مطهری، مرتضی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''مرتضى مطهرى'''  (۱۲۹۸-۱۳۵۸ش)، فقیه، فیلسوف، متکلم، مفسر قرآن، نویسنده و متفکر برجسته معاصر و از نظریه‌پردازان انقلاب اسلامی ایران بود که به «معلم شهید» مشهور شد. وی در ۱۳ بهمن ۱۲۹۸ش در فریمان نزدیک مشهد در خانواده‌ای روحانی چشم به جهان گشود. در دوازده سالگی به حوزه علمیه مشهد رفت و به تحصیل مقدمات علوم اسلامی پرداخت. در سال ۱۳۱۶ش برای تکمیل تحصیلات عازم حوزه علمیه قم شد و پانزده سال در آنجا اقامت گزید. در این دوره از محضر آیات عظام بروجردی (در فقه و اصول)، امام خمینی (به مدت دوازده سال در فلسفه ملاصدرا، عرفان و اخلاق) و علامه طباطبایی (در فلسفه بوعلی و فلسفه تطبیقی) بهره برد و از اساتید دیگر مانند آیت‌الله حجت کوه‌کمری و آیت‌الله محقق داماد نیز استفاده کرد. در سال ۱۳۳۱ش به تهران مهاجرت کرد و به تدریس در مدرسه مروی، تألیف و سخنرانی‌های تحقیقی پرداخت. در سال ۱۳۳۴ اولین جلسات تفسیر قرآن را برای دانشجویان برگزار کرد و تدریس خود را در دانشکده الهیات دانشگاه تهران آغاز نمود. وی از سال ۱۳۴۱ که نهضت امام خمینی آغاز شد، به‌طور فعال در کنار امام بود و نقش مهمی در سازماندهی قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ در تهران داشت. در پی یک سخنرانی علیه شاه دستگیر و ۴۳ روز زندانی شد. پس از تبعید امام خمینی، مسئولیت سنگین‌تری یافت و با تألیف کتاب‌های مورد نیاز جامعه و سخنرانی در دانشگاه‌ها و مساجد به مبارزه ادامه داد. در سال ۱۳۴۶ به کمک دوستانش حسینیه ارشاد را تأسیس کرد. وی چندین بار دستگیر و ممنوع‌المنبر شد. از مهم‌ترین خدمات او ارائه ایدئولوژی اصیل اسلامی و مبارزه با انحرافات و کج‌روی‌ها به‌ویژه مقابله با گروه‌های چپ و سازمان مجاهدین خلق بود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به فرمان امام خمینی به عضویت شورای انقلاب درآمد. سرانجام در سه‌شنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۵۸ش توسط گروه فرقان به شهادت رسید و پیکرش پس از تشییع در تهران به قم منتقل و در مسجد بالاسر حرم حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد. از آثار ماندگار او می‌توان به «حماسه حسینی»، «اصول فلسفه و روش رئالیسم»، «خدمات متقابل اسلام و ایران»، «سیری در نهج‌البلاغه»، «نظام حقوق زن در اسلام»، «مسئله حجاب»، «داستان راستان»، «عدل الهی»، «انسان کامل» و «فلسفه اخلاق» اشاره کرد.