دروغ پردازیها بر علیه مقدسات: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'علیهم السلام' به 'علیهمالسلام') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''دروغپردازیها بر علیه مقدسات'''، ترجمه «الافتراء علی الانبیاء و الاوصیاء علیهمالسلام» تألیف [[سید هاشم ناجی موسوی جزایری]] (متولد 1340ش)است که مترجم معاصر [[حمید محمدقاسمی]] آن را به فارسی برگردانده است. این اثر کتابی است تحقیقی در جمعآوری و رد افتراها و بهتانهای تاریخی وارد شده بر خداوند، پیامبران، اوصیا و اولیای الهی که با هدف دفاع از چهره پاک مقدسات در برابر دروغپردازیهای دشمنان به رشته تحریر درآمده است. | '''دروغپردازیها بر علیه مقدسات'''، ترجمه «الافتراء علی الانبیاء و الاوصیاء علیهمالسلام» تألیف [[موسوی جزایری، هاشم|سید هاشم ناجی موسوی جزایری]] (متولد 1340ش)است که مترجم معاصر [[محمدقاسمی، حمید|حمید محمدقاسمی]] آن را به فارسی برگردانده است. این اثر کتابی است تحقیقی در جمعآوری و رد افتراها و بهتانهای تاریخی وارد شده بر خداوند، پیامبران، اوصیا و اولیای الهی که با هدف دفاع از چهره پاک مقدسات در برابر دروغپردازیهای دشمنان به رشته تحریر درآمده است. | ||
== انگیزه نگارش== | == انگیزه نگارش== | ||
هدف از تألیف این کتاب آن است که تسکین خاطری باشد برای مؤمنینی که ناجوانمردانه و ناروا مورد اتهام و افترا قرار گرفتهاند و به آنها تهمتهایی وارد آوردهاند که مستحق آن نبودهاند. < | هدف از تألیف این کتاب آن است که تسکین خاطری باشد برای مؤمنینی که ناجوانمردانه و ناروا مورد اتهام و افترا قرار گرفتهاند و به آنها تهمتهایی وارد آوردهاند که مستحق آن نبودهاند.<ref>ر.ک: مقدمه مؤلف، ص25-26</ref> | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
کتاب در ده فصل تدوین شده است که به ترتیب، بهتانهای واردشده بر ساحت خداوند متعال، قرآن کریم، رسول خدا(ص) و اهلبیت(ع)، انبیا، فرشتگان، بزرگان، گروهها، مکانها، زمانها و اعمال عبادی را مورد بررسی قرار میدهد. | کتاب در ده فصل تدوین شده است که به ترتیب، بهتانهای واردشده بر ساحت خداوند متعال، قرآن کریم، رسول خدا(ص) و اهلبیت(ع)، انبیا، فرشتگان، بزرگان، گروهها، مکانها، زمانها و اعمال عبادی را مورد بررسی قرار میدهد. | ||
==گزارش محتوا== | ==گزارش محتوا== | ||
کتابی که در پیش رو دارید نتیجه زحمات و تلاشهای درخور تحسین محقق گرانقدر است که با مراجعه به منابع روایی و تاریخی، پرده از بسیاری دروغها و تهمتهایی که نابخردان و هرزهدرایان بر ساحت پاک خدا و انبیا و اولیا وارد آوردهاند برداشته و از چنین حربه زشتی که دشمنان کینهتوز برای مشوه کردن چهره مقدسات به کار گرفتهاند نقاب برگرفته است<ref>ر.ک: مقدمه مترجم، ص23</ref>. | کتابی که در پیش رو دارید نتیجه زحمات و تلاشهای درخور تحسین محقق گرانقدر است که با مراجعه به منابع روایی و تاریخی، پرده از بسیاری دروغها و تهمتهایی که نابخردان و هرزهدرایان بر ساحت پاک خدا و انبیا و اولیا وارد آوردهاند برداشته و از چنین حربه زشتی که دشمنان کینهتوز برای مشوه کردن چهره مقدسات به کار گرفتهاند نقاب برگرفته است<ref>ر.ک: مقدمه مترجم، ص23</ref>. | ||
| خط ۴۳: | خط ۳۸: | ||
