سیرافی، حسن بن عبدالله: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '' به '') |
جز (جایگزینی متن - 'سيد رضى' به 'سيد رضى ') |
||
خط ۴۴: | خط ۴۴: | ||
==کسب علم و دانش== | ==کسب علم و دانش== | ||
تحصيلات خود را تا سن 20 سالگى در سيراف گذراند و به عمان مهاجرت كرد و پس از اخذ اجتهاد، به وطن برگشت. سپس راهى بغداد شد و در آنجا منصب قضاوت را عهدهدار بود. ابن نديم با وى دوست بود و سيد رضى پيش از ده سالگى از او نحو آموخت. | تحصيلات خود را تا سن 20 سالگى در سيراف گذراند و به عمان مهاجرت كرد و پس از اخذ اجتهاد، به وطن برگشت. سپس راهى بغداد شد و در آنجا منصب قضاوت را عهدهدار بود. ابن نديم با وى دوست بود و [[شریفالرضی، محمد بن حسین|سيد رضى]] پيش از ده سالگى از او نحو آموخت. | ||
وى فردى پرهيزكار و عفيف بود و با اجرت استنساخ كتابها روزگار مىگذراند و درآمد ديگرى نمىپذيرفت. كرخى، فقيه بزرگ شيعى، او را تحليل و تكريم مىكرد و بر همه برترى مىداد و مجلس فتوا برايش ترتيب داده بود. وى عالمى جامع بود و در نحو، فقه، لغت، شعر، عروض، قرائت، حديث، كلام، حساب و هندسه چيرهدست بود. ابوسعيد علم نحو را از ابن سراج و لغت را از ابن دريد آموخت تا اينكه خود از اكابر و اعاظم علماى زمان خويش شد. وى در فقه، حديث، علوم قرآن و كلام از اساتيد بنام بود اما در نحو و لغت عرب، خاصه نحو بصريان، اشتهار بيشترى يافت. بر اثر شهرتى كه داشت، مرجع امراء، علما و افاضل بود. از آن جمله، نوح سامانى نامهاى به او نوشت و چهار صد سؤال كه غالب آنها الفاظ لغوى بود، از وى پرسيد و ديلمى وزير نامهاى مشتمل بر سئوالاتى در باب قرآن بدو نوشت و مروان بن محمد ملك ديلم از آذربايجان يكصد و بيست سؤال در باب قرآن و حديث نزد او فرستاد و همچنين عدهاى ديگر و او همه را جواب داد. | وى فردى پرهيزكار و عفيف بود و با اجرت استنساخ كتابها روزگار مىگذراند و درآمد ديگرى نمىپذيرفت. كرخى، فقيه بزرگ شيعى، او را تحليل و تكريم مىكرد و بر همه برترى مىداد و مجلس فتوا برايش ترتيب داده بود. وى عالمى جامع بود و در نحو، فقه، لغت، شعر، عروض، قرائت، حديث، كلام، حساب و هندسه چيرهدست بود. ابوسعيد علم نحو را از ابن سراج و لغت را از ابن دريد آموخت تا اينكه خود از اكابر و اعاظم علماى زمان خويش شد. وى در فقه، حديث، علوم قرآن و كلام از اساتيد بنام بود اما در نحو و لغت عرب، خاصه نحو بصريان، اشتهار بيشترى يافت. بر اثر شهرتى كه داشت، مرجع امراء، علما و افاضل بود. از آن جمله، نوح سامانى نامهاى به او نوشت و چهار صد سؤال كه غالب آنها الفاظ لغوى بود، از وى پرسيد و ديلمى وزير نامهاى مشتمل بر سئوالاتى در باب قرآن بدو نوشت و مروان بن محمد ملك ديلم از آذربايجان يكصد و بيست سؤال در باب قرآن و حديث نزد او فرستاد و همچنين عدهاى ديگر و او همه را جواب داد. |