بوسه، هریبرت: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۴۴: | خط ۴۴: | ||
'''هریبرت بوسه''' (به آلمانی: Heribert Busse) (۱۹۲۶ – ۲۰۲۴ م) اسلامشناس برجسته آلمانی و استاد دانشگاه کیل بود. او در زمینههای تاریخ اسلام، به ویژه دوره آلبویه، دیوانسالاری اسلامی در ایران عصر صفوی و روابط اسلام با یهودیت و مسیحیت پژوهشهای ارزشمندی انجام داد. تسلط او به زبانهای فارسی و عربی کلاسیک، او را قادر ساخت تا متون مهم تاریخی را تصحیح و ترجمه کند. از مهمترین آثار او میتوان به «[[پژوهشی در تشکیلات دیوان اسلامی]]»، «خلافت و شاهنشاه: آلبویه در عراق» و «روابط کلامی اسلام با یهودیت و مسیحیت» اشاره کرد. | '''هریبرت بوسه''' (به آلمانی: Heribert Busse) (۱۹۲۶ – ۲۰۲۴ م) اسلامشناس برجسته آلمانی و استاد دانشگاه کیل بود. او در زمینههای تاریخ اسلام، به ویژه دوره آلبویه، دیوانسالاری اسلامی در ایران عصر صفوی و روابط اسلام با یهودیت و مسیحیت پژوهشهای ارزشمندی انجام داد. تسلط او به زبانهای فارسی و عربی کلاسیک، او را قادر ساخت تا متون مهم تاریخی را تصحیح و ترجمه کند. از مهمترین آثار او میتوان به «[[پژوهشی در تشکیلات دیوان اسلامی]]»، «خلافت و شاهنشاه: آلبویه در عراق» و «روابط کلامی اسلام با یهودیت و مسیحیت» اشاره کرد. | ||
==ولادت | ==ولادت== | ||
هریبرت بوسه در ۲۶ آوریل ۱۹۲۶ در شهر دودرشتات (نیدرزاکسن) آلمان متولد شد.<ref name="preface">[https://noorlib.ir/book/view/29825?pageNumber=9 بوسه، هریبرت، پژوهش در تشکیلات دیوان اسلامی، ترجمه غلامرضا ورهرام، تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۷ش، پیشگفتار، ص۹-۱۴]</ref> وی تحصیلات ابتدایی خود را در زادگاهش به پایان رساند و سپس برای ادامه تحصیل به شهرهای ماینتس، لندن و هامبورگ رفت.<ref name="preface" /> او در سال ۱۹۵۶ میلادی رساله دکترای خود را با عنوان | هریبرت بوسه در ۲۶ آوریل ۱۹۲۶ در شهر دودرشتات (نیدرزاکسن) آلمان متولد شد.<ref name="preface">[https://noorlib.ir/book/view/29825?pageNumber=9 بوسه، هریبرت، پژوهش در تشکیلات دیوان اسلامی، ترجمه غلامرضا ورهرام، تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۷ش، پیشگفتار، ص۹-۱۴]</ref> | ||
== تحصیلات == | |||
وی تحصیلات ابتدایی خود را در زادگاهش به پایان رساند و سپس برای ادامه تحصیل به شهرهای ماینتس، لندن و هامبورگ رفت.<ref name="preface" /> او در سال ۱۹۵۶ میلادی رساله دکترای خود را با عنوان «[[پژوهشی در تشکیلات دیوان اسلامی]]» (بر اساس اسناد دوران آققویونلو، قراقویونلو و صفوی) در دانشگاه هامبورگ به پایان رساند.<ref name="preface" /><ref name="nlai">[https://www.nlai.ir/news%E2%80%93archive/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%C2%AB%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D9%84%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C%C2%BB%D8%9B-%D8%A7%D8%AB%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%B1%D9%82%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3-%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران: معرفی کتاب «پژوهشی در تشکیلات دیوان اسلامی»]</ref> رساله پروفسوری (هابیلیتاسیون) او نیز در سال ۱۹۶۵ با موضوع «آلبویه در عراق» (Die Buyiden im Iraq) به پایان رسید و وی موفق به دریافت درجه استادی در رشته اسلامشناسی شد.<ref name="preface" /> | |||
