قزوینی، مهدی: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = سید مهدی قزوینی | |||
| تصویر = NUR03286.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = سید ابوجعفر مهدی بن سید حسن بن سید احمد حسینی قزوینی | ||
| | | نامهای دیگر = قزوینی، سید مهدی | ||
| | | لقب = | ||
| | | تخلص = | ||
| | | نسب = از نوادگان زید شهید فرزند امام سجاد(ع) | ||
| | | نام پدر = سید حسن | ||
| | | ولادت = ۱۲۲۲ق | ||
| | | محل تولد = نجف | ||
| | | کشور تولد = عراق | ||
| | | محل زندگی = نجف، حله | ||
| | | رحلت = ۱۳ ربیعالاول ۱۳۰۰ق / ۱۸۸۳م | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = نجف | ||
| | | طول عمر = ۷۸ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
| | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = اسلام | ||
| مذهب = تشیع | |||
[[کاشفالغطاء، موسی| | | پیشه = مجتهد، فقیه، مفسر، اصولی، رجالی، ادیب، شاعر، متکلم، مدرس | ||
| | | درجه علمی = اجتهاد | ||
| | | دانشگاه = | ||
| | | علایق پژوهشی = فقه، اصول، تفسیر، حدیث، کلام، ریاضیات، علوم طبیعی | ||
| | | منصب = | ||
| | | پس از = | ||
| | | پیش از = | ||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[کاشفالغطاء، جعفر بن خضر|شیخ جعفر کاشفالغطاء]] | [[کاشفالغطاء، موسی|شیخ موسی کاشفالغطاء]] | شیخ حسن کاشفالغطاء | شیخ علی کاشفالغطاء | سید باقر قزوینی | سید علی قزوینی | سید تقی قزوینی}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[بصائر المجتهدين فى شرح تبصرة المتعلمين]] | [[مواهب الأفهام فى شرح شرائع الاسلام]] | [[المزار (قزویني)|المزار]] | [[نفائس الاحكام]] | [[القواعد الكلية الفقهية]]}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE03286AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|قزوینی (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|قزوینی (ابهامزدایی)}} | ||
'''سيد مهدى قزوينى''' (۱۲۲۲-۱۳۰۰ق) مجتهد، فقیه، مفسر، اصولی، رجالی، ادیب، شاعر و متکلم شیعه اثنیعشری در قرن سیزدهم هجری. در سال ۱۲۲۲ق در نجف متولد شد. نسبش با چند واسطه به زید شهید فرزند امام سجاد(ع) میرسد. در ده سالگی بسیاری از علوم را آموخته بود و در ۱۸ سالگی به درجه اجتهاد رسید و علوم معقول و منقول را فراگرفت. سالهای ابتدایی زندگی را در نجف به تحصیل، تدریس و تألیف گذراند و آثار فراوانی در زمینههای فقه، اصول، ریاضیات و علوم طبیعی تألیف نمود. در کنار اشتغالات علمی، به عبادت و شبزندهداری توجه خاص داشت و در برآوردن حوائج مؤمنان و رفع خصومات تلاش میکرد. در سال ۱۲۵۳ق به حله هجرت کرد و بیش از ۳۰ سال در آنجا اقامت گزید. معارف دینی را در میان مردم آن منطقه گسترش داد و موفق شد برخی از قبایل سنی عرب مانند قبیله زبید را شیعه کند. سفر حج نیز انجام داد. از اساتید او میتوان به سه تن از فرزندان شیخ جعفر کاشفالغطاء (موسی، حسن و علی) و نیز سید باقر، علی و تقی قزوینی اشاره کرد. آثار متعددی از خود به جای گذاشت از جمله «[[بصائر المجتهدين فى شرح تبصرة المتعلمين]]» در ۱۵ جلد و مختصر آن در ۳ جلد، «[[مواهب الأفهام فى شرح شرائع الاسلام]]» در ۷ جلد، «[[نفائس الاحكام]]»، «القواعد الكلية الفقهية»، «فلك النجاة فى احكام