ثقفی تهرانی، محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

'''محمد ثقفی تهرانی''' (۱۲۷۴-۱۳۶۴ش) فقیه، مفسر و شاعر معاصر، پدرزن [[موسوی خمینی، سید روح‌الله|امام خمینی(ره)]] و نویسنده تفسیر [[روان جاوید در تفسیر قرآن مجید|روان جاوید]]. وی در جمادی‌الثانی ۱۳۱۳ق (۱۲۷۴ش) در تهران متولد شد. پدرش [[طهرانی، ابوالفضل بن ابوالقاسم|حاج میرزا ابوالفضل تهرانی]] صاحب کتاب [[شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور|شفاء الصدور]] بود. تحصیلات مقدماتی را در تهران نزد آقا میرزا کوچک ساوجی و آقا بزرگ ساوجی فراگرفت. در سال ۱۳۴۱ق به قم مهاجرت کرد و نزد سید ابوالحسن رفیعی قزوینی، شیخ عبدالکریم حائری و شیخ محمدرضا مسجدشاهی به تحصیل پرداخت. از شیخ عبدالکریم حائری و شیخ محمدرضا اصفهانی اجازه اجتهاد و از مسجدشاهی اجازه روایت دریافت کرد. پس از هفت سال اقامت در قم، در سال ۱۳۴۸ق به تهران بازگشت و در مدرسه سپهسالار (شهید مطهری کنونی) به تدریس فقه، اصول و معارف عقلی و اقامه جماعت پرداخت. کتابخانه مفصلی شامل نسخ خطی نفيس از آثار علما و نوشته‌های جدش آیت‌الله میرزا ابوالقاسم کلانتر و پدرش را گردآوری کرد و به مدرسه سپهسالار اهدا نمود. در شعر عربی و فارسی دستی توانا داشت و قصاید، غزلیات، رباعیات و دوبیتی‌های ارزشمندی در مدح و منقبت اهل‌بیت(ع) سروده است. از مهمترین آثار او می‌توان به تفسیر پنج‌جلدی «روان جاوید در تفسیر قرآن مجید»، «غرر العوائد من درر الفوائد» (حواشی بر درر الفوائد شیخ عبدالکریم حائری)، حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری، حاشیه بر کفایة الاصول آخوند خراسانی، کتاب نکاح (تقریرات درس آیت‌الله حائری)، حاشیه بر سیوطی، حاشیه بر منظومه سبزواری (تقریرات درس رفیعی قزوینی)، رساله‌ای در جواز رجوع به حکام جور، حاشیه بر ترجمه و شرح کشف المراد علامه شعرانی و دیوان اشعار اشاره کرد. سرانجام پس از عمری مجاهدت علمی و فرهنگی در ۱۸ مرداد ۱۳۶۴ش (۱۴۰۶ق) در ۹۰ سالگی دار فانی را وداع گفت و پس از تشییع در تهران، به مشهد مقدس منتقل و در جوار حرم امام رضا(ع) به خاک سپرده شد.]

 

[[طهرانی، ابوالفضل بن ابوالقاسم|ابوالفضل بن ابى‌القاسم طهرانى]] پدر ایشان است.