==فعالیتهای علمی و پژوهشی== | ==فعالیتهای علمی و پژوهشی== | ||
| خط ۵۳: | خط ۵۶: | ||
===زمینههای پژوهشی=== | ===زمینههای پژوهشی=== | ||
پژوهشهای بوسه عمدتاً بر چند محور متمرکز بود: تاریخ اوایل اسلام و دیپلماتیک اسلامی (اسناد و فرامین)،<ref name="uni-kiel" /> تاریخ سیاسی آلبویه،<ref name="preface" /> روابط ادیان (اسلام با مسیحیت و یهودیت) با تأکید بر وجوه مشترک،<ref name="uni-kiel" /> و بررسی جایگاه اورشلیم در اسلام و روابط آن با اماکن مقدس مسیحی.<ref name="ixtheo">[https://ixtheo.de/Record/845365797 Index Theologicus: Die arabischen Inschriften im und am Felsendom in Jerusalem]</ref> تسلط کامل او به زبانهای فارسی و عربی، به ویژه فارسی کلاسیک، او را در زمره معدود خاورشناسانی قرار داد که مستقیماً به منابع اولیه دسترسی داشتند.<ref name="preface" /> حاصل این تسلط، ترجمه بخش اول کتاب «فارسنامه ناصری» اثر حسن فسایی به انگلیسی (History of Persia under Qājār Rule) و نیز تصحیح و ترجمه سفرنامه [[نابلسی، عبدالغنی بن اسماعیل|عبدالغنی نابلسی]] در لبنان بود.<ref name="preface" /><ref name="uni-kiel" /> در سالهای پایانی عمر، بوسه به ترجمه کتاب قصص الانبیاء ثعلبی (Islamische Erzählungen von Propheten und Gottesmännern) پرداخت که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.<ref name="uni-kiel" /> | پژوهشهای بوسه عمدتاً بر چند محور متمرکز بود: تاریخ اوایل اسلام و دیپلماتیک اسلامی (اسناد و فرامین)،<ref name="uni-kiel" /> تاریخ سیاسی آلبویه،<ref name="preface" /> روابط ادیان (اسلام با مسیحیت و یهودیت) با تأکید بر وجوه مشترک،<ref name="uni-kiel" /> و بررسی جایگاه اورشلیم در اسلام و روابط آن با اماکن مقدس مسیحی.<ref name="ixtheo">[https://ixtheo.de/Record/845365797 Index Theologicus: Die arabischen Inschriften im und am Felsendom in Jerusalem]</ref> تسلط کامل او به زبانهای فارسی و عربی، به ویژه فارسی کلاسیک، او را در زمره معدود خاورشناسانی قرار داد که مستقیماً به منابع اولیه دسترسی داشتند.<ref name="preface" /> حاصل این تسلط، ترجمه بخش اول کتاب «فارسنامه ناصری» اثر حسن فسایی به انگلیسی (History of Persia under Qājār Rule) و نیز تصحیح و ترجمه سفرنامه [[نابلسی، عبدالغنی بن اسماعیل|عبدالغنی نابلسی]] در لبنان بود.<ref name="preface" /><ref name="uni-kiel" /> در سالهای پایانی عمر، بوسه به ترجمه کتاب قصص الانبیاء ثعلبی (Islamische Erzählungen von Propheten und Gottesmännern) پرداخت که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.<ref name="uni-kiel" /> | ||
==وفات== | |||
هربرت بوسه سرانجام در ۴ مارس ۲۰۲۴ در سن ۹۷ سالگی در شهر کیل آلمان درگذشت.<ref name="uni-kiel" /> دانشگاه کیل در بزرگداشت او، وی را آخرین نماینده بزرگ اسلامشناسی دینشناسانه (religionskundliche Islamwissenschaft) در این دانشگاه معرفی کرد.<ref name="uni-kiel" /> | |||
