۱۵۲٬۱۴۴
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
}} | }} | ||
'''دیوان مولانا محمد بن حسام خوسفی''' به اهتمام مرادعلی | '''دیوان مولانا محمد بن حسام خوسفی''' به اهتمام دکتر [[واعظی، مرادعلی|مرادعلی واعظی]]؛ این دیوان مجموعه کامل اشعار [[ابن حسام، محمد بن حسامالدین|شمسالدین محمد بن حسامالدین خوسفی]] (۷۸۲-۸۷۵ ق)، شاعر متعهد و نامآشنای قرن نهم هجری و از برجستهترین پردازشگران شعر مذهبی و حماسههای دینی در ادب فارسی است. دیوان او که اغلب در قالبهای قصیده، غزل، ترکیببند، ترجیعبند، قطعه و مثنوی سروده شده، مشتمل بر دو مضمون اصلی مدح و منقبت معصومین(ع) و مرثیه—به ویژه مصائب [[امام حسین علیهالسلام|امام حسین(ع)]]—است. این اثر علاوه بر غزلیات و قصاید، شامل مثنویهایی با مضامین خاص مانند «دلایل النبوه» (درباره دلایل بعثت پیامبر) و «نثر اللآلی» (شعرگونهسازی کلمات قصار [[امام علی علیهالسلام|حضرت علی(ع)]] نیز میباشد. ابن حسام با تلفیق هنرمندانه صنایع ادبی و تعهد دینی، آثاری پرشور و جذاب برای دوستداران اهل بیت پدید آورده است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
دیوان مولانا محمد بن حسام خوسفی به اهتمام دکتر مرادعلی | دیوان مولانا محمد بن حسام خوسفی به اهتمام [[واعظی، مرادعلی|دکتر مرادعلی واعظی]]، مجموعهای جامع از اشعار یکی از شاعران بزرگ و متعهد شعر مذهبی فارسی در قرن نهم هجری است. [[ابن حسام، محمد بن حسامالدین|ابن حسام خوسفی]] با انگیزه خدمت به دین و نشر معارف اهل بیت(ع)، ادبیات دینی را به کمال هنری رساند و در این زمینه جایگاهی ممتاز و بیبدیل یافت. دیوان او حدود هفتاد درصد بر دو محور اصلی «مدح و منقبت» و «مرثیه» استوار است. در بخش مدح، فضایل و کمالات پیامبر اکرم(ص) و اهل بیت ایشان با زبانی پرشور و تصاویر بدیع ستوده شدهاند و در بخش مرثیه، مصائب [[امام حسین علیهالسلام|امام حسین(ع)]] و یارانش محور اصلی است—گرچه شاعر در بسیاری از اشعار دیگر نیز به مناسبتهای مختلف به ذکر این مصائب پرداخته است. | ||
ابنحسام به قالب قصیده و مثنوی علاقهای ویژه داشت؛ به طوری که از ۱۲۹ اثر ثبت شده در این دیوان، ۱۱۰ مورد قصیده، ۱۲ ترکیببند، ۴ ترجیعبند و ۳ مسمط است. همچنین مثنویهای وی—از جمله «خاوراننامه» که مهمترین حماسه دینی ادب فارسی شناخته میشود—حکایت از تسلط او در روایتگری حماسی-مذهبی دارد. شاعر در به کارگیری صنایع ادبی—به ویژه تلمیح، مراعاتالنظیر، ارسالالمثل و تضمین آیات و احادیث—ماهرانه عمل کرده و صور خیال استعاری او یادآور سبک شاعرانی چون خاقانی شروانی است. قصیده «سحریه» او از نظر صنعتکاری با بهترین قصاید مصنوع فارسی رقابت میکند. | ابنحسام به قالب قصیده و مثنوی علاقهای ویژه داشت؛ به طوری که از ۱۲۹ اثر ثبت شده در این دیوان، ۱۱۰ مورد قصیده، ۱۲ ترکیببند، ۴ ترجیعبند و ۳ مسمط است. همچنین مثنویهای وی—از جمله «خاوراننامه» که مهمترین حماسه دینی ادب فارسی شناخته میشود—حکایت از تسلط او در روایتگری حماسی-مذهبی دارد. شاعر در به کارگیری صنایع ادبی—به ویژه تلمیح، مراعاتالنظیر، ارسالالمثل و تضمین آیات و احادیث—ماهرانه عمل کرده و صور خیال استعاری او یادآور سبک شاعرانی چون خاقانی شروانی است. قصیده «سحریه» او از نظر صنعتکاری با بهترین قصاید مصنوع فارسی رقابت میکند. | ||
این چاپ از دیوان، با مقدمهای درباره زندگی و سبک شعری ابنحسام آغاز میشود و سپس اشعار را بر اساس قالبهای مختلف در اختیار خواننده قرار میدهد. بخش قصاید شامل ستایش خداوند، پیامبر و ائمه اطهار است. غزلیات نیز اغلب عاشقانههایی با رنگ و بوی عرفانی و مذهبی هستند. در بخش مثنویها، علاوه بر «دلایل النبوه» و «نثر اللآلی»، اشعار روایی دیگری نیز دیده میشود. کتاب با فهرستهای مناسب به پایان میرسد. این دیوان نه تنها به لحاظ ادبی و زبانی حائز اهمیت است، بلکه به عنوان سندی از باورها و ارادت عمیق جامعه شیعی در قرون میانه ایران، منبعی ارزشمند برای پژوهشهای تاریخی و مذهبی نیز به شمار میرود.<ref>[https://literaturelib.com/books/1793 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | این چاپ از دیوان، با مقدمهای درباره زندگی و سبک شعری ابنحسام آغاز میشود و سپس اشعار را بر اساس قالبهای مختلف در اختیار خواننده قرار میدهد. بخش قصاید شامل ستایش خداوند، پیامبر و ائمه اطهار است. غزلیات نیز اغلب عاشقانههایی با رنگ و بوی عرفانی و مذهبی هستند. در بخش مثنویها، علاوه بر «دلایل النبوه» و «نثر اللآلی»، اشعار روایی دیگری نیز دیده میشود. کتاب با فهرستهای مناسب به پایان میرسد. این دیوان نه تنها به لحاظ ادبی و زبانی حائز اهمیت است، بلکه به عنوان سندی از باورها و ارادت عمیق جامعه شیعی در قرون میانه ایران، منبعی ارزشمند برای پژوهشهای تاریخی و مذهبی نیز به شمار میرود.<ref>[https://literaturelib.com/books/1793 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||