مکارم شیرازی، ناصر: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۴۳: خط ۴۳:
}}
}}
{{کاربردهای دیگر|شیرازی (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|شیرازی (ابهام‌زدایی)}}
'''ناصر مکارم شیرازی''' (متولد ۱۳۰۵ش)، فقیه، مفسر قرآن، مرجع تقلید شیعه و از استادان برجسته درس خارج فقه و اصول حوزه علمیه قم است. وی در شیراز در خانواده‌ای مذهبی متولد شد و در حدود ۱۴ سالگی رسماً دروس دینی را در مدرسه «آقا باباخان» شیراز آغاز کرد. مجموع دروس مقدماتی و سطح متوسط و عالی را در مدتی نزدیک به چهار سال به پایان رساند و در همین سال‌ها به تدریس طلاب حوزه علمیه شیراز پرداخت. در سن ۱۸ سالگی وارد حوزه علمیه قم شد و قریب پنج سال از جلسات علمی اساتید بزرگی چون آیت‌الله بروجردی بهره گرفت. در سال ۱۳۶۹ق برای آشنایی با نظرات اساتید حوزه‌های عظیم شیعه، وارد نجف اشرف شد و در دروس آیات عظام حکیم، خویی و عبدالهادی شیرازی شرکت جست. در سن ۲۴ سالگی از محضر محمدحسین کاشف‌الغطاء و سید ابراهیم اصطهباناتی اجازه اجتهاد مطلق دریافت کرد و آیت‌الله حکیم تقریظی پرمحتوا بر تقریرات ایشان نوشت. در ماه شعبان ۱۳۷۰ق به قم بازگشت و به تدریس سطوح عالی و سپس خارج اصول و فقه پرداخت. وی از پایه‌گذاران مجله «مکتب اسلام» و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم می‌باشد. «تفسیر نمونه» که به سرپرستی او تألیف شده، از مهم‌ترین تفاسیر معاصر قرآن به زبان فارسی است. معظم‌له حدود ۲۰۰ عنوان کتاب در رشته‌های مختلف تألیف کرده که برخی از آنها به بیش از ده زبان زنده دنیا ترجمه شده است. حوزه درس خارج ایشان یکی از پرجمعیت‌ترین دروس حوزه علمیه شیعه است و قریب به دو هزار نفر از طلاب و فضلا در آن شرکت می‌کنند. وی همچنین مدارس و مؤسسات علمی و فرهنگی متعددی را تأسیس کرده است. از دیگر آثار او می‌توان به «پیام قرآن»، «کلیات مفاتیح نوین»، «الأمثل فی تفسیر کتاب‌الله المنزل»، «نفحات القرآن»، «عرفان اسلامی: شرحی جامع بر صحیفه سجادیه»، «أنوار الفقاهة»، «القواعد الفقهیه» و «نفحات الولایة فی شرح نهج‌البلاغة» اشاره کرد.
'''ناصر مکارم شیرازی''' (متولد ۱۳۰۵ش)، فقیه، مفسر قرآن، مرجع تقلید شیعه و از استادان برجسته درس خارج فقه و اصول حوزه علمیه قم است. وی در شیراز در خانواده‌ای مذهبی متولد شد و در حدود ۱۴ سالگی رسماً دروس دینی را در مدرسه «آقا باباخان» شیراز آغاز کرد. مجموع دروس مقدماتی و سطح متوسط و عالی را در مدتی نزدیک به چهار سال به پایان رساند و در همین سال‌ها به تدریس طلاب حوزه علمیه شیراز پرداخت. در سن ۱۸ سالگی وارد حوزه علمیه قم شد و قریب پنج سال از جلسات علمی اساتید بزرگی چون آیت‌الله بروجردی بهره گرفت. در سال ۱۳۶۹ق برای آشنایی با نظرات اساتید حوزه‌های عظیم شیعه، وارد نجف اشرف شد و در دروس آیات عظام [[حکیم، سید محسن|حکیم]]، [[خویی، سید ابوالقاسم|خویی]] و [[حسینی شیرازی، عبدالهادی|عبدالهادی شیرازی]] شرکت جست. در سن ۲۴ سالگی از محضر [[آل کاشف‌الغطاء، محمدحسین|محمدحسین کاشف‌الغطاء]] و [[سید ابراهیم اصطهباناتی]] اجازه اجتهاد مطلق دریافت کرد و [[حکیم، سید محسن|آیت‌الله حکیم]] تقریظی پرمحتوا بر تقریرات ایشان نوشت. در ماه شعبان ۱۳۷۰ق به قم بازگشت و به تدریس سطوح عالی و سپس خارج اصول و فقه پرداخت. وی از پایه‌گذاران مجله «مکتب اسلام» و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم می‌باشد. «تفسیر نمونه» که به سرپرستی او تألیف شده، از مهم‌ترین تفاسیر معاصر قرآن به زبان فارسی است. معظم‌له حدود ۲۰۰ عنوان کتاب در رشته‌های مختلف تألیف کرده که برخی از آنها به بیش از ده زبان زنده دنیا ترجمه شده است. حوزه درس خارج ایشان یکی از پرجمعیت‌ترین دروس حوزه علمیه شیعه است و قریب به دو هزار نفر از طلاب و فضلا در آن شرکت می‌کنند. وی همچنین مدارس و مؤسسات علمی و فرهنگی متعددی را تأسیس کرده است. از دیگر آثار او می‌توان به «پیام قرآن»، «کلیات مفاتیح نوین»، «الأمثل فی تفسیر کتاب‌الله المنزل»، «نفحات القرآن»، «عرفان اسلامی: شرحی جامع بر صحیفه سجادیه»، «أنوار الفقاهة»، «القواعد الفقهیه» و «نفحات الولایة فی شرح نهج‌البلاغة» اشاره کرد.


== ولادت ==
== ولادت ==