==آثار== | ==آثار== | ||
| خط ۷۰: | خط ۷۶: | ||
===مقالات مهم=== | ===مقالات مهم=== | ||
بوسه دهها مقاله در دایرةالمعارفهای معتبر مانند دائرةالمعارف قرآن (EQ) و نیز مجلات تخصصی همچون Der Islam, Jerusalem Studies in Arabic and Islam (JSAI), Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins (ZDPV) منتشر کرده است.<ref name="bibliography" /> از جمله مقالات او در دائرةالمعارف قرآن میتوان به مدخلهای «یونس» (Jonah)<ref name="jonah">[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1114989 رضایی هفتادر، حسن؛ عمولر، وحید، ص۴۶-۶۱]</ref>، «قابیل و هابیل» (Cain and Abel) و «ذوالکفل» (Dhū l-Kifl) اشاره کرد. | بوسه دهها مقاله در دایرةالمعارفهای معتبر مانند دائرةالمعارف قرآن (EQ) و نیز مجلات تخصصی همچون Der Islam, Jerusalem Studies in Arabic and Islam (JSAI), Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins (ZDPV) منتشر کرده است.<ref name="bibliography" /> از جمله مقالات او در دائرةالمعارف قرآن میتوان به مدخلهای «یونس» (Jonah)<ref name="jonah">[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1114989 رضایی هفتادر، حسن؛ عمولر، وحید، ص۴۶-۶۱]</ref>، «قابیل و هابیل» (Cain and Abel) و «ذوالکفل» (Dhū l-Kifl) اشاره کرد. | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references /> | <references /> | ||
| خط ۹۲: | خط ۹۴: | ||
* [[التحفة النابلسية في الرحلة الطرابلسية]] | * [[التحفة النابلسية في الرحلة الطرابلسية]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 خرداد 1405]] | ||
[[رده:مؤلفین-خرداد]] | [[رده:مؤلفین-خرداد]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۶ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۲۸
| هربرت بوسه | |
|---|---|
![]() | |
| نام کامل | هربرت بوسه |
| نامهای دیگر | Heribert Busse |
| ولادت | ۲۶ آوریل ۱۹۲۶ |
| محل تولد | دودرشتات، آلمان، آلمان |
| محل زندگی | کیل، آلمان |
| رحلت | ۴ مارس ۲۰۲۴ |
| پیشه | اسلامشناس، استاد دانشگاه |
| منصب | رئیس انستیتوی شرقشناسی دانشگاه کیل، رئیس دانشکده فلسفه دانشگاه کیل (۱۹۸۱-۱۹۸۳) |
| اطلاعات علمی | |
| درجه علمی | دکتری (۱۹۵۶)، استادی (۱۹۶۵) |
| دانشگاه | دانشگاه هامبورگ، دانشگاه کیل |
| علایق پژوهشی | تاریخ اسلام، دیوانسالاری اسلامی، روابط اسلام با یهودیت و مسیحیت، اورشلیم در اسلام |
| برخی آثار |
|
هریبرت بوسه (به آلمانی: Heribert Busse) (۱۹۲۶ – ۲۰۲۴ م) اسلامشناس برجسته آلمانی و استاد دانشگاه کیل بود. او در زمینههای تاریخ اسلام، به ویژه دوره آلبویه، دیوانسالاری اسلامی در ایران عصر صفوی و روابط اسلام با یهودیت و مسیحیت پژوهشهای ارزشمندی انجام داد. تسلط او به زبانهای فارسی و عربی کلاسیک، او را قادر ساخت تا متون مهم تاریخی را تصحیح و ترجمه کند. از مهمترین آثار او میتوان به «پژوهشی در تشکیلات دیوان اسلامی»، «خلافت و شاهنشاه: آلبویه در عراق» و «روابط کلامی اسلام با یهودیت و مسیحیت» اشاره کرد.