فصل دوم، بررسی و پاسخگویی به اتهامات وارده بر قرآن میپردازد، شامل قرآن جادو و افسون یا بافتههای شیطان یا افسانههای پیشینیان است. همچنین، اتهامات مربوط به ساخته دست محمد(ص) بودن و بهدروغ به خدا نسبتدادن آن، باتکیهبر الهی بودن و تحدی (دعوت به آوردن سورهای مانند آن) رد شدهاند: آیا آنها میگویند: «او قرآن را بهدروغ به خدا نسبت داده است؟ بگو اگر راست میگویید یک سوره همانند آن بیاورید و غیر از خدا هر کس را میتوانید (به یاری) طلبید» (یونس: 27 و 28) <ref>ر.ک: همان، ص55-64</ref>. | فصل دوم، بررسی و پاسخگویی به اتهامات وارده بر قرآن میپردازد، شامل قرآن جادو و افسون یا بافتههای شیطان یا افسانههای پیشینیان است. همچنین، اتهامات مربوط به ساخته دست محمد(ص) بودن و بهدروغ به خدا نسبتدادن آن، باتکیهبر الهی بودن و تحدی (دعوت به آوردن سورهای مانند آن) رد شدهاند: آیا آنها میگویند: «او قرآن را بهدروغ به خدا نسبت داده است؟ بگو اگر راست میگویید یک سوره همانند آن بیاورید و غیر از خدا هر کس را میتوانید (به یاری) طلبید» (یونس: 27 و 28) <ref>ر.ک: همان، ص55-64</ref>. | ||
سومین فصل، به بهتانهای گسترده وارده بر پیامبر اکرم (ص) نظیر شاعر، دیوانه، افسونگر و همچنین تکذیب نبوت ایشان میپردازد. سپس به تهمتهایی که متوجه حضرت فاطمه زهرا(س) از جمله رد حدیث منزلت فاطمه(س) و مسئله فدک و امیرالمؤمنین علی(ع)، از جمله اتهامات دنیاپرستی، کفر، و تغییردهنده سنت، شدهاند، پاسخ میدهد. همچنین، افتراهای واردشده بر امام حسن مجتبی(ع) (مانند تهیدست بودن)، امام حسین(ع) (مانند تقرب به خدا در ریختن خون امام حسین(ع))، و سایر ائمه(ع) گردآوری شده است. امام سجاد(ع) فرمود: «روزی چون روز تو نباشد ای حسین! سی هزار مرد که گمان میکردند از این امتاند دور او را گرفتند، و هر کدام در کشتن او به خدا تقرب میجست و او خدا را به آنها یادآور میشد، اما پند نمیگرفتند تا اینکه او را به ستم و ظلم و عدوان کشتند <ref>ر.ک: همان، ص67-142</ref>. | سومین فصل، به بهتانهای گسترده وارده بر پیامبر اکرم(ص) نظیر شاعر، دیوانه، افسونگر و همچنین تکذیب نبوت ایشان میپردازد. سپس به تهمتهایی که متوجه حضرت فاطمه زهرا(س) از جمله رد حدیث منزلت فاطمه(س) و مسئله فدک و [[امام علی علیهالسلام|امیرالمؤمنین علی(ع)]]، از جمله اتهامات دنیاپرستی، کفر، و تغییردهنده سنت، شدهاند، پاسخ میدهد. همچنین، افتراهای واردشده بر [[امام حسن علیهالسلام|امام حسن مجتبی(ع)]] (مانند تهیدست بودن)، امام حسین(ع) (مانند تقرب به خدا در ریختن خون [[امام حسین علیهالسلام|امام حسین(ع)]])، و سایر ائمه(ع) گردآوری شده است. [[امام سجاد علیهالسلام|امام سجاد(ع)]] فرمود: «روزی چون روز تو نباشد ای حسین! سی هزار مرد که گمان میکردند از این امتاند دور او را گرفتند، و هر کدام در کشتن او به خدا تقرب میجست و او خدا را به آنها یادآور میشد، اما پند نمیگرفتند تا اینکه او را به ستم و ظلم و عدوان کشتند <ref>ر.ک: همان، ص67-142</ref>. | ||
سپس افتراهایی که به بقیه ائمه(ع) زدهاند مطرح و پاسخ داده میشود<ref>ر.ک: همان، ص142-203</ref>. | سپس افتراهایی که به بقیه ائمه(ع) زدهاند مطرح و پاسخ داده میشود<ref>ر.ک: همان، ص142-203</ref>. | ||
