مقصود الطالب في تقرير مطالب المنطق و الحاشية: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - ' ' به ' ') |
|||
خط ۵۰: | خط ۵۰: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:منطق]] | |||
[[رده: | [[رده:آثار عمومی منطقی]] | ||
[[رده:شهریور (99)]] | |||
[[رده: | |||
[[رده: |
نسخهٔ ۲۱ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۰۰:۵۹
مقصود الطالب في تقرير مطالب المنطق و الحاشية | |
---|---|
![]() | |
پدیدآوران | گرامی، محمدعلی (شارح) |
ناشر | اعلمي |
مکان نشر | ايران - تهران |
چاپ | 3 |
موضوع | تفتازانی، مسعود بن عمر، 722 - 792؟ق. تهذيب المنطق و الکلام - نقد و تفسير
ملا عبدالله بن حسين يزدي، - 981ق. الحاشيه علي تهذيب المنطق و الکلام - نقد و تفسير منطق - متون قديمی تا قرن 14 |
زبان | عربی |
تعداد جلد | 1 |
کد کنگره | BC 66 /ع4 ت72038 |
مقصود الطالب في تقرير مطالب المنطق و الحاشية، تألیف آیتالله محمدعلی گرامی، شرحی بر «الحاشية علی التهذيب» تألیف ملاعبدالله است که آن نیز حاشیهای بر کتاب «تهذيب المنطق و الكلام» تألیف تفتازانی است.
شارح، در مقدمه به این نکته اشاره نموده که قبل از ده سال پیش، موفق شدم تعلیقهای بر حواشی ملاعبدالله بنگارم و مراد وی و چکیده کلمات منطقیها را همراه با نقد برخی از آرای آنان تبیین نمایم و پارهای از خطاهای متأخرین و معاصرین را تصحیح کنم؛ این کتاب موسوم به «مقصود الطالب»، همان تعلیقه است..[۱]
از جمله ویژگیهای این شرح آن است که بنای کار شارح، بر خلاصهگویی و دوری از اطناب بیمورد بوده و مطالب را بهصورت خلاصه شرح داده است.
دیگر ویژگی این شرح آن است که شارح در تألیف آن، از منابع معتبر فراوانی استفاده کرده است که از جمله آنها عبارتند از: «الشمسية» کاتبی (متوفی 675ق)؛ «المطالع» قاضی سراجالدین؛ «الإشارات» ابن سینا و شرح آن توسط محقق طوسی؛ «منطق المشرقيين»، «القصيدة المزدوجة»، «عيون الحكمة» و «رسالة في اللغة» ابن سینا؛ «منطق تجرید» محقق طوسی؛ «درة التاج» قطب شیرازی فوقانی؛ «حكمة الإشراق» سهروردی؛ «معيار العلم» و «مقاصد الفلاسفة» غزالی؛ «منظومه سبزواری»؛ «حواشي الدواني علی التهذيب»؛ «حواشي الفيض علی الحاشية»؛ «مفتاح العلوم» سکاکی؛ «العدة» شیخ طوسی؛ «دائرةالمعارف» وجدی و..[۲]
دو مقدمه از مؤلف در ابتدای کتاب آمده که در آن، علاوه بر بیان انگیزه تدوین شرح، به منابع مورد استفاده شارح اشاره شده است[۳]
روش کار شارح بدین صورت است که متن «الحاشية» را در بالای صحفه آورده و سپس با انتخاب قسمتی از متن و اشاره به آن با عبارت «قوله... الخ»، به شرح آن پرداخته است. عبارت متن و حاشیه بهوسیله خطی تیره از یکدیگر جدا شده است.
فهرست مطالب در انتهای کتاب آمده است.
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.