ولادت
هریبرت بوسه در ۲۶ آوریل ۱۹۲۶ در شهر دودرشتات (نیدرزاکسن) آلمان متولد شد.[۱]
تحصیلات
وی تحصیلات ابتدایی خود را در زادگاهش به پایان رساند و سپس برای ادامه تحصیل به شهرهای ماینتس، لندن و هامبورگ رفت.[۱] او در سال ۱۹۵۶ میلادی رساله دکترای خود را با عنوان «پژوهشی در تشکیلات دیوان اسلامی» (بر اساس اسناد دوران آققویونلو، قراقویونلو و صفوی) در دانشگاه هامبورگ به پایان رساند.[۱][۲] رساله پروفسوری (هابیلیتاسیون) او نیز در سال ۱۹۶۵ با موضوع «آلبویه در عراق» (Die Buyiden im Iraq) به پایان رسید و وی موفق به دریافت درجه استادی در رشته اسلامشناسی شد.[۱]
فعالیتهای علمی و پژوهشی
تدریس و سمتهای دانشگاهی
بوسه پس از فراغت از تحصیل، فعالیت علمی خود را به عنوان همکار علمی در انستیتوی اسلامشناسی دانشگاه هامبورگ آغاز کرد (۱۹۶۳-۱۹۶۵).[۱] در سالهای ۱۹۶۴-۱۹۶۵ به عنوان پژوهشگر در انستیتوی شرقشناسی بیروت مشغول به کار شد.[۱] او سپس از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۷ به عنوان استاد شرقشناسی در دانشگاه هامبورگ تدریس کرد. در سالهای ۱۹۷۰-۱۹۷۱ به عنوان استاد مدعو در دانشگاه بوردو (فرانسه) به فعالیت پرداخت.[۱] از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳ استاد گروه شرقشناسی دانشگاه بوخوم آلمان بود.[۱] سرانجام از سال ۱۹۷۳ به عنوان استاد و رئیس انستیتوی شرقشناسی دانشگاه کیل (CAU) منصوب شد و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۹۱ در این سمت باقی ماند.[۱][۳] وی همچنین در سالهای ۱۹۸۱-۱۹۸۳ ریاست دانشکده فلسفه دانشگاه کیل و از ۱۹۸۳-۱۹۸۵ معاونت آن دانشکده را بر عهده داشت.[۱] بوسه در سال ۱۹۷۶ به عنوان استاد مدعو در دانشگاه اورشلیم (بیتالمقدس) حضور یافت و در سال ۱۹۷۹ به عنوان عضو وابسته در مؤسسه مطالعات پیشرفته اسرائیل (Israel Institute for Advanced Studies) فعالیت کرد.[۳]
زمینههای پژوهشی
پژوهشهای بوسه عمدتاً بر چند محور متمرکز بود: تاریخ اوایل اسلام و دیپلماتیک اسلامی (اسناد و فرامین)،[۳] تاریخ سیاسی آلبویه،[۱] روابط ادیان (اسلام با مسیحیت و یهودیت) با تأکید بر وجوه مشترک،[۳] و بررسی جایگاه اورشلیم در اسلام و روابط آن با اماکن مقدس مسیحی.[۴] تسلط کامل او به زبانهای فارسی و عربی، به ویژه فارسی کلاسیک، او را در زمره معدود خاورشناسانی قرار داد که مستقیماً به منابع اولیه دسترسی داشتند.[۱] حاصل این تسلط، ترجمه بخش اول کتاب «فارسنامه ناصری» اثر حسن فسایی به انگلیسی (History of Persia under Qājār Rule) و نیز تصحیح و ترجمه سفرنامه عبدالغنی نابلسی در لبنان بود.[۱][۳] در سالهای پایانی عمر، بوسه به ترجمه کتاب قصص الانبیاء ثعلبی (Islamische Erzählungen von Propheten und Gottesmännern) پرداخت که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.[۳]
وفات
هربرت بوسه سرانجام در ۴ مارس ۲۰۲۴ در سن ۹۷ سالگی در شهر کیل آلمان درگذشت.[۳] دانشگاه کیل در بزرگداشت او، وی را آخرین نماینده بزرگ اسلامشناسی دینشناسانه (religionskundliche Islamwissenschaft) در این دانشگاه معرفی کرد.[۳]
آثار
از هربرت بوسه آثار متعددی به زبانهای آلمانی، انگلیسی و نیز ترجمه فارسی به جای مانده است. مهمترین کتابهای او عبارتند از:[۱][۳][۵]
