ابوالعلاء معری در بوته نقد ادب تطبیقی: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR171667J1.jpg | عنوان =ابوالعلاء معری در بوته نقد ادب تطبیقی | عنوانهای دیگر =تطبیق اندیشه ابوالعلاء و اپیکور، شوپنهاور، نیچه، دانته و صادق هدایت | پدیدآورندگان = | پدیدآوران = توحیدی فر، نرجس (نویسنده) | زبان =فارسی | کد ک...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
}} | }} | ||
'''ابوالعلاء معری در بوته نقد ادب تطبیقی''' تألیف نرجس توحیدی | '''ابوالعلاء معری در بوته نقد ادب تطبیقی''' تألیف [[توحیدی فر، نرجس|نرجس توحیدی فر]]؛ پژوهشی است که به بررسی تطبیقی اندیشههای فلسفی و ادبی [[ابوالعلاء معری، احمد بن عبدالله|ابوالعلاء معری]] و مقایسه آن با اندیشمندان غربی مانند اپیکور، شوپنهاور، نیچه و صادق هدایت میپردازد. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کتاب «ابوالعلاء معری در بوته نقد ادب تطبیقی» به قلم نرجس توحیدی | کتاب «ابوالعلاء معری در بوته نقد ادب تطبیقی» به قلم [[توحیدی فر، نرجس|نرجس توحیدی فر]]، اثر ارزشمندی است که به بررسی عمیق و تطبیقی افکار و آثار [[ابوالعلاء معری، احمد بن عبدالله|ابوالعلاء معری]]، شاعر و فیلسوف بزرگ عرب در قرن چهارم هجری میپردازد. این پژوهش با رویکردی نوین، اندیشههای معری را با پنج شخصیت برجسته فلسفی و ادبی جهان (اپیکور، شوپنهاور، نیچه، دانته و [[صادق هدایت]]) مورد مقایسه قرار میدهد. | ||
کتاب با بررسی جامعی از زمانه و زندگی ابوالعلاء معری آغاز میشود. نویسنده در فصل اول به تحلیل شرایط اجتماعی و فرهنگی عصر معری پرداخته و سیر زندگی این اندیشمند نابینا را از کودکی تا پایان عمر بررسی میکند. سپس در فصل دوم، ماهیت فلسفه علائی و منابع فکری او مورد کنکاش قرار میگیرد. از نکات جالب توجه این فصل، تحلیل بدبینی معری و مقایسه آن با فلسفه بدبینی شوپنهاور است. | کتاب با بررسی جامعی از زمانه و زندگی ابوالعلاء معری آغاز میشود. نویسنده در فصل اول به تحلیل شرایط اجتماعی و فرهنگی عصر معری پرداخته و سیر زندگی این اندیشمند نابینا را از کودکی تا پایان عمر بررسی میکند. سپس در فصل دوم، ماهیت فلسفه علائی و منابع فکری او مورد کنکاش قرار میگیرد. از نکات جالب توجه این فصل، تحلیل بدبینی معری و مقایسه آن با فلسفه بدبینی شوپنهاور است. | ||
| خط ۳۵: | خط ۳۵: | ||
فصل سوم به تحلیل محتوایی دیوان «لزوم مالایلزم» به عنوان مهمترین اثر فلسفی معری اختصاص دارد. نویسنده در این بخش به دقت، باورهای دینی و الهیاتی معری را درباره موضوعاتی مانند ایمان به خدا، معاد، و نقد مذاهب گوناگون بررسی کرده است. | فصل سوم به تحلیل محتوایی دیوان «لزوم مالایلزم» به عنوان مهمترین اثر فلسفی معری اختصاص دارد. نویسنده در این بخش به دقت، باورهای دینی و الهیاتی معری را درباره موضوعاتی مانند ایمان به خدا، معاد، و نقد مذاهب گوناگون بررسی کرده است. | ||
در فصل چهارم، توحیدی فر به فلسفه عملی زندگی ابوالعلاء میپردازد و مسائلی مانند زهد خاص او، دیدگاهش درباره زنان و تولید مثل، و نظرات معاصرانش درباره او را تحلیل میکند. اما فصل پنجم که قلب تپنده کتاب محسوب میشود، به تطبیق اندیشههای معری با پنج چهره نامبرده اختصاص دارد. در این بخش خواننده با تحلیلهای عمیقی درباره تشابهات و تفاوتهای افکار معری با اپیکور در مسئله زهد، با شوپنهاور در موضوع بدبینی فلسفی، با نیچه در نگاه به عقل و اراده قدرت، با دانته در تصویرپردازی از عالم آخرت (در مقایسه با رساله الغفران) و با صادق هدایت در نگرش به مرگ و نیستی روبرو میشود.