاستاد تمام
دانشگاهدانشگاه تربیت مدرس
علایق پژوهشیمنطق فلسفی، منطق‌های غیرکلاسیک، منطق موجهات، تاریخ منطق، روش‌شناسی
اساتید
برخی آثار

ولادت

لطف‌الله نبوی در سال ۱۳۳۶ش در شهر سمنان متولد شد.

تحصیلات

وی تحصیلات دانشگاهی خود را در مقطع کارشناسی در رشته اقتصاد نظری در دانشگاه تهران آغاز کرد و در سال ۱۳۵۸ فارغ‌التحصیل شد. سپس به رشته فلسفه علاقه‌مند شد و در مقطع کارشناسی ارشد فلسفه در دانشگاه تربیت مدرس پذیرفته شد و در سال ۱۳۶۵ فارغ‌التحصیل گردید. پایان‌نامه ایشان با عنوان «برهان و مبادی آن در منطق» به راهنمایی دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی تدوین شد. وی در مقطع دکتری تخصصی نیز در رشته فلسفه با گرایش منطق فلسفی در همان دانشگاه ادامه تحصیل داد و در سال ۱۳۷۴ با راهنمایی دکتر ضیاء موحد موفق به اخذ مدرک دکتری شد. رساله ایشان با عنوان «استنتاج طبیعی در نظریه موجهات زمانی» به عنوان پایان‌نامه برتر دانشکده علوم انسانی انتخاب گردید.[۱][۲]

فعالیت‌ها

دکتر نبوی از سال ۱۳۶۵ تاکنون به عنوان عضو هیأت علمی گروه فلسفه دانشگاه تربیت مدرس مشغول به تدریس و پژوهش است. وی سوابق اجرایی متعددی از جمله مدیر گروه فلسفه، معاون پژوهشی دانشکده علوم انسانی، رئیس بخش فلسفه و ادبیات، و عضو هیأت تحریریه مجله مدرس علوم انسانی (ویژه‌نامه علوم شناختی) را در کارنامه دارد. ایشان همچنین عضو شورای پژوهشی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام و عضو هیئت ممیزه پژوهشگاه علوم انسانی بوده‌اند.[۳]

دکتر نبوی به پاس فعالیت‌های علمی و پژوهشی خود، جوایز و تقدیرنامه‌های متعددی دریافت کرده است:

  • استاد ممتاز دانشگاه تربیت مدرس (۱۳۶۸)
  • استاد نمونه دانشگاه تربیت مدرس به مناسبت دهمین سالگرد تأسیس دانشگاه (۱۳۷۱)
  • استاد نمونه دانشکده علوم انسانی (۱۳۷۲)
  • مدیر گروه تلاشگر دانشکده علوم انسانی (۱۳۸۰)
  • دارای پایان‌نامه برتر دکتری دانشکده علوم انسانی (۱۳۸۱)
  • تقدیرنامه به مناسبت انتشار کتاب «مبانی منطق موجهات» (۱۳۸۴)
  • استاد نمونه دانشگاه تربیت مدرس (۱۳۸۶)
  • دارای کتاب برتر سال ۸۹-۹۰ دانشگاه تربیت مدرس برای کتاب «مبانی منطق فلسفی» (۱۳۹۰)[۴]

آثار

تألیف

مبانی منطق جدید (تهران: سمت، ۱۳۷۷)

مبانی منطق موجهات (تهران: دانشگاه تربیت مدرس، ۱۳۸۳)

مبانی منطق و روش‌شناسی (تهران: دانشگاه تربیت مدرس، ۱۳۸۴)

تراز اندیشه (تهران: حکمت، ۱۳۸۵)

مبانی منطق فلسفی (تهران: دانشگاه تربیت مدرس، ۱۳۹۰)

معیار خرد (مجموعه مقالات) (در حال تدوین)

مبانی منطق ریاضی (در حال نگارش)[۵]

ترجمه و گردآوری

منطق سینوی به روایت نیکولاس رشر (مجموعه مقالات) (تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۸۱)

مقالات فارسی

بحثی در منطق تطبیقی (مجله مدرس، ۱۳۶۹)

روش‌شناسی علوم قیاسی (مجله مدرس، ۱۳۶۹)

سورهای زمانی (مجله مدرس، ۱۳۷۰)

سیر تطور ایده زمان در فلسفه (مجله مدرس، ۱۳۷۱)

مبانی منطق مجموعه‌ها (نامه فلسفه، ۱۳۷۶)

