۱۵۳٬۰۹۴
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' ]]' به ']]') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = محمد وحشی بافقی | |||
| تصویر = NUR11340.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = کمالالدین (یا شمسالدین) محمد وحشی بافقی | ||
| | | نامهای دیگر = وحشی بافقی | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = وحشی | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = | |||
| ولادت = اواسط نیمه اول قرن دهم هجری | |||
| محل تولد = بافق، کرمان (یزد کنونی) | |||
| کشور تولد = ایران | |||
| محل زندگی = بافق، یزد، کاشان، هرمز | |||
| رحلت = ۹۹۱ قمری | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = محله پیروبرج، بافق (مقبره در بوستان وحشی) | |||
| طول عمر = حدود ۵۲ سال | |||
| نام همسر = | |||
| فرزندان = | |||
| خویشاوندان = مرادی بافقی (برادر) | |||
| دین = اسلام | |||
| مذهب = شیعه | |||
| پیشه = شاعر | |||
| درجه علمی = | |||
| دانشگاه = | |||
| حوزه = | |||
| علایق پژوهشی = شعر فارسی، غزل، قصیده، مثنوی | |||
| منصب = | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[شرفالدین علی بافقی]] | [[نجاتی بافقی]] | [[همتی بافقی]]}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[دیوان وحشی بافقی (انتشارات امیرکبیر)|دیوان اشعار]] | مثنوی خلد برین | مثنوی ناظر و منظور | مثنوی فرهاد و شیرین}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE11340AUTHORCODE | |||
}} | |||
'''کمالالدین (و به قولی شمسالدین) محمد وحشی بافقی''' (متوفای ۹۹۱ق)، متخلص به وحشی، از شاعران مهم ایرانی در سده دهم هجری و همعصر با پادشاهان صفوی بود. وی در اواسط نیمه اول قرن دهم در بافق (از توابع یزد کنونی) زاده شد و تحصیلات مقدماتی را در زادگاه خود طی کرد. پدرش کشاورز بود و او را به محضر سخنور توانای بافق، شرفالدین علی بافقی، سپرد. آنگاه با اشراف برادرش مرادی بافقی، به کسب علم پرداخت و در محضر استادان بزرگی چون نجاتی بافقی و همتی بافقی نیز شاگردی کرد. وحشی در جوانی به همراه برادرش به یزد آمد و پس از بهرهمندی از فضایل شعرای یزدی، به کاشان رفت. در کاشان به واسطه سرودن بیتی نزد حاکم آن شهر جلب توجه کرد، اما به دلیل حسادت برخی مردم، آنجا را ترک و به اراک و سپس به هرمز رفت. برخلاف سنت شاعران زمان خود که به هند مهاجرت میکردند، وحشی از کشور پا بیرون نگذاشت و پس از بازگشت به یزد در همانجا ماند. او در تمام دوران زندگی بینوا و تنگدست بود و زشتی روی و سر بیمویش و طبع قانعش به گریزان بودن از مردم و تمایل به گوشهنشینی منجر شده بود. تخلص وحشی را حاکم کاشان به او داد. وی اشعار گرانقدری چون غزلیات، رباعیات، ترکیببند، قصاید و مثنویهایی همچون «شیرین و فرهاد» (که ناتمام ماند و وصال شیرازی آن را به اتمام رساند)، «خلد برین» و «ناظر و منظور» دارد. تنها اثر منثور وی نامهای سوزناک است که به دلدار خود نوشته. این شاعر شیعی، ترکیببندها و قصایدی نیز در مدح امام علی(ع)، امام رضا(ع) و حضرت مهدی(عج) دارد. وحشی در ۵۲ سالگی در سال ۹۹۱ق در یزد درگذشت و در محله پیروبرج بافق به خاک سپرده شد. آرامگاه وی چندین بار ویران و بازسازی شد و بنای کنونی آن در سال ۱۳۵۸ در بوستان وحشی بافق به پایان رسید. | |||
'''کمالالدین | |||
==ولادت== | ==ولادت== | ||