۱۵۳٬۵۷۸
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
}} | }} | ||
'''کاظم مدیرشانهچى''' (۱۳۰۴-۱۳۸۱ش) پژوهشگر، اندیشمند و حدیثپژوه شیعه، استاد دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد و دارنده اجازه اجتهاد و روایت از [[فقیه سبزواری، میرزا حسین|آیتالله حاج میرزا حسین فقیه سبزواری]]. در سال ۱۳۰۴ش در مشهد متولد شد. پدرش از تاجران مشهور مشهد و مادرش دختر میرزا احمد مدرس یزدی از خانوادهای روحانی بود. خواندن و نوشتن را از مکتبخانه فراگرفت و پس از گذراندن دوره ابتدایی و دبیرستان، در بیست سالگی وارد حوزه شد و در مدرسه خیراتخان مشهد مشغول تحصیل گردید. ادبیات عرب را از [[ادیب نیشابوری]] و [[محقق نوقانی]] فراگرفت و شرح لمعه را نزد [[احمد مدرس یزدی]] آموخت. همچنین در محضر [[هاشم قزوینی]]، [[میلانی، سید محمدهادی|آیتالله محمدهادی میلانی]]، [[مجتبی قزوینی]] و [[الهی قمشهای، مهدی|مهدی الهی قمشهای]] تلمذ کرد. پیش از انقلاب در مجله آستان قدس رضوی مطلب مینوشت و پس از انقلاب از اعضای هیئت تحریریه مجله مشکوه بود. از سال ۱۳۳۷ش با تأسیس دانشکده الهیات، از اساتید آن دانشکده به شمار آمد. به جمعآوری کتب خطی علاقه داشت و به کشورهای گوناگونی از جمله روسیه، ازبکستان، آذربایجان، تاجیکستان، مصر، ترکیه، سوریه، اردن، لبنان، مراکش، ایتالیا، اسپانیا و پاکستان سفر کرد و از کتابخانههای معتبر آنها بازدید و فیشبرداری نمود. از آثار متعدد او میتوان به «[[فرهنگ فرق اسلامی]]»، «[[تاریخ حدیث (مدیرشانهچی)|تاریخ حدیث]]»، «[[علم الحدیث]]»، «[[درایه الحدیث]]»، «[[آیات الاحکام]]»، «القرآن و الطب الحدیث»، «چهل حدیث حضرت علی(ع)»، «سنن النبی(ص)»، «مجموعه رسایل فلسفی»، «ترجمه و شرح تبصرة المتعلمین»، «تاریخچه ادوار منطق»، «تاریخ فقه مذاهب اسلامی»، «مزارات خراسان»، «روش استنباط» و «کتاب و کتابخانه در اسلام» اشاره کرد. سرانجام در ۲۳ اردیبهشت ۱۳۸۱ش در ۷۷ سالگی درگذشت و در حرم امام رضا(ع) به خاک سپرده شد. | '''کاظم مدیرشانهچى''' (۱۳۰۴-۱۳۸۱ش) پژوهشگر، اندیشمند و حدیثپژوه شیعه، استاد دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد و دارنده اجازه اجتهاد و روایت از [[فقیه سبزواری، میرزا حسین|آیتالله حاج میرزا حسین فقیه سبزواری]]. در سال ۱۳۰۴ش در مشهد متولد شد. پدرش از تاجران مشهور مشهد و مادرش دختر میرزا احمد مدرس یزدی از خانوادهای روحانی بود. خواندن و نوشتن را از مکتبخانه فراگرفت و پس از گذراندن دوره ابتدایی و دبیرستان، در بیست سالگی وارد حوزه شد و در مدرسه خیراتخان مشهد مشغول تحصیل گردید. ادبیات عرب را از [[ادیب نیشابوری، محمدتقی|ادیب نیشابوری]] و [[محقق نوقانی]] فراگرفت و شرح لمعه را نزد [[احمد مدرس یزدی]] آموخت. همچنین در محضر [[هاشم قزوینی]]، [[میلانی، سید محمدهادی|آیتالله محمدهادی میلانی]]، [[مجتبی قزوینی]] و [[الهی قمشهای، مهدی|مهدی الهی قمشهای]] تلمذ کرد. پیش از انقلاب در مجله آستان قدس رضوی