در فصول چهارم تا ششم، بهتانها و افتراهایی چند بر ساحت پاک انبیا، فرشتگان و بزرگان و شخصیتها گردآوری و رد شده است. از جمله این شخصیتها ابوطالب(ع) است. اسحاق بن جعفر از پدرش (امام صادق(ع)) نقل میکند که به آن حضرت عرض شد: آنها (اهلسنت) گمان میکنند که ابوطالب کافر بوده است. فرمود: دروغ میگویند: چگونه او کافر است درحالیکه (در شعری) میگفت: مگر نمیدانند که ما محمد(ص) را مانند موسی پیغمبری یافتهایم که در کتابهای نخست نامش نوشته است<ref>ر.ک: همان، ص274</ref>. | در فصول چهارم تا ششم، بهتانها و افتراهایی چند بر ساحت پاک انبیا، فرشتگان و بزرگان و شخصیتها گردآوری و رد شده است. از جمله این شخصیتها ابوطالب(ع) است. اسحاق بن جعفر از پدرش ([[امام جعفر صادق علیهالسلام|امام صادق(ع)]]) نقل میکند که به آن حضرت عرض شد: آنها (اهلسنت) گمان میکنند که ابوطالب کافر بوده است. فرمود: دروغ میگویند: چگونه او کافر است درحالیکه (در شعری) میگفت: مگر نمیدانند که ما محمد(ص) را مانند موسی پیغمبری یافتهایم که در کتابهای نخست نامش نوشته است<ref>ر.ک: همان، ص274</ref>. | ||
در فصول هفتم تا نهم، بهتانها و افتراهایی چند بر برخی گروها و جماعتها، مکانها و زمانها ذکر شده است. از جمله اینکه روز عاشورا را بهدروغ روز برکت دانستند. امام رضا(ع) فرمود: کسی که روز عاشورا به دنبال نیازمندیهای خود نرود خداوند نیازمندیهای دنیا و آخرتش را برطرف میکند و کسی که روز عاشورا روز مصیبت و حزن و گریه او باشد خداوند متعال روز قیامت را روز شادی و سرور او قرار داده و در بهشت چشمش را به ما روشن میکند و کسی که روز عاشورا را روز برکت خواند و در منزلش چیزی ذخیره کند برکت نخواهد داشت و روز قیامت با یزید و عبیدالله بن زیاد و عمر بن سعد -لعنةاللهعلیهم – در پایینترین مراتب دوزخ محشور خواهد شد<ref>ر.ک: همان، ص347-348</ref>. | در فصول هفتم تا نهم، بهتانها و افتراهایی چند بر برخی گروها و جماعتها، مکانها و زمانها ذکر شده است. از جمله اینکه روز عاشورا را بهدروغ روز برکت دانستند. [[امام رضا علیهالسلام|امام رضا(ع)]] فرمود: کسی که روز عاشورا به دنبال نیازمندیهای خود نرود خداوند نیازمندیهای دنیا و آخرتش را برطرف میکند و کسی که روز عاشورا روز مصیبت و حزن و گریه او باشد خداوند متعال روز قیامت را روز شادی و سرور او قرار داده و در بهشت چشمش را به ما روشن میکند و کسی که روز عاشورا را روز برکت خواند و در منزلش چیزی ذخیره کند برکت نخواهد داشت و روز قیامت با یزید و عبیدالله بن زیاد و عمر بن سعد -لعنةاللهعلیهم – در پایینترین مراتب دوزخ محشور خواهد شد<ref>ر.ک: همان، ص347-348</ref>. | ||
در فصل پایانی به افتراهایی میپردازد که بر اعمال عبادی وارد شده، مانند دیوانگی خواندن طواف خانه خدا در کلام ابن ابی العوجاء که امام صادق(ع) وعده به هلاکت او داد و چنین نیز شد <ref>ر.ک: همان، ص355-357</ref>. | در فصل پایانی به افتراهایی میپردازد که بر اعمال عبادی وارد شده، مانند دیوانگی خواندن طواف خانه خدا در کلام ابن ابی العوجاء که [[امام جعفر صادق علیهالسلام|امام صادق(ع)]] وعده به هلاکت او داد و چنین نیز شد <ref>ر.ک: همان، ص355-357</ref>. | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| خط ۶۲: | خط ۵۷: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:کلام و عقاید]] | ||
