۱۵۲٬۷۴۷
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
{{کاربردهای دیگر|تربیت اسلامی (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|تربیت اسلامی (ابهامزدایی)}} | ||
'''اسلام و تربیت دختران'''، تألیف [[قائمی، علی | علی قائمی]]، برآمد گفتارهاى رادیویى نویسنده در 1361 است که اینک در دوازده بخش چهار فصلى بسامان شده است. | '''اسلام و تربیت دختران'''، تألیف [[قائمی، علی | علی قائمی]]، برآمد گفتارهاى رادیویى نویسنده در 1361 است که اینک در دوازده بخش چهار فصلى بسامان شده است. | ||
بخش اول. پیشگفتار: در فصل نخست این بخش از فرق معنایى واژۀ تفاوت با تبعیض و نیز تفاوت معنایى تشابه با تساوى مىگوید و یادآور مىشود که میان دختر و پسر تفاوت و تساوى هست؛ اما تبعیض و تشابه نیست. سپس به فلسفه وجودى تفاوت میان کسان در آفرینش اشاره مىکند و برخى از تفاوتهاى زن و مرد را برمىشمارد و دیدگاه اسلام را نسبت به زن و مرد یاد مىکند و مىافزاید تربیت اسلامى تربیت دوجنسى است و اصول این تربیت را نام مىبرد و با یاد چند پیشنهاد براى بهبود وضع مهدکودکها و کودکستانها، بحث دوگونگى زن و مرد را پیش مىکشد و آن را از جنبههاى تنى، روانى، ذهنى و محیطى بررسى مىکند و به تساوى زن و مرد در انسانیت، رتبه و مقام نزد بارى و حقوق اشاره مىکند. آنگاه به ارزش دختر از دیدگاه اسلام مىپردازد. | بخش اول. پیشگفتار: در فصل نخست این بخش از فرق معنایى واژۀ تفاوت با تبعیض و نیز تفاوت معنایى تشابه با تساوى مىگوید و یادآور مىشود که میان دختر و پسر تفاوت و تساوى هست؛ اما تبعیض و تشابه نیست. سپس به فلسفه وجودى تفاوت میان کسان در آفرینش اشاره مىکند و برخى از تفاوتهاى زن و مرد را برمىشمارد و دیدگاه اسلام را نسبت به زن و مرد یاد مىکند و مىافزاید تربیت اسلامى تربیت دوجنسى است و اصول این تربیت را نام مىبرد و با یاد چند پیشنهاد براى بهبود وضع مهدکودکها و کودکستانها، بحث دوگونگى زن و مرد را پیش مىکشد و آن را از جنبههاى تنى، روانى، ذهنى و محیطى بررسى مىکند و به تساوى زن و مرد در انسانیت، رتبه و مقام نزد بارى و حقوق اشاره مىکند. آنگاه به ارزش دختر از دیدگاه اسلام مىپردازد. | ||
| خط ۴۱: | خط ۴۰: | ||
بخشش ششم. محیط تربیت: این فصل را با کاوش در تربیت در خانه سرمىگیرد و به اهمیت خانواده در تربیت دختر اشاره مىکند و لازم مىداند تربیت دختر، دخترانه باشد و خانواده به دختر دربارۀ زندگى اجتماعى هشیارى بدهد. آنگاه مىافزاید در خانواده باید نظم و انضباط حاکم باشد و پدر و مادر میان فرزندان تبعیض روا ندارند و مراقب امور دختر در رفتوآمد و معاشرت و جز اینها باشد. پس از این از نقش فعال و مؤثر مادر در تربیت فرزندان و بویژه دختران مىگوید و هوشیارى مىدهد که روابط پدر و مادر باید تهى از هرگونه نابهنجارى باشد. | بخشش ششم. محیط تربیت: این فصل را با کاوش در تربیت در خانه سرمىگیرد و به اهمیت خانواده در تربیت دختر اشاره مىکند و لازم مىداند تربیت دختر، دخترانه باشد و خانواده به دختر دربارۀ زندگى اجتماعى هشیارى بدهد. آنگاه مىافزاید در خانواده باید نظم و انضباط حاکم باشد و پدر و مادر میان فرزندان تبعیض روا ندارند و مراقب امور دختر در رفتوآمد و معاشرت و جز اینها باشد. پس از این از نقش فعال و مؤثر مادر در تربیت فرزندان و بویژه دختران مىگوید و هوشیارى مىدهد که روابط پدر و مادر باید تهى از هرگونه نابهنجارى باشد. | ||
محیط دیگر تربیتى، مدرسه است که در شرح آن از وظیفه و اهمیت مدرسه مىگوید. | محیط دیگر تربیتى، مدرسه است که در شرح آن از وظیفه و اهمیت مدرسه مىگوید. | ||
ویژگیهاى اخلاقى محیط آموزشى درخور را برمىشمارد و از روش کار در مدرسه و محتواى آموزشى آن یاد مىکند. به وظیفۀ معلم و جنبۀ الگویى و عاطفى او مىپردازد. به بایستى نظارت معقول بر معاشرتها در مدرسه اشاره مىکند و از نقش معلم در پیشگیرى لغزشها مىگوید. | ویژگیهاى اخلاقى محیط آموزشى درخور را برمىشمارد و از روش کار در مدرسه و محتواى آموزشى آن یاد مىکند. به وظیفۀ معلم و جنبۀ الگویى و عاطفى او مىپردازد. به بایستى نظارت معقول بر معاشرتها در مدرسه اشاره مىکند و از نقش معلم در پیشگیرى لغزشها مىگوید. | ||