مطلب مینوشت و پس از انقلاب از اعضای هیئت تحریریه مجله مشکوه بود. از سال ۱۳۳۷ش با تأسیس دانشکده الهیات، از اساتید آن دانشکده به شمار آمد. به جمعآوری کتب خطی علاقه داشت و به کشورهای گوناگونی از جمله روسیه، ازبکستان، آذربایجان، تاجیکستان، مصر، ترکیه، سوریه، اردن، لبنان، مراکش، ایتالیا، اسپانیا و پاکستان سفر کرد و از کتابخانههای معتبر آنها بازدید و فیشبرداری نمود. از آثار متعدد او میتوان به «[[فرهنگ فرق اسلامی]]»، «[[تاریخ حدیث (مدیرشانهچی)|تاریخ حدیث]]»، «[[علم الحدیث]]»، «[[درایه الحدیث]]»، «[[آیات الاحکام]]»، «القرآن و الطب الحدیث»، «چهل حدیث حضرت علی(ع)»، «سنن النبی(ص)»، «مجموعه رسایل فلسفی»، «ترجمه و شرح تبصرة المتعلمین»، «تاریخچه ادوار منطق»، «تاریخ فقه مذاهب اسلامی»، «مزارات خراسان»، «روش استنباط» و «کتاب و کتابخانه در اسلام» اشاره کرد. سرانجام در ۲۳ اردیبهشت ۱۳۸۱ش در ۷۷ سالگی درگذشت و در حرم امام رضا(ع) به خاک سپرده شد. | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||
| خط ۴۹: | خط ۴۹: | ||
==تحصیلات== | ==تحصیلات== | ||
وى از همان دوران کودکى خواندن و نوشتن را از مکتبخانه فراگرفت و پس از گذراندن دوره ابتدایى و دبیرستان، در بیست سالگى براى ادامه تحصیل وارد حوزه شده و در مدرسه خیران خان مشهد، مشغول شد و از محضر اساتیدى چون [[ادیب نیشابورى]] و [[محقق نوقانى]]، ادبیات عرب را فراگرفت و شرح لمعه در از محضر [[احمد مدرس یزدى]] آموخت. او همچنین در محضر اساتید دیگرى چون شیخ [[هاشم قزوینى]]، [[میلانی، سید محمدهادی|آیتالله محمدهادى میلانى]]، شیخ [[مجتبى قزوینى]] و مرحوم [[الهی قمشهای، مهدی|الهى قمشهاى]] زانوى ادب زد و از خرمن علم و معرفت هر یک خوشهها چید. | وى از همان دوران کودکى خواندن و نوشتن را از مکتبخانه فراگرفت و پس از گذراندن دوره ابتدایى و دبیرستان، در بیست سالگى براى ادامه تحصیل وارد حوزه شده و در مدرسه خیران خان مشهد، مشغول شد و از محضر اساتیدى چون [[ادیب نیشابوری، محمدتقی|ادیب نیشابورى]] و [[محقق نوقانى]]، ادبیات عرب را فراگرفت و شرح لمعه در از محضر [[احمد مدرس یزدى]] آموخت. او همچنین در محضر اساتید دیگرى چون شیخ [[هاشم قزوینى]]، [[میلانی، سید محمدهادی|آیتالله محمدهادى میلانى]]، شیخ [[مجتبى قزوینى]] و مرحوم [[الهی قمشهای، مهدی|الهى قمشهاى]] زانوى ادب زد و از خرمن علم و معرفت هر یک خوشهها چید. | ||
وى که از فعالان فرهنگى مىباشد، قبل از اقلاب در مجله آستان قدس رضوى مطلب مىنوشت و بعد از انقلاب هم از اعضاى هیئت تحریریه مجله مشکوه به شمار مىآمد. وى همچنین پس از تأسیس دانشکده الهیات، در سال 1337ش از اساتید آن دانشکده به شمار آمد. | وى که از فعالان فرهنگى مىباشد، قبل از اقلاب در مجله آستان قدس رضوى مطلب مىنوشت و بعد از انقلاب هم از اعضاى هیئت تحریریه مجله مشکوه به شمار مىآمد. وى همچنین پس از تأسیس دانشکده الهیات، در سال 1337ش از اساتید آن دانشکده به شمار آمد. | ||