خامنه‌ای، سید محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'مقام معظم رهبری' به 'مقام معظم رهبری شهید'
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'مقام معظم رهبری' به 'مقام معظم رهبری شهید')
 
خط ۲۰: خط ۲۰:
| نام همسر =
| نام همسر =
| فرزندان =
| فرزندان =
| خویشاوندان = برادر: [[خامنه‌ای، سید علی|سید علی خامنه‌ای]] (مقام معظم رهبری)
| خویشاوندان = برادر: [[خامنه‌ای، سید علی|سید علی خامنه‌ای]] (مقام معظم رهبری شهید)
جد مادری: [[علوی عاملی، سید احمد بن زین‌العابدین|سید کمال‌الدین احمد علوی عاملی]]
جد مادری: [[علوی عاملی، سید احمد بن زین‌العابدین|سید کمال‌الدین احمد علوی عاملی]]
| دین = اسلام
| دین = اسلام
خط ۴۳: خط ۴۳:
}}
}}
{{کاربردهای دیگر|خامنه‌ای (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|خامنه‌ای (ابهام‌زدایی)}}
'''سيد محمد حسینی خامنه‌اى''' (متولد ۳ دی ۱۳۱۴ش) مجتهد، فقیه، فیلسوف، حقوقدان و استاد دانشگاه، رئیس بنیاد ایران‌شناسی و بنیاد حکمت اسلامی صدرا. وی فرزند بزرگ آیت‌الله سید جواد حسینی خامنه‌ای و برادر [[خامنه‌ای، سید علی|مقام معظم رهبری]] است. در ۳ دی ۱۳۱۴ش در مشهد متولد شد. تحصیلات مقدماتی و سطح علوم دینی را در حوزه علمیه مشهد گذراند و در درس خارج فقه و اصول آیات عظام [[میلانی، سید محمدهادی|میلانی]]، [[هاشم قزوینی]] و میرزا جواد تهرانی شرکت کرد. سپس به قم مهاجرت کرد و از محضر آیات عظام [[بروجردی، سید حسین|بروجردی]] و [[موسوی خمینی، سید روح‌الله|امام خمینی]] بهره برد. فلسفه و عرفان را نزد [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]] فراگرفت. همزمان در دانشکده حقوق دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و لیسانس حقوق گرفت. در مبارزات سیاسی از مواضع آیت‌الله کاشانی در نهضت ملی حمایت کرد و در زمان قیام امام خمینی از پیشگامان انقلاب اسلامی بود. در سال ۱۳۵۱ش مؤسسه تحقیقاتی حقوق اسلامی را تأسیس کرد و پس از دستگیری اعضای آن توسط ساواک، به دعوت [[مطهری، مرتضی|شهید مطهری]] در حسینیه ارشاد به فعالیت علمی پرداخت. در آستانه انقلاب به عنوان وکیل دادگستری در محاکم نظامی به دفاع از زندانیان سیاسی پرداخت و از طریق جمعیت حقوقدانان ایرانی و کمیته دفاع از زندانیان سیاسی به افشاگری علیه رژیم پهلوی مشغول شد. پس از انقلاب اسلامی، نماینده مردم مشهد در مجلس خبرگان قانون اساسی و نماینده نخستین دوره مجلس شورای اسلامی بود و ریاست کنگره صدرالمتألهین شیرازی را بر عهده داشت. از آثار متعدد او می‌توان به «[[ترجمه تفسیر المیزان]]»، «[[شرح الأصول الكافي]]»، «[[الحکمة المتعالية في الأسفار الأربعة]]»، «القواعد الفقهیه فی احادیث الکاظمیه»، «حقوق جزای عمومی»، «المظاهر الالهية فى اسرار العلوم الكمالية» (تصحیح)، «فلسفه زن بودن»، «مالکیت عمومی»، «شرح و تفسیر نهج‌البلاغة»، «سیر حکمت در ایران و جهان»، «ملاصدرا، هرمنوتیک و فهم کلام الهی»، «میرداماد»، «انسان در گذرگاه هستی» و «علی و صلح جهانی» اشاره کرد.  
'''سيد محمد حسینی خامنه‌اى''' (متولد ۳ دی ۱۳۱۴ش) مجتهد، فقیه، فیلسوف، حقوقدان و استاد دانشگاه، رئیس بنیاد ایران‌شناسی و بنیاد حکمت اسلامی صدرا. وی فرزند بزرگ آیت‌الله سید جواد حسینی خامنه‌ای و برادر [[خامنه‌ای، سید علی|مقام معظم رهبری شهید]] است. در ۳ دی ۱۳۱۴ش در مشهد متولد شد. تحصیلات مقدماتی و سطح علوم دینی را در حوزه علمیه مشهد گذراند و در درس خارج فقه و اصول آیات عظام [[میلانی، سید محمدهادی|میلانی]]، [[هاشم قزوینی]] و میرزا جواد تهرانی شرکت کرد. سپس به قم مهاجرت کرد و از محضر آیات عظام [[بروجردی، سید حسین|بروجردی]] و [[موسوی خمینی، سید روح‌الله|امام خمینی]] بهره برد. فلسفه و عرفان را نزد [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]] فراگرفت. همزمان در دانشکده حقوق دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و لیسانس حقوق گرفت. در مبارزات سیاسی از مواضع آیت‌الله کاشانی در نهضت ملی حمایت کرد و در زمان قیام امام خمینی از پیشگامان انقلاب اسلامی بود. در سال ۱۳۵۱ش مؤسسه تحقیقاتی حقوق اسلامی را تأسیس کرد و پس از دستگیری اعضای آن توسط ساواک، به دعوت [[مطهری، مرتضی|شهید مطهری]] در حسینیه ارشاد به فعالیت علمی پرداخت. در آستانه انقلاب به عنوان وکیل دادگستری در محاکم نظامی به دفاع از زندانیان سیاسی پرداخت و از طریق جمعیت حقوقدانان ایرانی و کمیته دفاع از زندانیان سیاسی به افشاگری علیه رژیم پهلوی مشغول شد. پس از انقلاب اسلامی، نماینده مردم مشهد در مجلس خبرگان قانون اساسی و نماینده نخستین دوره مجلس شورای اسلامی بود و ریاست کنگره صدرالمتألهین شیرازی را بر عهده داشت. از آثار متعدد او می‌توان به «[[ترجمه تفسیر المیزان]]»، «[[شرح الأصول الكافي]]»، «[[الحکمة المتعالية في الأسفار الأربعة]]»، «القواعد الفقهیه فی احادیث الکاظمیه»، «حقوق جزای عمومی»، «المظاهر الالهية فى اسرار العلوم الكمالية» (تصحیح)، «فلسفه زن بودن»، «مالکیت عمومی»، «شرح و تفسیر نهج‌البلاغة»، «سیر حکمت در ایران و جهان»، «ملاصدرا، هرمنوتیک و فهم کلام الهی»، «میرداماد»، «انسان در گذرگاه هستی» و «علی و صلح جهانی» اشاره کرد.