الهداة»، «وسيلة المقلدين الى احكام الدين»، «مضامير الامتحان فى علمى الكلام و الميزان»، «[[المزار (قزویني)|المزار]]» و «مشارق الأنوار فى حل مشكلات الأخبار». سرانجام در ۱۳ ربیعالاول ۱۳۰۰ق در ۷۸ سالگی در نجف درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد. | '''سيد مهدى قزوينى''' (۱۲۲۲-۱۳۰۰ق) مجتهد، فقیه، مفسر، اصولی، رجالی، ادیب، شاعر و متکلم شیعه اثنیعشری در قرن سیزدهم هجری. در سال ۱۲۲۲ق در نجف متولد شد. نسبش با چند واسطه به [[زید بن علی بن الحسین(ع)|زید شهید فرزند امام سجاد(ع)]] میرسد. در ده سالگی بسیاری از علوم را آموخته بود و در ۱۸ سالگی به درجه اجتهاد رسید و علوم معقول و منقول را فراگرفت. سالهای ابتدایی زندگی را در نجف به تحصیل، تدریس و تألیف گذراند و آثار فراوانی در زمینههای فقه، اصول، ریاضیات و علوم طبیعی تألیف نمود. در کنار اشتغالات علمی، به عبادت و شبزندهداری توجه خاص داشت و در برآوردن حوائج مؤمنان و رفع خصومات تلاش میکرد. در سال ۱۲۵۳ق به حله هجرت کرد و بیش از ۳۰ سال در آنجا اقامت گزید. معارف دینی را در میان مردم آن منطقه گسترش داد و موفق شد برخی از قبایل سنی عرب مانند قبیله زبید را شیعه کند. سفر حج نیز انجام داد. از اساتید او میتوان به سه تن از فرزندان شیخ جعفر کاشفالغطاء (موسی، حسن و علی) و نیز سید باقر، علی و تقی قزوینی اشاره کرد. آثار متعددی از خود به جای گذاشت از جمله «[[بصائر المجتهدين فى شرح تبصرة المتعلمين]]» در ۱۵ جلد و مختصر آن در ۳ جلد، «[[مواهب الأفهام فى شرح شرائع الاسلام]]» در ۷ جلد، «[[نفائس الاحكام]]»، «القواعد الكلية الفقهية»، «فلك النجاة فى احكام الهداة»، «وسيلة المقلدين الى احكام الدين»، «مضامير الامتحان فى علمى الكلام و الميزان»، «[[المزار (قزویني)|المزار]]» و «مشارق الأنوار فى حل مشكلات الأخبار». سرانجام در ۱۳ ربیعالاول ۱۳۰۰ق در ۷۸ سالگی در نجف درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد. | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||
سيد ابوجعفر مهدى ابن سید حسن ابن سید احمد حسینی قزوينى در 1222ق، در نجف ديده به جهان گشود. نسبش به زید شهید فرزند [[امام سجاد(ع)|امام علی بن زینالعابدین علیهالسلام]] میرسد، | سيد ابوجعفر مهدى ابن سید حسن ابن سید احمد حسینی قزوينى در 1222ق، در نجف ديده به جهان گشود. نسبش به زید شهید فرزند [[امام سجاد(ع)|امام علی بن زینالعابدین علیهالسلام]] میرسد، | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۵۵
| سید مهدی قزوینی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | سید ابوجعفر مهدی بن سید حسن بن سید احمد حسینی قزوینی |
| نامهای دیگر | قزوینی، سید مهدی |
| نسب | از نوادگان زید شهید فرزند امام سجاد(ع) |
| نام پدر | سید حسن |
| ولادت | ۱۲۲۲ق |
| محل تولد | نجف، عراق |
| محل زندگی | نجف، حله |
| رحلت | ۱۳ ربیعالاول ۱۳۰۰ق / ۱۸۸۳م |
| مدفن | نجف |
| طول عمر | ۷۸ سال |
| دین | اسلام |
| مذهب | تشیع |
| پیشه | مجتهد، فقیه، مفسر، اصولی، رجالی، ادیب، شاعر، متکلم، مدرس |
| اطلاعات علمی | |
| درجه علمی | اجتهاد |
| علایق پژوهشی | فقه، اصول، تفسیر، حدیث، کلام، ریاضیات، علوم طبیعی |
| اساتید |
|
| برخی آثار | |
