پرش به محتوا

فقیه سبزواری، سید محمدجواد: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۴۳: خط ۴۳:
}}
}}
{{کاربردهای دیگر|فقیه سبزواری (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|فقیه سبزواری (ابهام‌زدایی)}}
'''حاج سید محمدجواد فقیه سبزواری'''  (۱۳۰۹-۱۳۸۴ش)، فقیه، مجتهد و مدرس برجسته حوزه علمیه مشهد و سومین فرزند آیت‌الله میرزا حسین فقیه سبزواری بود. وی در مشهد زاده شد و پس از گذراندن دوره ابتدایی، در مدرسه نواب به فراگیری دروس مقدماتی حوزوی پرداخت. سپس برای بهره‌گیری بیشتر از انوار حرم رضوی، به مدرسه بالاسر (در مجاورت حرم) نقل مکان کرد. ادبیات عرب را نزد ادیب نیشابوری (ادیب دوم)، شرح لمعه، قوانین و معالم را نزد میرزا احمد مدرس یزدی، رسائل، مکاسب و کفایه را نزد آیت‌الله هاشم قزوینی و فلسفه را نزد محمدرضا کلباسی فراگرفت. وی خارج فقه و اصول را نزد پدر بزرگوارش به پایان رساند و در ۱۰ شوال ۱۳۸۲ق از ایشان اجازه اجتهاد دریافت کرد. فقیه سبزواری همچنین از محضر آیت‌الله میلانی و آیت‌الله میرزا احمد کفایی (فرزند آخوند خراسانی) بهره برد. پس از رحلت پدر در سال ۱۳۴۵ش، تدریس خود را در مدرس باغ رضوان آغاز کرد و پس از تخریب آن در سال ۱۳۵۴ش، به شبستان سبزواری مسجد گوهرشاد منتقل شد و تا سال ۱۳۸۰ش به تدریس چهار درس در روز اشتغال داشت. وی افزون بر تدریس خارج فقه بر اساس متن جواهر الکلام، به‌سبب ارادت ویژه به شهیدین، در طول سال‌های تدریس خود همواره به تبیین شرح لمعه پرداخت و در حوزه علمیه مشهد به‌عنوان بهترین مدرس این کتاب شناخته می‌شد. او شاگردان بسیاری را تربیت کرد که اکنون هر یک از چهره‌های شاخص علمی و فرهنگی داخل و خارج از کشور هستند. سید محمدجواد فقیه سبزواری سرانجام در ۱۹ شوال ۱۴۲۶ق درگذشت و پس از تشییعی باشکوه از مسجد حاج حکیم تا حرم مطهر، در صحن آزادی، غرفه جنب ورودی آقایان به حرم شریف به خاک سپرده شد.
'''حاج سید محمدجواد فقیه سبزواری'''  (۱۳۰۹-۱۳۸۴ش)، فقیه، مجتهد و مدرس برجسته حوزه علمیه مشهد و سومین فرزند [[فقیه سبزواری، میرزا حسین|آیت‌الله میرزا حسین فقیه سبزواری]] بود. وی در مشهد زاده شد و پس از گذراندن دوره ابتدایی، در مدرسه نواب به فراگیری دروس مقدماتی حوزوی پرداخت. سپس برای بهره‌گیری بیشتر از انوار حرم رضوی، به مدرسه بالاسر (در مجاورت حرم) نقل مکان کرد. ادبیات عرب را نزد [[ادیب نیشابوری، محمدتقی|ادیب نیشابوری]] (ادیب دوم)، شرح لمعه، قوانین و معالم را نزد میرزا احمد مدرس یزدی، رسائل، مکاسب و کفایه را نزد آیت‌الله هاشم قزوینی و فلسفه را نزد محمدرضا کلباسی فراگرفت. وی خارج فقه و اصول را نزد پدر بزرگوارش به پایان رساند و در ۱۰ شوال ۱۳۸۲ق از ایشان اجازه اجتهاد دریافت کرد. فقیه سبزواری همچنین از محضر آیت‌الله میلانی و آیت‌الله میرزا احمد کفایی (فرزند [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند خراسانی]]) بهره برد. پس از رحلت پدر در سال ۱۳۴۵ش، تدریس خود را در مدرس باغ رضوان آغاز کرد و پس از تخریب آن در سال ۱۳۵۴ش، به شبستان سبزواری مسجد گوهرشاد منتقل شد و تا سال ۱۳۸۰ش به تدریس چهار درس در روز اشتغال داشت. وی افزون بر تدریس خارج فقه بر اساس متن جواهر الکلام، به‌سبب ارادت ویژه به شهیدین، در طول سال‌های تدریس خود همواره به تبیین شرح لمعه پرداخت و در حوزه علمیه مشهد به‌عنوان بهترین مدرس این کتاب شناخته می‌شد. او شاگردان بسیاری را تربیت کرد که اکنون هر یک از چهره‌های شاخص علمی و فرهنگی داخل و خارج از کشور هستند. سید محمدجواد فقیه سبزواری سرانجام در ۱۹ شوال ۱۴۲۶ق درگذشت و پس از تشییعی باشکوه از مسجد حاج حکیم تا حرم مطهر، در صحن آزادی، غرفه جنب ورودی آقایان به حرم شریف به خاک سپرده شد.
 
 
== ولادت ==
== ولادت ==