- پژوهشی در تشکیلات دیوان اسلامی – Untersuchungen zum islamischen Kanzleiwesen (قاهره، ۱۹۵۹)؛ ترجمه فارسی توسط غلامرضا ورهرام (تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۷ش)
- خلافت و شاهنشاه: آلبویه در عراق – Chalif und Großkönig: Die Buyiden im Iraq (بیروت، ۱۹۶۹؛ چاپ مجدد ۲۰۰۴)
- سفر عبدالغنی نابلسی در لبنان – Die Reise des ʿAbd al-Ġanī an-Nābulusī durch den Libanon (وینسبادن، ۱۹۷۱)
- تاریخ ایران در عصر قاجار – History of Persia under Qājār Rule (ترجمه از فارسی: فارسنامه ناصری، نیویورک، ۱۹۷۲)
- ایران در عهد آلبویه – “Iran under the Buyids” در Cambridge History of Iran, vol. 4 (۱۹۷۵)
- سنتهای حرمهای اورشلیم در دوران کلیسای کهن و اسلام نخستین – Jerusalemer Heiligtumstraditionen in altkirchlicher und frühislamischer Zeit (با همکاری گئورگ کرچمار، وینسبادن، ۱۹۸۷)
- روابط کلامی اسلام با یهودیت و مسیحیت – Die theologischen Beziehungen des Islams zu Judentum und Christentum (دارمشتات، ۱۹۸۸؛ چاپ دوم ۱۹۹۱؛ ترجمه انگلیسی: Islam, Judaism, and Christianity, ۱۹۹۷)
- داستانهای اسلامی از پیامبران و مردان خدا – Islamische Erzählungen von Propheten und Gottesmännern (ترجمه قصص الانبیاء ثعلبی، وینسبادن، ۲۰۰۶)
مقالات مهم
بوسه دهها مقاله در دایرةالمعارفهای معتبر مانند دائرةالمعارف قرآن (EQ) و نیز مجلات تخصصی همچون Der Islam, Jerusalem Studies in Arabic and Islam (JSAI), Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins (ZDPV) منتشر کرده است.[۵] از جمله مقالات او در دائرةالمعارف قرآن میتوان به مدخلهای «یونس» (Jonah)[۶]، «قابیل و هابیل» (Cain and Abel) و «ذوالکفل» (Dhū l-Kifl) اشاره کرد.
پانویس
- ↑ ۱٫۰۰ ۱٫۰۱ ۱٫۰۲ ۱٫۰۳ ۱٫۰۴ ۱٫۰۵ ۱٫۰۶ ۱٫۰۷ ۱٫۰۸ ۱٫۰۹ ۱٫۱۰ ۱٫۱۱ ۱٫۱۲ ۱٫۱۳ بوسه، هریبرت، پژوهش در تشکیلات دیوان اسلامی، ترجمه غلامرضا ورهرام، تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۷ش، پیشگفتار، ص۹-۱۴
- ↑ سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران: معرفی کتاب «پژوهشی در تشکیلات دیوان اسلامی»
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ۳٫۵ ۳٫۶ ۳٫۷ ۳٫۸ Universität Kiel: In memoriam Prof. Dr. Heribert Busse (1926-2024)
- ↑ Index Theologicus: Die arabischen Inschriften im und am Felsendom in Jerusalem
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ Islam-Akademie: Heribert Busse (1926-) Bibliography
- ↑ رضایی هفتادر، حسن؛ عمولر، وحید، ص۴۶-۶۱
منابع مقاله
- بوسه، هریبرت، پژوهش در تشکیلات دیوان اسلامی، ترجمه غلامرضا ورهرام، تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۷ش، پیشگفتار مترجم.
- دانشگاه کیل: In memoriam Prof. Dr. Heribert Busse (1926-2024) (نوشته کلاوس گرئون بویکرز)
- Islam-Akademie: کتابشناسی هربرت بوسه
- سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران: معرفی کتاب «پژوهشی در تشکیلات دیوان اسلامی»
- Index Theologicus: Die arabischen Inschriften im und am Felsendom in Jerusalem
- رضایی هفتادر، حسن؛ عمولر، وحید، «نقد پژوهش هریبرت بوسه درباره یونس»، قرآنپژوهی خاورشناسان، شماره ۱۹، پاییز و زمستان ۱۳۹۴، ص۴۶-۶۱
