نامه‌های عارف قزوینی: تفاوت میان نسخه‌ها

(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR109752J1.jpg | عنوان =نامه‌های عارف قزوینی | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = قزوینی، ابوالقاسم عارف (نویسنده) نورمحمدی، مهدی (گردآورنده) |زبان | زبان =فارسی | کد کنگره =PIR ۷۷۶۳/آ۴ ۱۳۹۶ | موضوع =عارف قزوینی،...» ایجاد کرد)
 
جز (جایگزینی متن - '[[ ' به '[[')
 
(۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۵: خط ۵:
|پدیدآورندگان  
|پدیدآورندگان  
| پدیدآوران =  
| پدیدآوران =  
[[ قزوینی، ابوالقاسم عارف]] (نویسنده)
[[عارف قزوینی، ابوالقاسم]] (نویسنده)
[[ نورمحمدی، مهدی]] (گردآورنده)
[[نورمحمدی، مهدی]] (گردآورنده)
|زبان  
|زبان  
| زبان =فارسی
| زبان =فارسی
| کد کنگره =PIR ۷۷۶۳/آ۴ ۱۳۹۶
| کد کنگره =PIR ۷۷۶۳/آ۴ ۱۳۹۶
| موضوع =عارف قزوینی، ابوالقاسم، 1257-1312 - نامه‌ها، نامه‎های فارسی - قرن 14
| موضوع =عارف قزوینی، ابوالقاسم، 1257-1312 - نامه‌ها، نامه‌‎های فارسی - قرن 14
|ناشر  
|ناشر  
| ناشر =نگاه
| ناشر =نگاه
خط ۲۶: خط ۲۶:
}}
}}


'''نامه‌های عارف قزوینی''' تألیف ابوالقاسم عارف قزوینی (1259-1312ش)، شاعر و ترانه‌سرای مشهور دوران مشروطه؛ به کوشش مهدی نورمحمدی؛ مجموعه‌ای ارزشمند از 54 نامه از دوازده سال پایانی زندگی این شاعر نامدار.
'''نامه‌های عارف قزوینی''' تألیف [[عارف قزوینی، ابوالقاسم|ابوالقاسم عارف قزوینی]] (1259-1312ش)، شاعر و ترانه‌سرای مشهور دوران مشروطه؛ به کوشش مهدی نورمحمدی؛ مجموعه‌ای ارزشمند از 54 نامه از دوازده سال پایانی زندگی این شاعر نامدار.


==ساختار==
==ساختار==
خط ۳۲: خط ۳۲:


==گزارش کتاب==
==گزارش کتاب==
این اثر حاوی 54 نامه از عارف قزوینی است که اولین نامه در سال 1301 به ملک‌الشعرای بهار و آخرین نامه در مهر 1312 به محمدرضا هزار نوشته شده است. نامه‌ها در سه بخش تنظیم شده‌اند: بخش اول شامل شش نامه منتشرنشده برای اولین بار، بخش دوم نامه‌های چاپ شده در مجلاتی چون «آینه» و «ارمغان»، و بخش سوم نامه‌های نایابی که 70 سال پیش در کتابی منتشر شده بود.
این اثر حاوی 54 نامه از [[عارف قزوینی، ابوالقاسم|عارف قزوینی]] است که اولین نامه در سال 1301 به [[بهار، محمدتقی|ملک‌الشعرای بهار]] و آخرین نامه در مهر 1312 به [[محمدرضا هزار]] نوشته شده است. نامه‌ها در سه بخش تنظیم شده‌اند: بخش اول شامل شش نامه منتشرنشده برای اولین بار، بخش دوم نامه‌های چاپ شده در مجلاتی چون «آینه» و «ارمغان»، و بخش سوم نامه‌های نایابی که 70 سال پیش در کتابی منتشر شده بود.


نامه‌های عارف قزوینی منبعی غنی برای شناخت شخصیت، افکار و روحیات این شاعر مشهور مشروطه است. این مکاتبات اطلاعات ارزشمندی درباره زندگی خصوصی عارف، بیماری‌های او در سال‌های پایانی عمر، ارتباطاتش با شخصیت‌های فرهنگی و سیاسی دوران مانند ملک‌الشعرای بهار، ایرج میرزا، فرخی یزدی و احمد کسروی ارائه می‌دهد. همچنین بازتاب‌دهنده رویدادهای تاریخی مهمی مانند سفر مهاجرت و زلزله‌های خوی و سلماس است.
نامه‌های [[عارف قزوینی، ابوالقاسم|عارف قزوینی]] منبعی غنی برای شناخت شخصیت، افکار و روحیات این شاعر مشهور مشروطه است. این مکاتبات اطلاعات ارزشمندی درباره زندگی خصوصی عارف، بیماری‌های او در سال‌های پایانی عمر، ارتباطاتش با شخصیت‌های فرهنگی و سیاسی دوران مانند [[بهار، محمدتقی|ملک‌الشعرای بهار]]، [[ایرج میرزا]]، [[فرخی یزدی، محمد|فرخی یزدی]] و [[کسروی، احمد|احمد کسروی]] ارائه می‌دهد. همچنین بازتاب‌دهنده رویدادهای تاریخی مهمی مانند سفر مهاجرت و زلزله‌های خوی و سلماس است.


