سبزواری (ابهام‌زدایی): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲: خط ۲:


*[[سبزواری، هادی|ملا هادی سبزواری]] (۱۲۱۲-۱۲۸۹ق)، ملقب به '''أسرار'''، فقیه، عارف، شاعر و فیلسوف مشهور دوران قاجاریه است. «[[دیوان حکیم سبزواری «اسرار»|منظومه سبزواری]]» و «[[أسرار الحكم في المفتتح و المختتم|اسرار الحكم]]» از جمله آثار اوست.
*[[سبزواری، هادی|ملا هادی سبزواری]] (۱۲۱۲-۱۲۸۹ق)، ملقب به '''أسرار'''، فقیه، عارف، شاعر و فیلسوف مشهور دوران قاجاریه است. «[[دیوان حکیم سبزواری «اسرار»|منظومه سبزواری]]» و «[[أسرار الحكم في المفتتح و المختتم|اسرار الحكم]]» از جمله آثار اوست.
*[[سبزواری، اسماعیل|ملا اسماعیل سبزواری]] (حدود ۱۲۱۲ - ۱۳۱۲ ق)، معروف به '''حاج ملا اسماعیل واعظ سبزواری'''، محدث، واعظ و استاد فلسفه در دوره قاجار بود. او از شاگردان [[سبزواری، هادی|حاج ملاهادی سبزواری]]، فیلسوف نامدار قرن سیزدهم، به شمار می‌رفت و پس از استادش از معدود کسانی بود که توانایی تدریس [[الحكمة المتعالية في الأسفار العقلية الأربعة|اسفار اربعه]] را داشت. وی مدت سه سال در حوزه علمیه نجف به تحصیل فقه و اصول پرداخت و پس از بازگشت به ایران به وعظ و تألیف روی آورد. اقامت طولانی او در تهران با دوره‌ای تبعید به تبریز همراه بود که ناشی از اختلاف با [[کنی تهرانی، علی|ملا علی کنی]] (مجتهد نافذ تهران) گزارش شده است.
*[[سبزواری، اسماعیل|ملا اسماعیل سبزواری]] (حدود ۱۲۱۲ - ۱۳۱۲ ق)، معروف به حاج ملا اسماعیل واعظ سبزواری، محدث، واعظ و استاد فلسفه در دوره قاجار بود. او از شاگردان [[سبزواری، هادی|حاج ملاهادی سبزواری]]، فیلسوف نامدار قرن سیزدهم، به شمار می‌رفت و پس از استادش از معدود کسانی بود که توانایی تدریس [[الحكمة المتعالية في الأسفار العقلية الأربعة|اسفار اربعه]] را داشت. وی مدت سه سال در حوزه علمیه نجف به تحصیل فقه و اصول پرداخت و پس از بازگشت به ایران به وعظ و تألیف روی آورد. اقامت طولانی او در تهران با دوره‌ای تبعید به تبریز همراه بود که ناشی از اختلاف با [[کنی تهرانی، علی|ملا علی کنی]] (مجتهد نافذ تهران) گزارش شده است.
*[[موسوی سبزواری، عبدالاعلی|سيد عبدالاعلى موسوى سبزوارى]] (1288-1372ش)، فقيه، اصولی، فیلسوف، متکلم، مفسر و قرآن‌پژوه بزرگ جهان تشيع، محدث، مرجع دینی،  پس از وفات [[خویی، سید ابوالقاسم|آیت‌الله خویی]] در ۱۴۱۳ق، مدت کوتاهی عهده‌دار ریاست حوزه علمیه نجف بود، از آثار تفسیری او [[مواهب الرحمن في تفسير القرآن]]
*[[موسوی سبزواری، عبدالاعلی|سيد عبدالاعلى موسوى سبزوارى]] (1288-1372ش)، فقيه، اصولی، فیلسوف، متکلم، مفسر و قرآن‌پژوه بزرگ جهان تشيع، محدث، مرجع دینی،  پس از وفات [[خویی، سید ابوالقاسم|آیت‌الله خویی]] در ۱۴۱۳ق، مدت کوتاهی عهده‌دار ریاست حوزه علمیه نجف بود، از آثار تفسیری او [[مواهب الرحمن في تفسير القرآن]]
*[[سبزواری خراسانی، ابراهیم|محمدابراهيم بن محمدعلى سبزوارى خراسانى]] (متوفای حدود ۱۳۵۸ق)، ملقب به «وثوق الحكماء»، يكى از شاگردان حاج [[سبزواری، هادی|ملا هادى سبزوارى]] و آقا [[ميرزا محمد امجد سبزوارى]] است و از [[صاحب جواهر، محمدحسن|صاحب جواهر]] و [[شيخ نوح نجفى]] اجازه اجتهاد گرفته است.
*[[سبزواری خراسانی، ابراهیم|محمدابراهيم بن محمدعلى سبزوارى خراسانى]] (متوفای حدود ۱۳۵۸ق)، ملقب به «وثوق الحكماء»، يكى از شاگردان حاج [[سبزواری، هادی|ملا هادى سبزوارى]] و آقا [[ميرزا محمد امجد سبزوارى]] است و از [[صاحب جواهر، محمدحسن|صاحب جواهر]] و [[شيخ نوح نجفى]] اجازه اجتهاد گرفته است.