[[رده:احتجاجات درباره اسلام]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی شده2 دی 1404]] | |||
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1404 توسط سید محمد رضا موسوی]] | [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1404 توسط سید محمد رضا موسوی]] | ||
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1404 توسط فریدون سبحانی]] | [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1404 توسط فریدون سبحانی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۷
دروغپردازیها بر علیه مقدسات، ترجمه «الافتراء علی الانبیاء و الاوصیاء علیهمالسلام» تألیف سید هاشم ناجی موسوی جزایری (متولد 1340ش)است که مترجم معاصر حمید محمدقاسمی آن را به فارسی برگردانده است. این اثر کتابی است تحقیقی در جمعآوری و رد افتراها و بهتانهای تاریخی وارد شده بر خداوند، پیامبران، اوصیا و اولیای الهی که با هدف دفاع از چهره پاک مقدسات در برابر دروغپردازیهای دشمنان به رشته تحریر درآمده است.
| دروغ پردازیها بر علیه مقدسات | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | موسوی جزایری، هاشم (نويسنده) محمدقاسمی، حمید (مترجم) |
| عنوانهای دیگر | الافتراء علی الانبیاء و الاوصیاء و الاولیاء علیهمالسلام. فارسی |
| ناشر | پيام کتاب |
| مکان نشر | ایران - تهران |
| سال نشر | 1388ش |
| چاپ | 1 |
| شابک | 978-600-91048-0-2 |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | /م8 الف7041 228/4 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
انگیزه نگارش
هدف از تألیف این کتاب آن است که تسکین خاطری باشد برای مؤمنینی که ناجوانمردانه و ناروا مورد اتهام و افترا قرار گرفتهاند و به آنها تهمتهایی وارد آوردهاند که مستحق آن نبودهاند.[۱]
ساختار
کتاب در ده فصل تدوین شده است که به ترتیب، بهتانهای واردشده بر ساحت خداوند متعال، قرآن کریم، رسول خدا(ص) و اهلبیت(ع)، انبیا، فرشتگان، بزرگان، گروهها، مکانها، زمانها و اعمال عبادی را مورد بررسی قرار میدهد.
گزارش محتوا
کتابی که در پیش رو دارید نتیجه زحمات و تلاشهای درخور تحسین محقق گرانقدر است که با مراجعه به منابع روایی و تاریخی، پرده از بسیاری دروغها و تهمتهایی که نابخردان و هرزهدرایان بر ساحت پاک خدا و انبیا و اولیا وارد آوردهاند برداشته و از چنین حربه زشتی که دشمنان کینهتوز برای مشوه کردن چهره مقدسات به کار گرفتهاند نقاب برگرفته است[۲].
نویسنده در فصل اول، تحت عنوان بهتانها و افتراهایی چند بر ساحت پاک خداوند متعال به رد اتهاماتی میپردازد که صفات جسمانی و مادی، مانند فرودآمدن به آسمان دنیا، داشتن رنگ اجسام، چهره، انگشت و جسم، یا قابلیت دیدهشدن را به خداوند نسبت میدهند. همچنین، بهتانهایی چون داشتن فرزند یا خویشاوندی با جن و همچنین نسبتهای نقص همچون خدای فقیر، غافل، یا صاحب وعدههای دروغین مورد بررسی قرار گرفته و رد میشوند. در آیهای از قرآن میخوانیم: «بهخاطر آورید زمانی را که منافقان و بیماردلان میگفتند: خدا و پیامبرش جز وعدههای دروغین به ما ندادهاند» (احزاب: 12) [۳].