منطق حملی بر اساس ضرب Ferio (مجله مدرس، ۱۳۷۶)

رویکردی تاریخی به شکل چهارم قياس حملی و شرایط انتاج آن (مجله مدرس، ۱۳۷۶)

نیکولاس رشر و فرمول‌بندی نظریه موجهات زمانی ابن سینا (مجله مدرس، ۱۳۷۷)

تمايز De re - De dicto در منطق سینوی و تصویر آن در معناشناسی کریپکی (مدرس علوم انسانی، ۱۳۷۹)

نظریه ضرورت «بتاته» سهروردی و سیستم QS5 کریپکی (مجله فلسفه، ۱۳۸۰)

منطق زمان و نظریه قیاس اقترانی شرطی ابن سینا (مجله مدرس، ۱۳۸۰)

شیوه استنتاج طبیعی در سیستم‌های زمانی Kt و Kc (مجله فلسفه، ۱۳۸۱)

«منطق عمومی» دریچه‌ای به «علم منطق» و «منطق علم» (مقاله همایش اسماء، ۱۳۸۱)

جهت زمانی عام، خاص و اخص در «اساس الاقتباس» و فرمول‌بندی آن از دیدگاه منطق جدید (مجله فرهنگ، ویژه‌نامه بزرگداشت خواجه نصیرالدین طوسی، ۱۳۸۶)

مدل تعادلی- تجانسی جهان‌های ممکن و نظریه ضرورت بتاته (مجله فلسفه، ۱۳۸۷)

منطق سینوی، ابداعات و نوآوری‌ها (حکمت سینوی، ۱۳۸۹)

متافیزیک در ساحت سوم و هزاره سوم (همایش بین‌المللی متافیزیک، ۱۳۸۹)

جهت متافیزیکی، جهت محمول و نظریه ضرورت بتاته (مجله متافیزیک، ۱۳۸۹)

ابن سینا و منطق مشرقی (حکمت سینوی، ۱۳۹۲)

منطق نظریه‌پردازی (معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه تربیت مدرس، ۱۳۹۴)

منطق پژوهش و روش تحقیق (مجله مشکوه، ۱۳۹۵)

مبانی فلسفی منطق شهودی (متافیزیک، ۱۳۹۱)

عام‌گرایی و خاص‌گرایی جهت‌مند و تبیین امکان معرفتی و امکان متافیزیکی (حکمت و فلسفه، ۱۳۹۱)

تأملی بر استقرای ریاضی (معرفت فلسفی، ۱۳۹۲)

مسئله «هست و باید» و پارادوکس پرایور (منطق پژوهی، ۱۳۹۳)

متن‌گرایی در مقابل حداقل‌گرایی در سمانتیک (منطق پژوهی، ۱۳۹۶)

تأملی در موضوع علم جغرافیا (فصلنامه بین‌المللی ژئوپلیتیک، ۱۳۹۷)

یک تبیین پارشناختی از عبارت‌های جمعی (منطق پژوهی، ۱۳۹۸)

منطق فازی تک‌نرم گزاره‌ای با ادات صدق (منطق پژوهی، ۱۳۹۸)

ترکیب، این‌همانی و خست هستی‌شناختی (متافیزیک، ۱۳۹۹)

تأثیر گناه بر معرفت علمی؛ بررسی موردی دیدگاه استفان مورونی از منظر عقلانیت نقاد (فلسفه علم، ۱۳۹۹)

نظریه‌های صدق عرفی فراسازگار و پارادوکس کری (منطق پژوهی، ۱۴۰۲)

نظریه صدق تارسکی (اندیشه فلسفی، ۱۴۰۲)

وحدت در گزاره‌های رمزانشی (منطق پژوهی، ۱۴۰۰)

علیه پریست؛ در ماینونگ‌گرایی وجهی (منطق پژوهی، ۱۴۰۱)

نقش مدل‌های بزرگ زبانی در شناسایی مغالطات منطقی: گامی به سوی ارتقای دقت و شفافیت در فرایند داوری همتا (تحقیقات کتابداری و اطلاع‌رسانی دانشگاهی، ۱۴۰۳)

صوری‌سازی منطقی برخی احساسات خلاف واقع (اندیشه فلسفی، ۱۴۰۴)[۶]

مقالات انگلیسی

Conventionalism as the Component of Meaning: Examination of Davidson's View (The International Journal of Humanities, 2021)[۷]

پانویس

منابع مقاله

وابسته‌ها