آرینپور، یحیی: تفاوت میان نسخهها
(غنی سازی متن) |
|||
خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
|- | |- | ||
|اساتید | |اساتید | ||
| data-type="authorTeachers" | | | data-type="authorTeachers" |تقى رفعت | ||
ابوالقاسم فيوضات | |||
سيد [[کسروی، احمد|احمد كسروى]] | |||
|- | |- | ||
|برخی آثار | |برخی آثار | ||
خط ۳۳: | خط ۳۷: | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||
در تبريز متولد شد. نياى پدريش عباس ميرزا بود و از طرف مادر، سلسله نسبش به [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|خواجه نصيرالدين طوسى]] مىرسد. آرينپور در شرح حال خود در «کتاب امروز» مىگويد: روز و ماه و حتى سال تولدم را به درستى نمىدانم، آنچه از اين بابت در شناسنامهام آمده، راه به جايى نمىبرد زيرا مستند به بياض و يادداشت پشت جلد کتابى نيست. | او در سال 1284 شمسی در تبريز متولد شد. نياى پدريش عباس ميرزا بود و از طرف مادر، سلسله نسبش به [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|خواجه نصيرالدين طوسى]] مىرسد. | ||
آرينپور در شرح حال خود در «کتاب امروز» مىگويد: روز و ماه و حتى سال تولدم را به درستى نمىدانم، آنچه از اين بابت در شناسنامهام آمده، راه به جايى نمىبرد زيرا مستند به بياض و يادداشت پشت جلد کتابى نيست. | |||
== تحصیلات == | |||
وى در مدرسهاى در تبريز كه اسماعيل امير حيزى، مديريت و تعليمات آن را بر عهده داشت، تحصيل كرد. از همدرسان وى، دكتر رعدى آذرخشى، دكتر علىاصغر حريرى، محمدحسین شهريار و ديگران بودند. از معلمانش مىتوان از ابوالقاسم فيوضات، تقى رفعت و سيد [[کسروی، احمد|احمد كسروى]] نام برد. تقى رفعت نخستين شخصى بود كه وى را با ادبيات نو آشنا ساخت. | وى در مدرسهاى در تبريز كه اسماعيل امير حيزى، مديريت و تعليمات آن را بر عهده داشت، تحصيل كرد. از همدرسان وى، دكتر رعدى آذرخشى، دكتر علىاصغر حريرى، محمدحسین شهريار و ديگران بودند. از معلمانش مىتوان از ابوالقاسم فيوضات، تقى رفعت و سيد [[کسروی، احمد|احمد كسروى]] نام برد. تقى رفعت نخستين شخصى بود كه وى را با ادبيات نو آشنا ساخت. | ||
تحصيلات خود را از مكتبخانه و سپس در دبستان تمدن تبريز آغاز نمود. علوم متوسطه را در دبيرستان محمديه همان شهر ادامه داد. از همان زمان قصيدهگويى و غزلگويى را با تخلص «دانش» آغاز كرد. بعدها برخى از قطعهها و ترجمههاى شعرى او در مجلههاى «سخن» و «يغما» به شكل پراكنده به چاپ رسيد. در اواسط سال 1298 كه در كلاس ششم دبيرستان تحصيل مىكرد، شش شماره از مجلهى «ادب» را انتشار داد، شش شمارهى ديگر آن مجله تحت نظر اسماعيل امير خيزى منتشر شد. در اواسط سال 1299 وارد خدمت وزارت دارايى در تبريز شد و تا مرداد 1332، يعنى مدت سى و سه سال پياپى را در آن وزارتخانه مشاغلى داشت. زبان روسى را در آموزشگاهى در تبريز فراگرفت و با زبانهاى انگليسى و فرانسوى نيز آشنا بود. پس از بازنشستگى به عنوان مترجم در راهآهن دولتى ايران مشغول به كار شد و همزمان به تحقيقات علمى خود ادامه داد. در سال 1346، کتاب ناصر خسرو و اسماعيليان تأليف ايرانشناس روس (برتلس) را ترجمه كرد. کتاب ديگر او خاطرات سيمونيچ، وزير مختار روس بود. اثر ديگر او از صبا تا نيما نام دارد (1350) كه تاريخ يك قرن و نيم (سدهى سيزدهم و نيمهى اول سدهى چهاردهم هجرى) ادب ايران است. وى سرانجام پس از يك سال بيمارى جانكاه جان سپرد و در بهشت زهرا مدفون گرديد. | تحصيلات خود را از مكتبخانه و سپس در دبستان تمدن تبريز آغاز نمود. علوم متوسطه را در دبيرستان محمديه همان شهر ادامه داد. از همان زمان قصيدهگويى و غزلگويى را با تخلص «دانش» آغاز كرد. بعدها برخى از قطعهها و ترجمههاى شعرى او در مجلههاى «سخن» و «يغما» به شكل پراكنده به چاپ رسيد. در اواسط سال 1298 كه در كلاس ششم دبيرستان تحصيل مىكرد، شش شماره از مجلهى «ادب» را انتشار داد، شش شمارهى ديگر آن مجله تحت نظر اسماعيل امير خيزى منتشر شد. | ||
در اواسط سال 1299 وارد خدمت وزارت دارايى در تبريز شد و تا مرداد 1332، يعنى مدت سى و سه سال پياپى را در آن وزارتخانه مشاغلى داشت. | |||
زبان روسى را در آموزشگاهى در تبريز فراگرفت و با زبانهاى انگليسى و فرانسوى نيز آشنا بود. پس از بازنشستگى به عنوان مترجم در راهآهن دولتى ايران مشغول به كار شد و همزمان به تحقيقات علمى خود ادامه داد. | |||
در سال 1346، کتاب ناصر خسرو و اسماعيليان تأليف ايرانشناس روس (برتلس) را ترجمه كرد. کتاب ديگر او خاطرات سيمونيچ، وزير مختار روس بود. اثر ديگر او از صبا تا نيما نام دارد (1350) كه تاريخ يك قرن و نيم (سدهى سيزدهم و نيمهى اول سدهى چهاردهم هجرى) ادب ايران است. | |||
== وفات == | |||
وى سرانجام پس از يك سال بيمارى جانكاه در ۴ آبان ۱۳۶۴ش جان سپرد و در بهشت زهرا مدفون گرديد. | |||
==منابع مقاله== | ==منابع مقاله== |