از نکات برجسته این مجموعه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
از نکات برجسته این مجموعه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- شرح وضعیت جسمانی و بیماری‌های عارف در سال‌های پایانی عمر
- شرح وضعیت جسمانی و بیماری‌های عارف در سال‌های پایانی عمر
- ارتباطات ادبی و سیاسی او با چهره‌های سرشناس عصر مشروطه
- ارتباطات ادبی و سیاسی او با چهره‌های سرشناس عصر مشروطه
- واکنش‌های عارف به حملات روزنامه‌نگاران مخالف
- واکنش‌های عارف به حملات روزنامه‌نگاران مخالف
- مهاجرت از بروجرد به همدان و زندگی در انزوا
- مهاجرت از بروجرد به همدان و زندگی در انزوا
- دریافت مقرری ماهیانه از دولت
- دریافت مقرری ماهیانه از دولت
- شوخ‌طبعی‌های خاص عارف در مکاتبات با دوستان نزدیک
- شوخ‌طبعی‌های خاص عارف در مکاتبات با دوستان نزدیک
- اشاره به مسائل اجتماعی مانند خرافات رایج میان زنان همدانی
- اشاره به مسائل اجتماعی مانند خرافات رایج میان زنان همدانی


این نامه‌ها نه تنها برای شناخت عارف قزوینی، بلکه برای درک بهتر فضای فرهنگی و سیاسی ایران در سال‌های پس از مشروطه تا پیش از جنگ جهانی دوم نیز منبعی ارزشمند محسوب می‌شوند.<ref>[https://literaturelib.com/books/1384 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>
این نامه‌ها نه تنها برای شناخت [[عارف قزوینی، ابوالقاسم|عارف قزوینی]]، بلکه برای درک بهتر فضای فرهنگی و سیاسی ایران در سال‌های پس از مشروطه تا پیش از جنگ جهانی دوم نیز منبعی ارزشمند محسوب می‌شوند.<ref>[https://literaturelib.com/books/1384 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>


==پانويس ==
==پانويس ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۰۰

نامه‌های عارف قزوینی تألیف ابوالقاسم عارف قزوینی (1259-1312ش)، شاعر و ترانه‌سرای مشهور دوران مشروطه؛ به کوشش مهدی نورمحمدی؛ مجموعه‌ای ارزشمند از 54 نامه از دوازده سال پایانی زندگی این شاعر نامدار.

نامه‌های عارف قزوینی
نامه‌های عارف قزوینی
پدیدآورانعارف قزوینی، ابوالقاسم (نویسنده) نورمحمدی، مهدی (گردآورنده)
ناشرنگاه
مکان نشرتهران
سال نشر1391ش.
چاپاول
شابک978-964-351-725-0
موضوععارف قزوینی، ابوالقاسم، 1257-1312 - نامه‌ها، نامه‌‎های فارسی - قرن 14
زبانفارسی
تعداد جلد1
کد کنگره
PIR ۷۷۶۳/آ۴ ۱۳۹۶

ساختار

این کتاب در یک جلد و 240 صفحه منتشر شده است.

گزارش کتاب

این اثر حاوی 54 نامه از عارف قزوینی است که اولین نامه در سال 1301 به ملک‌الشعرای بهار و آخرین نامه در مهر 1312 به محمدرضا هزار نوشته شده است. نامه‌ها در سه بخش تنظیم شده‌اند: بخش اول شامل شش نامه منتشرنشده برای اولین بار، بخش دوم نامه‌های چاپ شده در مجلاتی چون «آینه» و «ارمغان»، و بخش سوم نامه‌های نایابی که 70 سال پیش در کتابی منتشر شده بود.

نامه‌های عارف قزوینی منبعی غنی برای شناخت شخصیت، افکار و روحیات این شاعر مشهور مشروطه است. این مکاتبات اطلاعات ارزشمندی درباره زندگی خصوصی عارف، بیماری‌های او در سال‌های پایانی عمر، ارتباطاتش با شخصیت‌های فرهنگی و سیاسی دوران مانند ملک‌الشعرای بهار، ایرج میرزا، فرخی یزدی و احمد کسروی ارائه می‌دهد. همچنین بازتاب‌دهنده رویدادهای تاریخی مهمی مانند سفر مهاجرت و زلزله‌های خوی و سلماس است.

از نکات برجسته این مجموعه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

- شرح وضعیت جسمانی و بیماری‌های عارف در سال‌های پایانی عمر

- ارتباطات ادبی و سیاسی او با چهره‌های سرشناس عصر مشروطه

- واکنش‌های عارف به حملات روزنامه‌نگاران مخالف

- مهاجرت از بروجرد به همدان و زندگی در انزوا

- دریافت مقرری ماهیانه از دولت

- شوخ‌طبعی‌های خاص عارف در مکاتبات با دوستان نزدیک

- اشاره به مسائل اجتماعی مانند خرافات رایج میان زنان همدانی

این نامه‌ها نه تنها برای شناخت عارف قزوینی، بلکه برای درک بهتر فضای فرهنگی و سیاسی ایران در سال‌های پس از مشروطه تا پیش از جنگ جهانی دوم نیز منبعی ارزشمند محسوب می‌شوند.[۱]

پانويس

منابع مقاله

پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات

وابسته‌ها