فضل‌الله، سید محمدحسین: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۴۴: خط ۴۴:
{{کاربردهای دیگر|فضل‌الله (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|فضل‌الله (ابهام‌زدایی)}}


'''سيد محمدحسین فضل‌اللّه''' (۱۳۵۴-۱۳۸۹ق)، از مراجع تقلید برجسته لبنان، فقیه، مفسر قرآن، نویسنده و شاعر نامدار معاصر بود. وی در سال ۱۳۵۴ق (۱۳۱۴ش) در نجف اشرف در خانواده‌ای علمی دیده به جهان گشود. پدرش سید عبدالرؤوف فضل‌الله از علماى بزرگ بود. تمام درسهای مقدماتی و سطوح را نزد پدر فراگرفت و دوره خارج اصول و فقه را نزد اساتید بزرگ حوزه نجف از جمله آیات عظام سید محسن حکیم، سید ابوالقاسم خویی، سید محمود شاهرودی، شیخ حسین حلی و سید محمد روحانی گذراند. هم‌زمان با تحصیل، به تدریس لمعه، رسائل و کفایه اشتغال داشت و در فعالیت‌های فرهنگی و ادبی نجف مشارکت می‌کرد. وی به همراه شهید سید محمدباقر صدر، مجله «الاضواء» را راه‌اندازی کرد و از بنیان‌گذاران حزب الدعوة الاسلامیه بود. در سال ۱۹۶۶م به درخواست جمعی از مؤمنان و به عنوان نماینده آیات عظام حکیم و خویی، راهی لبنان شد و فعالیت‌های فرهنگی، اجتماعی، خدماتی و سیاسی خود را آغاز کرد. وی در لبنان چندین حوزه علمیه و مؤسسه خیریه بنیان نهاد و مدرسه «مدرسة القرآن الکریم» را در جنوب لبنان برای آموزش قرائت، تجوید و حفظ قرآن تأسیس کرد. از همان ابتدا در مسجد امام رضا(ع) در منطقه بئر العبد به اقامه نماز جمعه پرداخت. آیت‌الله فضل‌الله دارای آثار متعددی در زمینه‌های گوناگون است که مهم‌ترین آنها تفسیر ۲۴ جلدی «من وحی القرآن»، رساله عملیه «فقه الشریعة»، «فقه الحیاة»، «آفاق الروح» (شرح صحیفه سجادیه در ۳ جلد)، «فاطمه الزهراء علیهاالسلام»، «الزهراء القدوة»، «تأملات فی الفکر السیاسی الإسلامی» و سه دیوان شعر است. وی همچنین مجموعه‌ای از آثار خود را با عنوان «فقه زندگی» به فارسی منتشر کرده است. برادر ایشان سید محمدجواد فضل‌الله نیز از علمای برجسته بود. آیت‌الله فضل‌الله سرانجام در ۱۳ تیر ۱۳۸۹ش در لبنان درگذشت و در بیروت به خاک سپرده شد.
'''سيد محمدحسین فضل‌اللّه''' (۱۳۵۴-۱۳۸۹ق)، از مراجع تقلید برجسته لبنان، فقیه، مفسر قرآن، نویسنده و شاعر نامدار معاصر بود. وی در سال ۱۳۵۴ق (۱۳۱۴ش) در نجف اشرف در خانواده‌ای علمی دیده به جهان گشود. پدرش سید عبدالرؤوف فضل‌الله از علماى بزرگ بود. تمام درسهای مقدماتی و سطوح را نزد پدر فراگرفت و دوره خارج اصول و فقه را نزد اساتید بزرگ حوزه نجف از جمله آیات عظام [[حکیم، سید محسن|سید محسن حکیم]]، [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]]، [[حسینی شاهرودی، سید محمود|سید محمود شاهرودی]]، [[حلی، حسین|شیخ حسین حلی]] و [[روحانی، سید محمد|سید محمد روحانی]] گذراند. هم‌زمان با تحصیل، به تدریس لمعه، رسائل و کفایه اشتغال داشت و در فعالیت‌های فرهنگی و ادبی نجف مشارکت می‌کرد. وی به همراه شهید [[صدر، سید محمدباقر|سید محمدباقر صدر]]، مجله «الاضواء» را راه‌اندازی کرد و از بنیان‌گذاران حزب الدعوة الاسلامیه بود. در سال ۱۹۶۶م به درخواست جمعی از مؤمنان و به عنوان نماینده آیات عظام [[حکیم، سید محسن|حکیم]] و [[خویی، سید ابوالقاسم|خویی]]، راهی لبنان شد و فعالیت‌های فرهنگی، اجتماعی، خدماتی و سیاسی خود را آغاز کرد. وی در لبنان چندین حوزه علمیه و مؤسسه خیریه بنیان نهاد و مدرسه «مدرسة القرآن الکریم» را در جنوب لبنان برای آموزش قرائت، تجوید و حفظ قرآن تأسیس کرد. از همان ابتدا در مسجد امام رضا(ع) در منطقه بئر العبد به اقامه نماز جمعه پرداخت. آیت‌الله فضل‌الله دارای آثار متعددی در زمینه‌های گوناگون است که مهم‌ترین آنها تفسیر ۲۴ جلدی «من وحی القرآن»، رساله عملیه «فقه الشریعة»، «فقه الحیاة»، «آفاق الروح» (شرح صحیفه سجادیه در ۳ جلد)، «فاطمه الزهراء علیهاالسلام»، «الزهراء القدوة»، «تأملات فی الفکر السیاسی الإسلامی» و سه دیوان شعر است. وی همچنین مجموعه‌ای از آثار خود را با عنوان «فقه زندگی» به فارسی منتشر کرده است. برادر ایشان [[فضل‌الله، محمدجواد|سید محمدجواد فضل‌الله]] نیز از علمای برجسته بود. آیت‌الله فضل‌الله سرانجام در ۱۳ تیر ۱۳۸۹ش در لبنان درگذشت و در بیروت به خاک سپرده شد.


برادر [[فضل‌الله، محمدجواد|سید محمدجواد فضل‌الله]]  
برادر [[فضل‌الله، محمدجواد|سید محمدجواد فضل‌الله]]