۱۶۱٬۴۳۰
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (Hbaghizadeh صفحهٔ الاسامي و الکني را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به كتاب الأسامي و الكنی منتقل کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''كتاب الأسامي و الكنی'''، اثر ابواحمد محمد بن محمد بن احمد نیشابوری (متوفی 378ق)، مشتمل بر معرفی اسامی و کنیههای رجال اسلامی و صحابه و تابعین و اتباع تابعین است. این اثر در شش جلد با مقدمه و تحقیق یوسف بن محمد دخیل منتشر شده است. | '''كتاب الأسامي و الكنی'''، اثر [[حاکم نیشابوری، محمد بن محمد|ابواحمد محمد بن محمد بن احمد نیشابوری]] (متوفی 378ق)، مشتمل بر معرفی اسامی و کنیههای رجال اسلامی و صحابه و تابعین و اتباع تابعین است. این اثر در شش جلد با مقدمه و تحقیق [[دخیل، یوسف بن محمد|یوسف بن محمد دخیل]] منتشر شده است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
کتاب، مشتمل بر دو بخش است: | کتاب، مشتمل بر دو بخش است: | ||
بخش اول: مشتمل بر چهار فصل (زندگانی نویسنده، موضوع کتاب و اهمیت آن، ارزشگذاری و معرفی کتاب الأسامي و الكنی و امتیاز آن نسبت به سایر آثار، معرفی نسخه مورد استفاده و شیوه تحقیق کتاب). | بخش اول: مشتمل بر چهار فصل (زندگانی نویسنده، موضوع کتاب و اهمیت آن، ارزشگذاری و معرفی کتاب الأسامي و الكنی و امتیاز آن نسبت به سایر آثار، معرفی نسخه مورد استفاده و شیوه تحقیق کتاب). | ||
بخش دوم: حاوی نص تحقیقشده و ملحقات کتاب. در این بخش 3610 کنیه در پنج جلد ذکر شده است. جلد ششم کتاب، به فهارس اختصاص یافته است. | بخش دوم: حاوی نص تحقیقشده و ملحقات کتاب. در این بخش 3610 کنیه در پنج جلد ذکر شده است. جلد ششم کتاب، به فهارس اختصاص یافته است. | ||
=گزارش محتوا | =گزارش محتوا= | ||
کتاب الأسامي و الكنی اگرچه بهطور کامل به دست ما نرسیده است، لکن مشتمل بر ثروت عظیم حدیثی، تاریخی و رجالی است. این اثر همانند دیگر آثار در این موضوع در رابطه با اسامی و کنیهها تألیف شده است و اگرچه مشتمل بر جرح و تعدیل و تعلیل احادیث فراوانی است، کسی نام آن را در ضمن کتب حرج و تعدیل و یا کتب علل نیاورده است. سادهترین پاسخ این است که طبیعت برخی کتب «الكنی» همینگونه است و بسیاری از آثار چون الكنی بخاری و... حاوی همه موارد جرح و تعدیل و احادیث مخرجه و... است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ج1، ص87</ref>. | کتاب الأسامي و الكنی اگرچه بهطور کامل به دست ما نرسیده است، لکن مشتمل بر ثروت عظیم حدیثی، تاریخی و رجالی است. این اثر همانند دیگر آثار در این موضوع در رابطه با اسامی و کنیهها تألیف شده است و اگرچه مشتمل بر جرح و تعدیل و تعلیل احادیث فراوانی است، کسی نام آن را در ضمن کتب حرج و تعدیل و یا کتب علل نیاورده است. سادهترین پاسخ این است که طبیعت برخی کتب «الكنی» همینگونه است و بسیاری از آثار چون الكنی بخاری و... حاوی همه موارد جرح و تعدیل و احادیث مخرجه و... است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ج1، ص87</ref>. | ||
با توجه به این ویژگی کتاب، میتوان آن را با این وسعت موسوعهای در موضوع الكنی دانست که کتاب دیگری با آن قابل مقایسه نیست<ref>ر.ک: همان، ص88</ref>. | با توجه به این ویژگی کتاب، میتوان آن را با این وسعت موسوعهای در موضوع الكنی دانست که کتاب دیگری با آن قابل مقایسه نیست<ref>ر.ک: همان، ص88</ref>. | ||
سخاوی این کتاب را نسبت به سایر کتب الكنی ستوده است؛ چراکه هم مشتمل بر کسانی است که نامشان معروف است و هم شامل آنهایی که نامشان نامعروف؛ برخلاف مسلم و نسایی و دیگران که غالبا تنها کسانی را ذکر میکنند که نامشان معروف است<ref>ر.ک: همان، ص101</ref>. | [[سخاوی، محمد بن عبدالرحمن|سخاوی]] این کتاب را نسبت به سایر کتب الكنی ستوده است؛ چراکه هم مشتمل بر کسانی است که نامشان معروف است و هم شامل آنهایی که نامشان نامعروف؛ برخلاف مسلم و نسایی و دیگران که غالبا تنها کسانی را ذکر میکنند که نامشان معروف است<ref>ر.ک: همان، ص101</ref>. | ||
نویسنده کتابش را با ذکر اسامی صحابه (در صورت یافتن آنها)، آغاز کرده و سپس به اسامی تابعین اشاره نموده است. در این جهت، کتاب او شبیه کتاب مسلم است؛ با این تفاوت که تراجم کتاب ابواحمد، مطول و تراجم مسلم خیلی کوتاه است. ابواحمد همچنین در اینکه منبع هرکدام از کنیهها را ذکر میکند با ابن منده مشترک است؛ اگرچه هرکدام شیوه خاص خود را دارد<ref>ر.ک: همان، ص103-104</ref>. | نویسنده کتابش را با ذکر اسامی صحابه (در صورت یافتن آنها)، آغاز کرده و سپس به اسامی تابعین اشاره نموده است. در این جهت، کتاب او شبیه کتاب مسلم است؛ با این تفاوت که تراجم کتاب ابواحمد، مطول و تراجم مسلم خیلی کوتاه است. ابواحمد همچنین در اینکه منبع هرکدام از کنیهها را ذکر میکند با ابن منده مشترک است؛ اگرچه هرکدام شیوه خاص خود را دارد<ref>ر.ک: همان، ص103-104</ref>. | ||