سيد مهدى قزوينى (۱۲۲۲-۱۳۰۰ق) مجتهد، فقیه، مفسر، اصولی، رجالی، ادیب، شاعر و متکلم شیعه اثنیعشری در قرن سیزدهم هجری. در سال ۱۲۲۲ق در نجف متولد شد. نسبش با چند واسطه به زید شهید فرزند امام سجاد(ع) میرسد. در ده سالگی بسیاری از علوم را آموخته بود و در ۱۸ سالگی به درجه اجتهاد رسید و علوم معقول و منقول را فراگرفت. سالهای ابتدایی زندگی را در نجف به تحصیل، تدریس و تألیف گذراند و آثار فراوانی در زمینههای فقه، اصول، ریاضیات و علوم طبیعی تألیف نمود. در کنار اشتغالات علمی، به عبادت و شبزندهداری توجه خاص داشت و در برآوردن حوائج مؤمنان و رفع خصومات تلاش میکرد. در سال ۱۲۵۳ق به حله هجرت کرد و بیش از ۳۰ سال در آنجا اقامت گزید. معارف دینی را در میان مردم آن منطقه گسترش داد و موفق شد برخی از قبایل سنی عرب مانند قبیله زبید را شیعه کند. سفر حج نیز انجام داد. از اساتید او میتوان به سه تن از فرزندان شیخ جعفر کاشفالغطاء (موسی، حسن و علی) و نیز سید باقر، علی و تقی قزوینی اشاره کرد. آثار متعددی از خود به جای گذاشت از جمله «بصائر المجتهدين فى شرح تبصرة المتعلمين» در ۱۵ جلد و مختصر آن در ۳ جلد، «مواهب الأفهام فى شرح شرائع الاسلام» در ۷ جلد، «نفائس الاحكام»، «القواعد الكلية الفقهية»، «فلك النجاة فى احكام الهداة»، «وسيلة المقلدين الى احكام الدين»، «مضامير الامتحان فى علمى الكلام و الميزان»، «المزار» و «مشارق الأنوار فى حل مشكلات الأخبار». سرانجام در ۱۳ ربیعالاول ۱۳۰۰ق در ۷۸ سالگی در نجف درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
ولادت
سيد ابوجعفر مهدى ابن سید حسن ابن سید احمد حسینی قزوينى در 1222ق، در نجف ديده به جهان گشود. نسبش به زید شهید فرزند امام علی بن زینالعابدین علیهالسلام میرسد،
تحصیلات
ده ساله بود كه تعدادى از علوم را آموخته بود. در 18 سالگى به درجه اجتهاد رسيده و علوم معقول و منقول را فراگرفته بود. او سالهاى ابتدايى حيات خويش را در نجف اشرف به تحصيل و تدريس و تصنيف اشتغال داشت و در طول اين مدت كتب و مقالات فراوانى در زمينههاى فقه، اصول، رياضى و طبيعى وغير آن تأليف نمود.
اشتغالات علمى، او را از عبادت و شبزندهدارى بازنداشت و به اوراد و خلوت توجه خاص داشت. او در قضاى حوائج مؤمنين و رفع خصومات تلاش مىكرد. او سپس در 1253ق، به حله هجرت كرد و بيش از 30 سال نيز در آنجا اقامت نمود. از او چنين نقل شده كه: «مردم حله از تشيع جز انتقال امواتشان به حله چيز ديگرى نمىدانند».
وى فراگيرى معارف دينى را در بين مردم اين منطقه و اطراف آن گسترش داد. همچمنين موفق شد كه برخى از قبايل سنى عرب در آن منطقه، مانند قبيله زبيد را شيعه نمايد. سفرى نيز به بيتالله الحرام داشت.
اساتيد
سه تن از فرزندان شيخ جعفر کاشفالغطاء با نامهاى شيخ موسى و حسن و على و نيز سيد باقر و على و تقى قزوينى از اساتيد او به شمار مىروند.
وفات
وی در 13 ربيعالاول سال 1300ق، در سن 87 سالگى در نجف اشرف درگذشت و اكنون مزارش مشهور و مورد عنايت مردم است.
آثار
- بصائر المجتهدين فى شرح تبصرة المتعلمين در 15 مجلد و نيز مختصر آن در 3 مجلد؛
- مواهب الأفهام فى شرح شرائع الاسلام در 7 مجلد؛
- نفائس الاحكام؛
- القواعد الكلية الفقهية؛
- فلك النجاة فى احكام الهداة؛
- وسيلة المقلدين الى احكامالدين؛
- مضامير الامتحان فى علمى الكلام و الميزان؛
- كتاب المزار؛
- مشارق الأنوار فى حل مشكلات الأخبار.