۹۲٬۰۷۷
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'نهج البلاغه' به 'نهجالبلاغه') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''الهیات در نهجالبلاغه'''، از آثار مرجع تقلید شیعه، لطفالله صافی گلپایگانی (1297 -1400ش)، در موضوع شناسایی مباحث کلامی توحید، صفات خدا و عدل و سنتهای الهی از نظر امام علی(ع) است. نویسنده، مباحثش را در 17 فصل تنظیم کرده و مسائل مهمّی مانند دلیلهای توحید ذاتی، صفاتی، افعالی، صفات ثبوتیه و سلبیه، علم و قدرت خدا، عدالت و سنن تکوینی و تشریعی الهی را شرح داده است | '''الهیات در نهجالبلاغه'''، از آثار مرجع تقلید شیعه، [[صافی گلپایگانی، لطفالله|لطفالله صافی گلپایگانی]] (1297 -1400ش)، در موضوع شناسایی مباحث کلامی توحید، صفات خدا و عدل و سنتهای الهی از نظر [[امام علی علیهالسلام|امام علی(ع)]] است. نویسنده، مباحثش را در 17 فصل تنظیم کرده و مسائل مهمّی مانند دلیلهای توحید ذاتی، صفاتی، افعالی، صفات ثبوتیه و سلبیه، علم و قدرت خدا، عدالت و سنن تکوینی و تشریعی الهی را شرح داده است. | ||
[[صافی گلپایگانی، لطفالله|لطفالله صافی گلپایگانی]] با اشاره به اینکه همواره تقریب بین مذاهب اسلامى را در نوشتههایش (مثل «مع الخطيب في خطوطه العريضة»، «أمان الأمّة من الضّلال و الاختلاف» و «صوت الحقّ و دعوة الصّدق») در نظر داشته، مسائل مربوط به الهیات و صفات خدا را از مهمترین نکتههاى حسّاسى دانسته که به شهادت تاریخ باعث فتنهها و خونریزیها و جنگها و دستاویز سیاستها گردید و منجر به ضعف مسلمین و تشتّت و تفرّق و مذاهب مختلف شد و تا امروز هم باقى است. به نظر او، در این منازعات و مجادلات، بىشک کلام [[امام علی علیهالسلام|امیرالمؤمنین(ع)]] بهترین حاکم و قاطعترین وسیله حلِّ اختلاف است و اگر همه به آن حضرت رجوع نمایند، مشکل حلّ میشود<ref>ر.ک: مقدمه مؤلف، ص16-17</ref>. | |||
در این کتاب آمده است: مسئله آفرینش صُوَر، از بزرگترین مسائل جهانشناسى بشمار مىآید و اندیشه در آن، از مهمترین کلاسهاى معرفتاندوزى و خداشناسى است که هم در قرآن مجید و هم در | نویسنده در نظر داشته که ضمن بحث از افعال الهى، مسائل دیگر مثل امامت و معاد، قضا و قَدَر و امر بین امرین را نیز با الهام از نهجالبلاغه مطرح کند، ولی به جهت کمبود فرصت و اشتغال به تألیفات و امور دیگر موفق نشده است<ref>ر.ک: متن کتاب، ص447</ref>. | ||
در این کتاب آمده است: مسئله آفرینش صُوَر، از بزرگترین مسائل جهانشناسى بشمار مىآید و اندیشه در آن، از مهمترین کلاسهاى معرفتاندوزى و خداشناسى است که هم در قرآن مجید و هم در نهجالبلاغه و هم در احادیث شریفه دیگر به آن توجّه کامل شده است<ref>ر.ک: همان، ص147</ref>. | |||
نگارنده خوشذوق در این اثر، افزون بر آیات و روایات و سخنان اندیشمندان، از اشعار فارسی و عربی نیز برای توضیح مقصودش استفاده کرده است<ref>ر.ک: همان، ص468-470</ref>. | نگارنده خوشذوق در این اثر، افزون بر آیات و روایات و سخنان اندیشمندان، از اشعار فارسی و عربی نیز برای توضیح مقصودش استفاده کرده است<ref>ر.ک: همان، ص468-470</ref>. | ||
صافی گلپایگانی نوشته است: امامان، زمامداران الهى امور خلقند و کسى داخل بهشت نمىشود مگر آنکه امامان و حکام الهى را بشناسد وامامان، اورا بشناسند (یعنى به ایمان و ولایت ولات الهى) و کسى داخل آتش نگردد مگر آنکه امامان را انکار کند و امامان او را انکار نمایند و مَثَل امامان، مَثَل ستارگان آسمان است؛ هر زمان ستارهاى غروب کند، ستاره دیگر طالع مىگردد<ref>ر.ک: همان، ص403-404</ref>. | [[صافی گلپایگانی، لطفالله|صافی گلپایگانی]] نوشته است: امامان، زمامداران الهى امور خلقند و کسى داخل بهشت نمىشود مگر آنکه امامان و حکام الهى را بشناسد وامامان، اورا بشناسند (یعنى به ایمان و ولایت ولات الهى) و کسى داخل آتش نگردد مگر آنکه امامان را انکار کند و امامان او را انکار نمایند و مَثَل امامان، مَثَل ستارگان آسمان است؛ هر زمان ستارهاى غروب کند، ستاره دیگر طالع مىگردد<ref>ر.ک: همان، ص403-404</ref>. | ||
==پانویس== | ==پانویس== |