فصل دوم، بررسی و پاسخگویی به اتهامات وارده بر قرآن میپردازد، شامل قرآن جادو و افسون یا بافتههای شیطان یا افسانههای پیشینیان است. همچنین، اتهامات مربوط به ساخته دست محمد(ص) بودن و بهدروغ به خدا نسبتدادن آن، باتکیهبر الهی بودن و تحدی (دعوت به آوردن سورهای مانند آن) رد شدهاند: آیا آنها میگویند: «او قرآن را بهدروغ به خدا نسبت داده است؟ بگو اگر راست میگویید یک سوره همانند آن بیاورید و غیر از خدا هر کس را میتوانید (به یاری) طلبید» (یونس: 27 و 28) [۴].
سومین فصل، به بهتانهای گسترده وارده بر پیامبر اکرم(ص) نظیر شاعر، دیوانه، افسونگر و همچنین تکذیب نبوت ایشان میپردازد. سپس به تهمتهایی که متوجه حضرت فاطمه زهرا(س) از جمله رد حدیث منزلت فاطمه(س) و مسئله فدک و امیرالمؤمنین علی(ع)، از جمله اتهامات دنیاپرستی، کفر، و تغییردهنده سنت، شدهاند، پاسخ میدهد. همچنین، افتراهای واردشده بر امام حسن مجتبی(ع) (مانند تهیدست بودن)، امام حسین(ع) (مانند تقرب به خدا در ریختن خون امام حسین(ع))، و سایر ائمه(ع) گردآوری شده است. امام سجاد(ع) فرمود: «روزی چون روز تو نباشد ای حسین! سی هزار مرد که گمان میکردند از این امتاند دور او را گرفتند، و هر کدام در کشتن او به خدا تقرب میجست و او خدا را به آنها یادآور میشد، اما پند نمیگرفتند تا اینکه او را به ستم و ظلم و عدوان کشتند [۵].
سپس افتراهایی که به بقیه ائمه(ع) زدهاند مطرح و پاسخ داده میشود[۶].
در فصول چهارم تا ششم، بهتانها و افتراهایی چند بر ساحت پاک انبیا، فرشتگان و بزرگان و شخصیتها گردآوری و رد شده است. از جمله این شخصیتها ابوطالب(ع) است. اسحاق بن جعفر از پدرش (امام صادق(ع)) نقل میکند که به آن حضرت عرض شد: آنها (اهلسنت) گمان میکنند که ابوطالب کافر بوده است. فرمود: دروغ میگویند: چگونه او کافر است درحالیکه (در شعری) میگفت: مگر نمیدانند که ما محمد(ص) را مانند موسی پیغمبری یافتهایم که در کتابهای نخست نامش نوشته است[۷].
در فصول هفتم تا نهم، بهتانها و افتراهایی چند بر برخی گروها و جماعتها، مکانها و زمانها ذکر شده است. از جمله اینکه روز عاشورا را بهدروغ روز برکت دانستند. امام رضا(ع) فرمود: کسی که روز عاشورا به دنبال نیازمندیهای خود نرود خداوند نیازمندیهای دنیا و آخرتش را برطرف میکند و کسی که روز عاشورا روز مصیبت و حزن و گریه او باشد خداوند متعال روز قیامت را روز شادی و سرور او قرار داده و در بهشت چشمش را به ما روشن میکند و کسی که روز عاشورا را روز برکت خواند و در منزلش چیزی ذخیره کند برکت نخواهد داشت و روز قیامت با یزید و عبیدالله بن زیاد و عمر بن سعد -لعنةاللهعلیهم – در پایینترین مراتب دوزخ محشور خواهد شد[۸].
در فصل پایانی به افتراهایی میپردازد که بر اعمال عبادی وارد شده، مانند دیوانگی خواندن طواف خانه خدا در کلام ابن ابی العوجاء که امام صادق(ع) وعده به هلاکت او داد و چنین نیز شد [۹].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه مؤلف، مترجم و متن کتاب.