سفرنامه و تاریخ اصفهان: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۶: خط ۲۶:
}}
}}


'''سفرنامه و تاریخ اصفهان''' تألیف عبدالحسین خان ملک‌المورخین سپهر (لسان‌السلطنه)؛ این اثر به گزارش سفر نویسنده در سال 1332ق/1914م به اصفهان و تاریخ اجتماعی و سیاسی این شهر در دوره قاجار می‌پردازد. نویسنده با نگاهی انتقادی به اوضاع اجتماعی و وضعیت آثار تاریخی اصفهان در آستانه جنگ جهانی اول پرداخته است.
'''سفرنامه و تاریخ اصفهان''' تألیف [[سپهر، عبدالحسین|عبدالحسین خان ملک‌المورخین سپهر (لسان‌السلطنه)]]؛ این اثر به گزارش سفر نویسنده در سال 1332ق/1914م به اصفهان و تاریخ اجتماعی و سیاسی این شهر در دوره قاجار می‌پردازد. نویسنده با نگاهی انتقادی به اوضاع اجتماعی و وضعیت آثار تاریخی اصفهان در آستانه جنگ جهانی اول پرداخته است.


==ساختار==
==ساختار==
خط ۳۲: خط ۳۲:


==گزارش کتاب==
==گزارش کتاب==
کتاب «سفرنامه و تاریخ اصفهان» در 267 صفحه متن اصلی و 41 صفحه ضمایم با تیراژ 500 نسخه توسط انتشارات دکتر محمود افشار یزدی منتشر شده است. این اثر ارزشمند از عبدالحسین خان سپهر (ملک‌المورخین) یکی از روزنامه‌نگاران و مورخان دوره مشروطه است که در سفر کوتاه خود به اصفهان در سال 1332ق، وضعیت سیاسی، اجتماعی و فرهنگی این شهر را با دقت ثبت کرده است.
کتاب «سفرنامه و تاریخ اصفهان» در 267 صفحه متن اصلی و 41 صفحه ضمایم با تیراژ 500 نسخه توسط انتشارات دکتر محمود افشار یزدی منتشر شده است. این اثر ارزشمند از [[سپهر، عبدالحسین|عبدالحسین خان سپهر (ملک‌المورخین)]] یکی از روزنامه‌نگاران و مورخان دوره مشروطه است که در سفر کوتاه خود به اصفهان در سال 1332ق، وضعیت سیاسی، اجتماعی و فرهنگی این شهر را با دقت ثبت کرده است.


نویسنده که همراه صمصام‌السلطنه بختیاری به اصفهان سفر کرده، با نگاه تیزبین خود به بررسی شرایط شهر پس از دوره صفوی و به ویژه در زمان حکومت خوانین بختیاری می‌پردازد. او ضمن اشاره به آثار تاریخی باقیمانده از دوره صفوی، از وضعیت اسفبار برخی از آنها مانند مدرسه چهارباغ و کتابخانه آن انتقاد می‌کند. بخش تاریخی کتاب نیز مروری جامع بر تاریخ اصفهان از صدر اسلام تا دوره قاجار است.
نویسنده که همراه صمصام‌السلطنه بختیاری به اصفهان سفر کرده، با نگاه تیزبین خود به بررسی شرایط شهر پس از دوره صفوی و به ویژه در زمان حکومت خوانین بختیاری می‌پردازد. او ضمن اشاره به آثار تاریخی باقیمانده از دوره صفوی، از وضعیت اسفبار برخی از آنها مانند مدرسه چهارباغ و کتابخانه آن انتقاد می‌کند. بخش تاریخی کتاب نیز مروری جامع بر تاریخ اصفهان از صدر اسلام تا دوره قاجار است.