تربیت در اجتماع، فراز دیگر این بخش است که در آن از اهمیت زندگى اجتماعى و نقش آموزشى آن یاد مىکند و مىافزاید تأثیر تربیتى محیط بر دختران(در جامعه اسلامى)کمتر از پسران است با این حال باید به نقش معاشرتهاى اجتماعى و محیطهاى مختلط در تغییر الگوهاى رفتارى دختران توجه داشت. پس از این به وظیفه مردم در برابر دختران اشاره مىکند و به مسئله الگوهاى اجتماعى مىپردازد و از لزوم پاکى محیط از فساد و آلودگى مىگوید و با یادآورى رعایت نکاتى در معاشرت با دوستان و خویشاوندان، بخش را بفرجام مىبرد. | تربیت در اجتماع، فراز دیگر این بخش است که در آن از اهمیت زندگى اجتماعى و نقش آموزشى آن یاد مىکند و مىافزاید تأثیر تربیتى محیط بر دختران(در جامعه اسلامى)کمتر از پسران است با این حال باید به نقش معاشرتهاى اجتماعى و محیطهاى مختلط در تغییر الگوهاى رفتارى دختران توجه داشت. پس از این به وظیفه مردم در برابر دختران اشاره مىکند و به مسئله الگوهاى اجتماعى مىپردازد و از لزوم پاکى محیط از فساد و آلودگى مىگوید و با یادآورى رعایت نکاتى در معاشرت با دوستان و خویشاوندان، بخش را بفرجام مىبرد. | ||
بخش هفتم. تربیت و تأمین نیازها: در آغاز این بخش، از تأمین نیازهاى جسمانى و نیز بیولوژیکى مانند: نیاز به لباس، غذا، مسکن، بازى و حرکت، نظافت و بهداشت، کسب مهارتهاى عضوى-حرکتى، خرجى روزانه در مدرسه و محیط اجتماع مىگوید. آنگاه به تأمین نیازهاى عاطفى مىپردازد و از این نکات یاد مىکند: نیاز به پذیرش و مقبولیت، محبت، نوازش، امنیت، تقدیر و تحسین، سلطه یافتن، انضباط و اجراى عدالت. سپس به تأمین نیازهاى روانى دختر مىپردازد؛ نیازهایى چون: آگاهى در زمینههاى گوناگون، احترام، عدالت، آزادى، استقلال، تعلق به گروه، سرفرازى و کمالجویى، معاشرت، هدفدارى، ایمان و نظم منطقى. | بخش هفتم. تربیت و تأمین نیازها: در آغاز این بخش، از تأمین نیازهاى جسمانى و نیز بیولوژیکى مانند: نیاز به لباس، غذا، مسکن، بازى و حرکت، نظافت و بهداشت، کسب مهارتهاى عضوى-حرکتى، خرجى روزانه در مدرسه و محیط اجتماع مىگوید. آنگاه به تأمین نیازهاى عاطفى مىپردازد و از این نکات یاد مىکند: نیاز به پذیرش و مقبولیت، محبت، نوازش، امنیت، تقدیر و تحسین، سلطه یافتن، انضباط و اجراى عدالت. سپس به تأمین نیازهاى روانى دختر مىپردازد؛ نیازهایى چون: آگاهى در زمینههاى گوناگون، احترام، عدالت، آزادى، استقلال، تعلق به گروه، سرفرازى و کمالجویى، معاشرت، هدفدارى، ایمان و نظم منطقى. | ||
بخش هشتم. روابط در تربیت دختران: در این بخش، به روابط انسانى در تربیت دختر مىپردازد و از رابطۀ پدر با مادر در تربیت دختر آغاز مىکند و یادآور مىشود که پدر باید مصالح فرزند را لحاظ کند و توجه داشته باشد که وظیفه او منحصر به تأمین نیازهاى معیشتى دختر نیست؛ پدر باید پناه و مورد اعتماد و امین دختر باشد و حرمت دختر را پاس دارد و در رفتار با او عدالت پیشه کند و به یاد داشته باشد که او از الگوهاى رفتارى دختر مىتواند بود. پدر در روابط خود با همسرش باید چنان باشد که عفت و تقواى دختر را به خطر نیفکند و در او میل به تشکیل خانواده را تقویت کند. پدر باید نسبت به دختر مهر بورزد و در ابراز محبت به دختر اصولى را پاس بدارد. | بخش هشتم. روابط در تربیت دختران: در این بخش، به روابط انسانى در تربیت دختر مىپردازد و از رابطۀ پدر با مادر در تربیت دختر آغاز مىکند و یادآور مىشود که پدر باید مصالح فرزند را لحاظ کند و توجه داشته باشد که وظیفه او منحصر به تأمین نیازهاى معیشتى دختر نیست؛ پدر باید پناه و مورد اعتماد و امین دختر باشد و حرمت دختر را پاس دارد و در رفتار با او عدالت پیشه کند و به یاد داشته باشد که او از الگوهاى رفتارى دختر مىتواند بود. پدر در روابط خود با همسرش باید چنان باشد که عفت و تقواى دختر را به خطر نیفکند و در او میل به تشکیل خانواده را تقویت کند. پدر باید نسبت به دختر مهر بورزد و در ابراز محبت به دختر اصولى را پاس بدارد. | ||