۱۴۷٬۷۹۳
ویرایش
جز
جایگزینی متن - 'جلوه، سید ابوالحسن' به 'جلوه، سید ابوالحسن بن محمد'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'سخنرانیها' به 'سخنرانیها') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'جلوه، سید ابوالحسن' به 'جلوه، سید ابوالحسن بن محمد') |
||
| خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
== تحصیلات == | == تحصیلات == | ||
ابوعبداللّه علوم متعارف زمان را در همان شهر آموخت و در فلسفه و کلام و فلکیات، خاصه از [[ميرزا ابراهيم زنجانى فلكى|میرزا ابراهیم زنجانى فلکى]]، از شاگردان برجستۀ [[جلوه، سید ابوالحسن|میرزا ابوالحسن جلوه]]، از 1326 تا 1329 ق بهره جست. | ابوعبداللّه علوم متعارف زمان را در همان شهر آموخت و در فلسفه و کلام و فلکیات، خاصه از [[ميرزا ابراهيم زنجانى فلكى|میرزا ابراهیم زنجانى فلکى]]، از شاگردان برجستۀ [[جلوه، سید ابوالحسن بن محمد|میرزا ابوالحسن جلوه]]، از 1326 تا 1329 ق بهره جست. | ||
وى سپس براى ادامۀ تحصیل به تهران رفت، ولى اندکى بعد همراه برادر بزرگتر خود میرزا فضلللّه عزم نجف کرد و سالها نزد استادان و مجتهدان برجستهاى نظیر [[یزدی، محمدکاظم بن عبدالعظیم|سید محمد کاظم یزدى]]، [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانى]]، [[شریعت اصفهانی، فتحالله|شیخ الشریعۀ اصفهانى]]، [[عراقی، ضیاءالدین|شیخ ضیاءالدین عراقى]] و [[نایینی، محمدحسین|میرزا حسین نائینى]] به تحصیل علوم دینى پرداخت.در اواخر 1338ق پس از احراز درجۀ اجتهاد به زنجان بازگشت و مدتى بعد به حج رفت.وى در همین سفر رهسپار سوریه، فلسطین و مصر شد و با دانشمندان آن نواحى ملاقات کرد و به ایران بازگشت. | وى سپس براى ادامۀ تحصیل به تهران رفت، ولى اندکى بعد همراه برادر بزرگتر خود میرزا فضلللّه عزم نجف کرد و سالها نزد استادان و مجتهدان برجستهاى نظیر [[یزدی، محمدکاظم بن عبدالعظیم|سید محمد کاظم یزدى]]، [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانى]]، [[شریعت اصفهانی، فتحالله|شیخ الشریعۀ اصفهانى]]، [[عراقی، ضیاءالدین|شیخ ضیاءالدین عراقى]] و [[نایینی، محمدحسین|میرزا حسین نائینى]] به تحصیل علوم دینى پرداخت.در اواخر 1338ق پس از احراز درجۀ اجتهاد به زنجان بازگشت و مدتى بعد به حج رفت.وى در همین سفر رهسپار سوریه، فلسطین و مصر شد و با دانشمندان آن نواحى ملاقات کرد و به ایران بازگشت. | ||