<ref>[https://literaturelib.com/books/1443 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | در فصل چهارم، [[توحیدی فر، نرجس|توحیدی فر]] به فلسفه عملی زندگی ابوالعلاء میپردازد و مسائلی مانند زهد خاص او، دیدگاهش درباره زنان و تولید مثل، و نظرات معاصرانش درباره او را تحلیل میکند. اما فصل پنجم که قلب تپنده کتاب محسوب میشود، به تطبیق اندیشههای [[ابوالعلاء معری، احمد بن عبدالله|معری]] با پنج چهره نامبرده اختصاص دارد. در این بخش خواننده با تحلیلهای عمیقی درباره تشابهات و تفاوتهای افکار معری با اپیکور در مسئله زهد، با شوپنهاور در موضوع بدبینی فلسفی، با نیچه در نگاه به عقل و اراده قدرت، با دانته در تصویرپردازی از عالم آخرت (در مقایسه با رساله الغفران) و با صادق هدایت در نگرش به مرگ و نیستی روبرو میشود.<ref>[https://literaturelib.com/books/1443 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||
==پانويس == | ==پانويس == | ||
| خط ۴۹: | خط ۴۹: | ||
[[رده:زبانشناسی، علم زبان]] | [[رده:زبانشناسی، علم زبان]] | ||
[[رده:زبان و ادبیات شرقی]] | [[رده:زبان و ادبیات شرقی]] | ||
[[رده: | [[رده:زبان و ادبیات عربی]] | ||
[[رده:مقالات(بهمن 1404) باقی زاده]] | [[رده:مقالات(بهمن 1404) باقی زاده]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1404]] | [[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1404]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۱۴
ابوالعلاء معری در بوته نقد ادب تطبیقی تألیف نرجس توحیدی فر؛ پژوهشی است که به بررسی تطبیقی اندیشههای فلسفی و ادبی ابوالعلاء معری و مقایسه آن با اندیشمندان غربی مانند اپیکور، شوپنهاور، نیچه و صادق هدایت میپردازد.
| ابوالعلاء معری در بوته نقد ادب تطبیقی | |
|---|---|
| پدیدآوران | توحیدی فر، نرجس (نویسنده) |
| عنوانهای دیگر | تطبیق اندیشه ابوالعلاء و اپیکور، شوپنهاور، نیچه، دانته و صادق هدایت |
| ناشر | شفیعی |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1391 |
| چاپ | اول |
| شابک | 978-964-7843-25-6 |
| موضوع | ابوالعلاء معری — نقد و تفسیر |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | 2الف9ت / 3878 PJA |
ساختار
این کتاب در پنج فصل اصلی و چندین بخش فرعی تنظیم شده که هر فصل به یکی از جنبههای اندیشه معری و مقایسه آن با متفکران دیگر اختصاص دارد.
گزارش کتاب
کتاب «ابوالعلاء معری در بوته نقد ادب تطبیقی» به قلم نرجس توحیدی فر، اثر ارزشمندی است که به بررسی عمیق و تطبیقی افکار و آثار ابوالعلاء معری، شاعر و فیلسوف بزرگ عرب در قرن چهارم هجری میپردازد. این پژوهش با رویکردی نوین، اندیشههای معری را با پنج شخصیت برجسته فلسفی و ادبی جهان (اپیکور، شوپنهاور، نیچه، دانته و صادق هدایت) مورد مقایسه قرار میدهد.
کتاب با بررسی جامعی از زمانه و زندگی ابوالعلاء معری آغاز میشود. نویسنده در فصل اول به تحلیل شرایط اجتماعی و فرهنگی عصر معری پرداخته و سیر زندگی این اندیشمند نابینا را از کودکی تا پایان عمر بررسی میکند. سپس در فصل دوم، ماهیت فلسفه علائی و منابع فکری او مورد کنکاش قرار میگیرد. از نکات جالب توجه این فصل، تحلیل بدبینی معری و مقایسه آن با فلسفه بدبینی شوپنهاور است.
فصل سوم به تحلیل محتوایی دیوان «لزوم مالایلزم» به عنوان مهمترین اثر فلسفی معری اختصاص دارد. نویسنده در این بخش به دقت، باورهای دینی و الهیاتی معری را درباره موضوعاتی مانند ایمان به خدا، معاد، و نقد مذاهب گوناگون بررسی کرده است.
در فصل چهارم، توحیدی فر به فلسفه عملی زندگی ابوالعلاء میپردازد و مسائلی مانند زهد خاص او، دیدگاهش درباره زنان و تولید مثل، و نظرات معاصرانش درباره او را تحلیل میکند. اما فصل پنجم که قلب تپنده کتاب محسوب میشود، به تطبیق اندیشههای معری با پنج چهره نامبرده اختصاص دارد. در این بخش خواننده با تحلیلهای عمیقی درباره تشابهات و تفاوتهای افکار معری با اپیکور در مسئله زهد، با شوپنهاور در موضوع بدبینی فلسفی، با نیچه در نگاه به عقل و اراده قدرت، با دانته در تصویرپردازی از عالم آخرت (در مقایسه با رساله الغفران) و با صادق هدایت در نگرش به مرگ و نیستی روبرو میشود.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات