موسوی کاظمی قزوینی، سید محمد: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۴: | خط ۴۴: | ||
{{کاربردهای دیگر|کاظمی (ابهام زدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|کاظمی (ابهام زدایی)}} | ||
'''سيد امير محمد كاظمى قزوينى''' (۱۳۳۵-۱۴۱۴ق)، از علمای مشهور و از مدافعان برجسته تشیع در عراق و کویت بود. وی در سال ۱۳۳۵ق (۱۹۱۶م) در کویت در بیت علم و تقوا دیده به جهان گشود. پدرش آیتالله سید محمدمهدی از علمای کویت و اولین استاد وی بود. دوران کودکی را با فراگیری قرآن در کویت گذراند و در هشت سالگی همراه پدر به بصره کوچید و به تحصیل علوم ادبی و متون فقهی پرداخت. در هجده سالگی (۱۳۵۳ق) به شوق فراگیری دانش اهلبیت(ع) به نجف اشرف رفت و پس از تکمیل سطح، به فراگیری خارج فقه و اصول پرداخت و در محضر بزرگان حوزه نجف از جمله آیات عظام سید ابوالحسن | '''سيد امير محمد كاظمى قزوينى''' (۱۳۳۵-۱۴۱۴ق)، از علمای مشهور و از مدافعان برجسته تشیع در عراق و کویت بود. وی در سال ۱۳۳۵ق (۱۹۱۶م) در کویت در بیت علم و تقوا دیده به جهان گشود. پدرش آیتالله سید محمدمهدی از علمای کویت و اولین استاد وی بود. دوران کودکی را با فراگیری قرآن در کویت گذراند و در هشت سالگی همراه پدر به بصره کوچید و به تحصیل علوم ادبی و متون فقهی پرداخت. در هجده سالگی (۱۳۵۳ق) به شوق فراگیری دانش اهلبیت(ع) به نجف اشرف رفت و پس از تکمیل سطح، به فراگیری خارج فقه و اصول پرداخت و در محضر بزرگان حوزه نجف از جمله آیات عظام [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]]، [[سید حسین حمّامی]] و شیخ محمدرضا آل یاسین زانوی ادب زد. در سی سالگی موفق به دریافت اجازات متعدد اجتهاد از بزرگان حوزه نجف مانند آیات عظام [[اصفهانی، محمدحسین|شیخ محمدحسین اصفهانی (کمپانی)]]، [[حکیم، سید محسن|سید محسن حکیم]]، [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]]، [[حسینی شیرازی، عبدالهادی|سید عبدالهادی شیرازی]]، [[مظفر، محمدحسن|شیخ محمدحسن مظفر]] و [[آل کاشفالغطاء، محمدحسین|شیخ محمدحسین کاشفالغطاء]] شد. پس از وفات پدر به بصره آمد و به تبلیغ مذهب اهلبیت(ع) از طریق تدریس، منبر، تألیف، امامت جماعت و مناظره با مخالفان پرداخت. این فعالیتها سبب بدخواهی مخالفان و فشارهای رژیم بعث گردید تا آنجا که قصد کشتن او و آتش زدن خانهاش را کردند و او ناگزیر در ذیقعده ۱۳۹۱ق بصره را به سوی کویت ترک گفت و در آنجا به راهنمایی مردم و دفاع از حریم تشیع ادامه داد. تألیفات ارزشمند او بیشتر در زمینههای فقه، اصول، کلام و تاریخ بوده و همه نشانگر دانش سرشار و تلاش ارزندهاش در حمایت از دین، دفاع از مذهب و پاسخگویی به مخالفان است. از مهمترین آثار چاپشده او میتوان به «المنیه فی حکم الشارب و اللحیه»، «مناظرات عقائدیة بین الشیعة و أهل السنة»، «الآلوسي و التشیع»، «الإمام المنتظر علیهالسلام و شبهات المرجفین»، «الحجج الباهرة في الامامة»، «اصول الشیعة و فروعها»، «البهائية في المیزان»، «تناقض العهدین» (تورات و انجیل) و «المتعة بین الاباحة و الحرمة» اشاره کرد. وی سرانجام در ۲۳ ذیالقعده ۱۴۱۴ق (۱۵ اردیبهشت ۱۳۷۳ش) در ۷۹ سالگی درگذشت و در حرم مطهر حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد. | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||
نسخهٔ ۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۵۱
| سید امیر محمد موسوی کاظمی قزوینی | |
|---|---|
 موسوی کاظمی قزوینی، محمد | |
| نام کامل | سید امیر محمد بن سید محمدمهدی موسوی کاظمی قزوینی |
| نامهای دیگر | آیتالله کاظمی قزوینی |
| نام پدر | سید محمدمهدی |
| ولادت | ۱۳۳۵ قمری (۱۹۱۶ میلادی) |
| محل تولد | کویت، کویت |
| محل زندگی | کویت، بصره، نجف اشرف |
| رحلت | ۲۳ ذیالقعده ۱۴۱۴ قمری (۱۵ اردیبهشت ۱۳۷۳ شمسی / ۱۹۹۴ میلادی) |
| مدفن | حرم حضرت معصومه(س)، قم |
| طول عمر | ۷۹ سال |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه |
| پیشه | عالم، نویسنده، مبلغ دینی |
| اطلاعات علمی | |
| اجازه اجتهاد از | |
| درجه علمی | مجتهد |
| حوزه | حوزه علمیه نجف |
| علایق پژوهشی | فقه، اصول، کلام، تاریخ، عقاید، دفاع از تشیع |
| اساتید |
|
| برخی آثار |
|
سيد امير محمد كاظمى قزوينى (۱۳۳۵-۱۴۱۴ق)، از علمای مشهور و از مدافعان برجسته تشیع در عراق و کویت بود. وی در سال ۱۳۳۵ق (۱۹۱۶م) در کویت در بیت علم و تقوا دیده به جهان گشود. پدرش آیتالله سید محمدمهدی از علمای کویت و اولین استاد وی بود. دوران کودکی را با فراگیری قرآن در کویت گذراند و در هشت سالگی همراه پدر به بصره کوچید و به تحصیل علوم ادبی و متون فقهی پرداخت. در هجده سالگی (۱۳۵۳ق) به شوق فراگیری دانش اهلبیت(ع) به نجف اشرف رفت و پس از تکمیل سطح، به فراگیری خارج فقه و اصول پرداخت و در محضر بزرگان حوزه نجف از جمله آیات عظام سید ابوالحسن اصفهانی، سید حسین حمّامی و شیخ محمدرضا آل یاسین زانوی ادب زد. در سی سالگی موفق به دریافت اجازات متعدد اجتهاد از بزرگان حوزه نجف مانند آیات عظام شیخ محمدحسین اصفهانی (کمپانی)، سید محسن حکیم، سید ابوالقاسم خویی، سید عبدالهادی شیرازی، شیخ محمدحسن مظفر و شیخ محمدحسین کاشفالغطاء شد. پس از وفات پدر به بصره آمد و به تبلیغ مذهب اهلبیت(ع) از طریق تدریس، منبر، تألیف، امامت جماعت و مناظره با مخالفان پرداخت. این فعالیتها سبب بدخواهی مخالفان و فشارهای رژیم بعث گردید تا آنجا که قصد کشتن او و آتش زدن خانهاش را کردند و او ناگزیر در ذیقعده ۱۳۹۱ق بصره را به سوی کویت ترک گفت و در آنجا به راهنمایی مردم و دفاع از حریم تشیع ادامه داد. تألیفات ارزشمند او بیشتر در زمینههای فقه، اصول، کلام و تاریخ بوده و همه نشانگر دانش سرشار و تلاش ارزندهاش در حمایت از دین، دفاع از مذهب و پاسخگویی به مخالفان است. از مهمترین آثار چاپشده او میتوان به «المنیه فی حکم الشارب و اللحیه»، «مناظرات عقائدیة بین الشیعة و أهل السنة»، «الآلوسي و التشیع»، «الإمام المنتظر علیهالسلام و شبهات المرجفین»، «الحجج الباهرة في الامامة»، «اصول الشیعة و فروعها»، «البهائية في المیزان»، «تناقض العهدین» (تورات و انجیل) و «المتعة بین الاباحة و الحرمة» اشاره کرد. وی سرانجام در ۲۳ ذیالقعده ۱۴۱۴ق (۱۵ اردیبهشت ۱۳۷۳ش) در ۷۹ سالگی درگذشت و در حرم مطهر حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد.
ولادت
سید امیر محمد بن سید محمدمهدی موسوی کاظمی قزوینی در سال 1335ق برابر با 1916م در كويت در بيت علم و تقوا ديده به جهان گشود. پدر وى، مرحوم آيتالله آقا سيد محمدمهدى نيز از علماى كويت بوده كه اولين استاد وى به شمار مىرفته است.
تحصیلات
ايشان دوران كودكى را با فراگيرى قرآن مجيد در كويت پشت سر نهاد. هشت ساله بود (1343ق) كه همراه پدر به بصره كوچيد و به تحصيل علوم ادبى و متون فقهى دست يازيد. در هجده سالگى، در سال 1353ق، به شوق فراگيرى دانش اهلبيت(ع) به شهر نجف روى آورد و پس از تكميل سطح، به فراگيرى خارج فقه و اصول پرداخت و در محضر بزرگان و اساتيد حوزه نجف، همچون حضرات آيات: سيد ابوالحسن اصفهانى، سيد حسين حمّامى و شيخ محمدرضا آل ياسين، زانوى ادب به زمين زد و بهرهها برگرفت.
پس از گذشتِ زمانى چند، آنگاه كه سى ساله شده بود، به دريافت اجازات متعدد اجتهاد از بزرگان حوزه نجف مانند: حضرات آيات عظام: شيخ محمدحسین اصفهانى، سيد محسن حكيم، سيد ابوالقاسم خويى، سيد عبدالهادى شيرازى، شيخ محمدحسن مظفر، شيخ محمدحسین كاشف الغطا ء، شيخ مرتضى آل ياسين، سيد محمدجواد طباطبايى تبريزى و سيد محمود شاهرودى نائل آمد.
پس از وفات پدرش به بصره آمد و به تبليغ مذهب اهلبيت(ع) از طريق تدريس، منبر، تأليف، امامت جماعت و مناظره با منحرفان پرداخت و در اين راه سر از پاى نشناخت و از هيچ كس نهراسيد و اين همه، انگيزه بدخواهى مخالفان و دشمنان و فشارهاى بسيار رژيم بعث گرديد تا بدانجا كه قصد كشتن او و آتش زدن خانهاش را در سر پرورانيدند و او به ناچار در ذيقعده 1391ق، بصره را به سوى كويت ترك نمود و در آنجا به راهنمايى مردم و بزرگداشت كلمه حق و از ميان بردن باطل كوشيد.
وفات
سرانجام، آن مرد بزرگ كه يكى از علماى مشهور و مدافعان حريم تشيع در عراق و كويت بهشمار مىرفت، پس از عمرى سرشار از توفيقات و خدمات، در سنّ 79 سالگى، در تاريخ 23ذى القعدة 1414ق (15ارديبهشت 1373ش) رخت از جهان بربست و به مواليان طاهرينش پيوست و در حرم مطهر حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد.
آثار
تأليفات ارزنده وى بيشتر در زمينههاى دانش فقه، اصول، كلام و تاريخ بوده و همه نشانگر دانش سرشار وى و كوشش ارزندهاش در حمايت از دين، دفاع از مذهب، پاسخگويى به مخالفان و حلّ مشكلات فكرى مردم است.
- الحجج الباهرة فى الامامة؛
- ذخائر القيامة فى النبوة والامامة؛
- اصول الشيعة و فروعها؛
- الايمان الصحيح؛
- اصول المعارف؛
- الامام المنتظر؛
- التقليد الصحيح؛
- البهائية فى الميزان؛
- تناقض العهدين (تورات و انجيل)؛
- المبدأ و المعاد؛
- موجز الاحكام؛
- البرهان القوى؛
- الغفران مع التوبۀ؛
- الاقتصاد الاسلامى؛
- الاسلام و واقع المسلم المعاصر؛
- الاسلام و شبهات الاستعمار؛
- الشيعة فى عقائدهم و احكامهم؛
- الاسلام و الآلوسى؛
- مع الدكتور على احمد السالوس فى كتابه فقه الشيعة الامامية؛
- مناظرات عقائدية بين الشيعة و اهل السنة؛
- اهلالبيت فى الكتاب و السنة؛
- الى ابراهيم الجبهان و ردّ عاديته الى لضابها؛
- المتعة بين الاباحة والحرمة؛
- حقوق العامل و الفلاح فى الاسلام؛
- ردّ على كتاب (الصراع بين الاسلام و الوثنية)؛
- ردّ على كتاب (ردّ السقيفة)؛
- ردّ على كتاب (ازالة الريبة عن حكم صلاة الجمعة)؛
- نقض كتاب (الصواعق المحرقة)؛
- الشيعة و فتاوى الخالصى؛
- مشروعية الشهادة الثالثة (همه اينها به چاپ رسيدهاند).
و امّا آنهايى كه به چاپ نرسيدهاند:
- الدّرة النضرة فى شرح التبصرة (كتاب الطهارة)؛
- الذكرى لمدارک عروة الوثقى؛
- شرح شرايع الاسلام؛
- نتيجة الاصول؛
- خلاصة الاصول؛
- حلّ المسائل بالدلائل؛
- مع ابراهيم الجبهان؛
- على خليفة رسولالله بلافصل؛
- الناقد الخبير - ردّ بر ماديين؛
- الهداية لطالب الهداية.