ابوعلی دقاق، حسن ‌بن محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

دقاق در زمان خود شهرت بسیار یافت و مجالس وعظ او مورد توجه همگان بود. او روزهای جمعه در مسجد «ابوبکر محمد بن یحیی بن سهل مُطَرِّز» (یکی از مراکز مهم شافعیان نیشابور) به سخنرانی می‌پرداخت و نیز در برخی خانقاه‌های نیشابور مجلس وعظ داشت.<ref name="danjahan" /> مهمترین ویژگی مجالس او، غیر از فصاحت و قدرت بیان، به کارگیری زبان فارسی در وعظ بود.<ref name="danjahan" /> به گفتهٔ خواجه عبدالله انصاری، «وی زبان وقت بود به نیشابور و زبانهٔ گویندگان مشایخ بود».<ref name="ansari">انصاری، عبدالله بن محمد، طبقات الصوفیه، ص۶۳۰-۶۳۴</ref>

مهمترین شاگرد ابوعلی دقاق، دامادش [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن|ابوالقاسم قشیری]] (صاحب الرسالة القشیریه) بود.<ref name="ansari" /> همچنین دخترش فاطمه دقاق نیز از او روایت می‌کند.<ref name="asnawi" /> ابوالحسن بوشنجی، ابوبکر صیرفی و ابوصالح مؤذن از دیگر شاگردان او بودند.<ref name="daneshbozorg" /> ابوسعید ابوالخیر نیز در مجالس او حاضر می‌شد.<ref name="tarajm" />