المخلاة: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    خط ۶۳: خط ۶۳:
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:کتاب‌شناسی]]


    [[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
    [[رده:آثار کلی]]
     
    [[رده: مجموعه‌ها. پیایندها. مجموعه آثار]]
     
    [[رده: مجموعه رساله‌ها، مقالات و...]]
    [[رده:مقالات بازبینی شده2 اردیبهشت 1405]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ اردیبهشت 1405 توسط سید محمد رضا موسوی]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ اردیبهشت 1405 توسط سید محمد رضا موسوی]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ اردیبهشت 1405 توسط محسن عزیزی]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ اردیبهشت 1405 توسط محسن عزیزی]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۱۴

    المخلاة
    المخلاة
    پدیدآورانشیخ بهایی، محمد بن حسین (نويسنده) نمری، محمد عبدالکریم (مصحح)
    ناشردار الکتب العلمية
    مکان نشرلبنان - بیروت
    سال نشر1418ق - 1997م
    چاپ1
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    1418 /ش9م3 106 AC
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    المخلاة، تألیف شیخ بهایی (953-1030ق)، مجموعه‌ای است مشتمل بر لطائف و ظرائف و اخبار و مواعظ و محاسن و معایب، به نثر و نظم.

    ساختار

    این کتاب در قالب «جوله‌های» متعدد (سفرها یا دورها) سازمان‌دهی شده و مشتمل بر چهل جوله است. پیش از این جوله‌ها، مقدمه‌ای به زندگی‌نامه و آثار چاپی و خطی مؤلف اختصاص داده شده است.

    گزارش محتوا

    جوله اول: این بخش، حاوی سخنانی از انبیا و اولیا و بزرگان، به نثر و نظم، درباره اهمیت علم و جایگاه عالمان است؛ به‌عنوان مثال، در جایی از این فصل آمده است که رسول خدا(ص) فرمودند: «علم را بیاموزید؛ زیرا آموختن آن برای خدا خشوع است و مطالعه آن تسبیح و بحث از آن جهاد و طلبش عبادت و یاد دادن آن صدقه و... است»[۱]‏. در روایتی، علی(ع) آداب کتابت را به عبیدالله بن رافع، کاتب خویش، آموزش داده است[۲]‏.

    جوله دوم: این قسمت، حاوی روایت‌ها و حکمت‌هایی است که بسیاری از آن‌ها به پیامبر(ص) و ائمه(ع) منسوب است و بر رفتار اخلاقی و تعاملات اجتماعی تمرکز دارد. موضوعاتی مانند پرهیز از شوخی، توصیه به زیارت قبر نبی(ص) و... در آن گنجانده شده است[۳]‏؛ از جمله از امام علی(ع) نقل شده که می‌فرماید: «مبادا سخنی خنده‌آور بگویی، هرچند آن را از دیگری نقل نمایی»[۴]‏.

    جوله سوم، شامل سخنان متنوعی است که عمدتاً به سفر، رزق و صبر می‌پردازد. در آغاز این فصل، آیه‌ای از قرآن کریم که در آن اشاره‌ای به سیر و سفر شده، ذکر گردیده است: «اوست که زمین را رام شما قرار داد، پس در اطراف آن راه بروید و از روزی او بخورید و رستاخیز به‌سوی اوست» [۵]‏. همچنین در روایتی از پیامبر(ص) نقل شده است: «هرگاه یکی از شما به مصیبتی دچار شد، مصیبت مرا به یاد آورد که بزرگ‌ترین مصیبت‌هاست»[۶]‏.

    جوله چهارم، با این روایت از پیامبر(ص) آغاز شده که: «بسیار لا إله إلا الله بگویید؛ زیرا در میزان سنگین و بر زبان سبک و... است»[۷]‏. همچنین در آن، روایاتی در مورد اهمیت طلب مغفرت و شرایط آن آورده شده است[۸]‏.

    در دیگر جوله‌های کتاب نیز باز بر مباحث اخلاقی با ذکر روایات و سخنان حکمت‌آمیز و حکایات کوتاه تکیه شده است؛ به‌عنوان نمونه در روایت ششم جوله دهم، چنین می‌‌خوانیم: «عاقل چاره‌ای جز مشورت ندارد؛ زیرا خداوند متعال به پیامبرش(ص) امر فرمود که مشورت کند؛ درحالی‌که احدی زیرک‌تر از آن حضرت نبود و بااین‌وجود امر به مشورت شد و رسول خدا(ص) در همه احوال حتی در نیازهای خانه مشورت می‌کرد»[۹]‏.

    جوله پانزدهم از ابتدا تا انتها به شعر اختصاص یافته و 92 مورد شعر حکیمانه، در یک یا چند بیت، ذکر شده است[۱۰]‏؛ از جمله این بیت حکیمانه:

    «إن كان عندك رزق اليوم فعند الله رزق غد»[۱۱]‏؛

    یعنی اگر نزد تو رزق امروز است، نزد خدای تعالی رزق فرداست.

    آخرین جوله کتاب نیز حاوی جملات و کلمات قصار حکیمانه است؛ از جمله اولین‌ها: اولین مخلوق قلم، اولین کوه در زمین ابوقبیس، اولین مسجد مسجدالحرام و اولین فرزند آدم قابیل بود و...[۱۲]‏.

    پانویس

    1. ر.ک: متن کتاب، ص7
    2. ر.ک: همان، ص‌12
    3. ر.ک: همان، ص17-27
    4. ر.ک: همان، ص17
    5. ر.ک: همان، ص27
    6. ر.ک: همان، ص30
    7. ر.ک: همان، ص‌37
    8. ر.ک: همان، ص‌38
    9. ر.ک: همان، ص104
    10. ر.ک: همان، ص152-165
    11. ر.ک: همان، ص158
    12. ر.ک: همان، ص444

    منابع مقاله

    متن کتاب.


    وابسته‌ها