ادبیات تطبیقی در ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

'''ادبیات تطبیقی در ایران''' تألیف احمد عزتی پرور؛ این کتاب به عنوان نخستین تألیف نسبتاً جامع به زبان فارسی در حوزه ادبیات تطبیقی، به ترسیم حدود و شرایط این دانش و بررسی تأثیرات متقابل ادبیات فارسی با ادبیات غرب و عربی می‌پردازد.

کتاب «ادبیات تطبیقی در ایران» اثر احمد عزتی پرور، با این نگاه نگاشته شده که ادبیات تطبیقی دانش نورسته‌ای از شاخه تاریخ ادبیات است که در ایران چندان مورد توجه و بررسی نظام‌مند قرار نگرفته است. نویسنده با اذعان به وجود پژوهش‌های منفرد و کوتاه در این زمینه، بر ضرورت گردآوری آنها در منظری یکپارچه تأکید دارد و معتقد است گستردگی موضوعات این حوزه، تلاش گروهی را می‌طلبد. در غیاب چنین کوششی، این اثر بر پایه یادداشت‌های درسی نویسنده برای دانشجویان رشته ادبیات نمایشی در مقطع کارشناسی ارشد فراهم شده تا توجه محققان را به اهمیت این حوزه جلب کند.

کتاب در سه فصل اصلی سازمان یافته است. فصل اول با عنوان «سیری در ادبیات غرب»، به مطالعه فشرده آثاری از غرب می‌پردازد که در ادبیات فارسی تأثیر داشته‌اند و خود از شاهکارهای ادبی جهان به شمار می‌روند. فصل دوم به «بررسی اجمالی روابط ادبیات عربی و ادبیات فارسی» اختصاص دارد. در این بخش، جلوه‌های گوناگون فرهنگ اسلامی – به ویژه قرآن کریم – در منشور ادبیات فارسی بازتاب داده شده است. فصل سوم که مفصل‌ترین قسمت کتاب است، به «روابط ادبیات غرب و ادبیات ایران» پرداخته و انعکاس ادبیات اروپا در ادبیات فارسی را بررسی می‌کند. نویسنده در این فصل‌ها می‌کوشد افق‌های ادبیات تطبیقی را به خواننده بشناساند. در پایان کتاب نیز راهکارهایی برای آفرینش آثار برتر در پهنه ادبیات فارسی پیشنهاد شده است تا خواننده به یکی از اهداف بزرگ ادبیات تطبیقی – یعنی خلق آثاری قابل مقایسه و مطابقت با نمونه‌های جهانی – دست یابد. این کتاب با هدف سامان‌دهی نخستین گام‌ها در مسیر مطالعات تطبیقی منسجم در ایران تألیف شده است.<ref>[https://literaturelib.com/books/876 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>