۱۵۳٬۵۴۶
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
{{کاربردهای دیگر|سماوی (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|سماوی (ابهامزدایی)}} | ||
'''سید محمد تیجانی سماوی''' (متولد ۱۹۳۶م / ۱۳۱۵ش) نویسنده، اسلامشناس و از مستبصران مشهور تونسی، استاد دانشگاه سوربن فرانسه و صاحب کتاب پرمخاطب «[[آنگاه هدایت شدم]]». در شهر قفصه در جنوب تونس متولد شد. تحصیلات مقدماتی را در دانشگاه زیتونیه و مدارس فرانکو-عربی گذراند و پس از ۱۷ سال تدریس، برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت. بیش از هشت سال در دانشگاه سوربن به بررسی تطبیقی ادیان توحیدی پرداخت و موفق به اخذ دکترای درجه سه و سپس دکترای بینالمللی با تز «اندیشه اسلامی در نهجالبلاغه» شد. پس از آن یک سال در سوربن و سه سال در مؤسسه بالزام پاریس تدریس کرد. وی در کودکی با طریقت تیجانی (منسوب به شیخ احمد تیجانی) آشنا بود و نیمی از قرآن را حفظ کرد. در سال ۱۹۶۴م در کنفرانسی در مکه شرکت کرد و گرایشی به وهابیت پیدا کرد، اما در سفری دریایی به بیروت با یک استاد شیعه آشنا شد و به عراق دعوت گردید. زیارت حرم امام علی(ع) و دیدار با آیتالله خویی و آیتالله سید محمدباقر | '''سید محمد تیجانی سماوی''' (متولد ۱۹۳۶م / ۱۳۱۵ش) نویسنده، اسلامشناس و از مستبصران مشهور تونسی، استاد دانشگاه سوربن فرانسه و صاحب کتاب پرمخاطب «[[آنگاه هدایت شدم]]». در شهر قفصه در جنوب تونس متولد شد. تحصیلات مقدماتی را در دانشگاه زیتونیه و مدارس فرانکو-عربی گذراند و پس از ۱۷ سال تدریس، برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت. بیش از هشت سال در دانشگاه سوربن به بررسی تطبیقی ادیان توحیدی پرداخت و موفق به اخذ دکترای درجه سه و سپس دکترای بینالمللی با تز «اندیشه اسلامی در نهجالبلاغه» شد. پس از آن یک سال در سوربن و سه سال در مؤسسه بالزام پاریس تدریس کرد. وی در کودکی با طریقت تیجانی (منسوب به شیخ احمد تیجانی) آشنا بود و نیمی از قرآن را حفظ کرد. در سال ۱۹۶۴م در کنفرانسی در مکه شرکت کرد و گرایشی به وهابیت پیدا کرد، اما در سفری دریایی به بیروت با یک استاد شیعه آشنا شد و به عراق دعوت گردید. زیارت حرم [[امام علی علیهالسلام|امام علی(ع)]] و دیدار با [[خویی، سید ابوالقاسم|آیتالله خویی]] و [[صدر، سید محمدباقر|آیتالله سید محمدباقر صدر]]، نقطه عطف زندگی او شد. پس از بازگشت، با مطالعه کتاب «[[المراجعات]]» [[شرفالدین، سید عبدالحسین|سید عبدالحسین شرفالدین]] و آثار دیگری چون «الغدیر» علامه امینی، به تشیع گروید. از مهمترین آثار او میتوان به «[[آنگاه هدایت شدم]]»، «[[همراه با راستگویان]]»، «[[از آگاهان بپرسید]]»، «[[الشيعة هم أهل السنّة]]»، «[[لأكون مع الصادقين]]»، «راه نجات»، «سفرها و خاطرات»، «اهلبیت کلید مشکلها» و «[[اهل سنت واقعی]]» اشاره کرد. | ||
==ولادت== | ==ولادت== | ||