یزدی، سید محمدکاظم بن عبدالعظیم: تفاوت میان نسخه‌ها

 

'''سید محمدکاظم طباطبایی یزدى''' (۱۲۴۷-۱۳۳۷ق)، فقیه، مجتهد و از مراجع بزرگ تقلید شیعه در قرن چهاردهم هجری و نویسنده کتاب گرانقدر «[[العروة الوثقی]]» است. وی در روستای کسنویه یزد زاده شد و تحصیلات مقدماتی را در یزد آغاز کرد. پس از آن به اصفهان رفت و از محضر علامه شیخ محمدباقر نجفی اصفهانی و دیگر استادان آن دیار بهره برد. در سال ۱۲۸۱ق به نجف اشرف مهاجرت کرد و در درس میرزای شیرازی (صاحب حکم تحریم تنباکو) و دیگر بزرگان آن حوزه شرکت جست. پس از هجرت میرزای شیرازی به سامرا، حوزه درس خود را در نجف تأسیس کرد و شاگردان بسیاری را تربیت نمود که هر یک از چهره‌های برجسته عالم تشیع شدند. مهم‌ترین اثر او «العروة الوثقی» است که دایرةالمعارف فقهی جامعی در سه جلد و شامل ۳۲۶۰ مسئله شرعی است و از زمان تألیف تاکنون محور درس خارج فقه در حوزه‌های علمیه بوده و مراجع بزرگ تقلید بر آن حاشیه‌ها و شروح فراوانی نوشته‌اند. سید محمدکاظم یزدی از آغاز نهضت مشروطه با جریان مشروطه‌خواهی که دین را از سیاست جدا می‌کرد مخالفت ورزید و خواستار مشروطه مشروعه بود. وی در برابر تهاجم استعمار به کشورهای اسلامی فتواهای جهاد صادر کرد و در جنگ جهانی اول با صدور فتوای جهاد علیه اشغالگران انگلیسی، مسلمانان را به دفاع از عراق فراخواند و فرزندش سید محمد در این راه به شهادت رسید. او سرانجام در ۲۸ رجب ۱۳۳۷ق در ۹۰ سالگی در نجف درگذشت و در صحن مطهر علوی به خاک سپرده شد.