الهی قمشه‌ای، مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''میرزا مهدی الهی قمشه‌ای'''  (۱۲۸۰-۱۳۵۲ش)، معروف به محی‌الدین و متخلص به الهی، از علمای برجسته شیعه، مترجم قرآن، استاد دانشگاه و حکیم و عارف نامدار معاصر بود. وی در سال ۱۲۸۰ش در قمشه (شهرضا) اصفهان متولد شد و اصالتاً از سادات بحرین بود که نیاکانش در زمان نادرشاه به ایران مهاجرت کرده بودند. در اشعارش به «الهی» تخلص می‌کرد. تحصیلات ابتدایی و سطوح نهایی فقه و اصول را از علما و حکمای قمشه و اصفهان فراگرفت و سپس به مشهد سفر کرد و از محضر اساتید بنامی چون آقابزرگ حکیم، حاج‌آقا حسین قمی و میرزا مهدی اصفهانی بهره برد. پس از مشهد به تهران رفت و در دانشکده الهیات دانشگاه تهران به تدریس فلسفه، حکمت و سایر علوم پرداخت. او خط را از میرخانی آموخت و شب‌های جمعه جلسات درس تفسیر داشت و کتاب قانون بوعلی سینا را نیز تدریس می‌کرد. از شاگردان برجسته او می‌توان به حسن حسن‌زاده آملی، عبدالله جوادی آملی و کاظم مدیر شانه‌چی اشاره کرد. الهی قمشه‌ای دارای طبع لطیف شعری بود و دیوان اشعار او شامل نغمه الهی، نغمه حسینی و نغمه عشاق می‌باشد. از آثار مهم او می‌توان به ترجمه قرآن کریم، ترجمه و شرح صحیفه سجادیه، کتاب «حکمت الهی» در دو جلد، «توحید هوشمندان» (ترجمه و شرح فصوص فارابی)، تصحیح تفسیر ابوالفتوح رازی و تصحیح دوبیتی‌های باباطاهر اشاره کرد. وی سرانجام در شب سه‌شنبه ۱۲ ربیع‌الثانی ۱۳۹۳ق (۲۵ اردیبهشت ۱۳۵۲ش) در ۷۲ سالگی درگذشت و در وادی‌السلام قم به خاک سپرده شد. علامه طباطبایی در خاک‌سپاری وی بسیار گریست.