درآمدی بر تفسیر جامع روایی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''درآمدی بر تفسیر جامع روایی'''، اثر [[محمد محمدی ری‌شهری]] (1325-1401ش)، در بررسی جایگاه قرآن کریم و میراث تفسیری اهل‌بیت(ع) که هدف کلی آن، تبیین مبانی، قواعد و روش‌های لازم برای دستیابی به تفسیری جامع و روایی از قرآن است که از تعالیم اهل‌بیت(ع) بهره می‌برد.

فصل دوم: مبانی، قواعد، روش‌ها، گرایش‌ها و سبک‌های تفسیری این فصل مباحث اساسی و مقدماتی تفسیر قرآن کریم را شرح می‌دهد. ابتدا تلاش‌های صورت‌گرفته در زمینه جریان‌شناسی تفاسیر و کشف و ضبط روش‌ها و گرایش‌ها (آثاری مانند مذاهب التفسیری الاسلامی (گلدزیهر (1850-1921م))، التفسیر و المفسرون (محمد حسین ذهبی (1815-1977م))، مکاتب تفسیری) و لزوم شناسایی مصطلحات، پیش‌نیاز جریان‌شناسی تفاسیر، مورد اشاره قرار می‌گیرد. سپس مبانی تفسیری به دو دسته مبانی صدوری (مانند الفاظ قرآن و کلام خدا بودن) و مبانی دلالی (مانند فهم‌پذیری و جواز تفسیر قرآن، اعتبار و حجیت فهم و تفسیر قرآن، ممنوعیت تفسیر به رأی، باورداشتن سطوح معانی قرآن) تقسیم شده و قواعد تفسیری مهم، شامل توجه به معانی لغوی و رعایت دستور ترکیب جمله‌ها، درنظرگرفتن، اخذ ظهور مستقر کلام، تفکیک معنای حقیقی از مجازی، سیاق و بافت کلام، ملاحظه سنت شارح در تفسیر قرآن و توجه به وجوه معانی قرآن ذکر می‌گردد. در ادامه، روش‌های تفسیری (مانند تفسیر قرآن به قرآن، تفسیر به سنت، تفسیر عقلی، شهودی، علمی و جامع) و گرایش‌های تفسیری (مانند کلامی، اخلاقی، ادبی، تربیتی، بلاغی و امثال این‌ها) و سبک‌های تفسیری گوناگون تشریح می‌شوند<ref>همان، ص29- 53</ref>.