ادبنامه: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURادبنامهJ1.jpg | عنوان = ادبنامه | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = نزاری قهستانی، سعدالدین بن شمسالدین (نویسنده) رفیعی، محمود (محقق) |زبان | زبان = فارسی | کد کنگره = ۵۳۲ پ ۱۳۹۲ ۳الف | موضوع = شعر فارسی...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = فارسی | | زبان = فارسی | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره =1392 4الف / 5634 PIR | ||
| موضوع = شعر فارسی -- قرن ۸ ق. | | موضوع = شعر فارسی -- قرن ۸ ق. | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
| سال نشر = 1392 | | سال نشر = 1392 | ||
| کد اتوماسیون = | | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE127903AUTOMATIONCODE | ||
| چاپ = اول | | چاپ = اول | ||
| شابک = 978-964-408-293-1 | | شابک = 978-964-408-293-1 | ||
| تعداد جلد = 1 | | تعداد جلد = 1 | ||
| کتابخانۀ دیجیتال نور = | | کتابخانۀ دیجیتال نور =127903 | ||
| کتابخوان همراه نور = | | کتابخوان همراه نور = | ||
| کد پدیدآور = | | کد پدیدآور = | ||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
}} | }} | ||
'''ادبنامه''' تألیف سعدالدین بن شمسالدین نزاری قهستانی (۶۴۵-۷۲۰ق)، به کوشش محمود | '''ادبنامه''' تألیف [[نزاری قهستانی، سعدالدین بن شمسالدین|سعدالدین بن شمسالدین نزاری قهستانی]] (۶۴۵-۷۲۰ق)، به کوشش [[رفیعی، محمود|محمود رفیعی]]؛ این کتاب منظومهای است در بیان چگونگی رفتار وزیران و منشیان و دیگر درباریان در برابر شاه. نزاری قهستانی یکی از برجستهترین شاعران فارسیزبان سدههای هفتم و هشتم هجری است که [[جامی، عبدالرحمن|عبدالرحمن جامی]] «طبع شاعری [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]] را نزدیک به طبع شاعری نزاری» دانسته و ریپکا خاورشناس نامدار چک او را وارث بلاواسطۀ [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] معرفی کرده است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کتاب «ادبنامه» اثر سعدالدین بن شمسالدین نزاری | کتاب «ادبنامه» اثر [[نزاری قهستانی، سعدالدین بن شمسالدین|سعدالدین بن شمسالدین نزاری قهستانی]]، به کوشش [[رفیعی، محمود|محمود رفیعی]]، در سال ۱۳۹۲ توسط نشر هیرمند در تهران منتشر شده است. این منظومه که در سال ۶۹۵ هجری قمری سروده شده، به بیان چگونگی رفتار وزیران و منشیان و دیگر درباریان در برابر شاه میپردازد. | ||
نزاری قهستانی که در سال ۶۴۵ | [[نزاری قهستانی، سعدالدین بن شمسالدین|نزاری قهستانی]] که در سال ۶۴۵ ه.ق در شهر بیرجند متولد شد و در سال ۷۲۰ ه.ق درگذشت، از برجستهترین شاعران فارسیزبان عصر خود به شمار میرود. از او کلیات آثاری شامل دیوان اشعار (غزل، قصیده، مثنوی، دوبیتی، مقطعات و مسمطات، رباعی)، پنج مثنوی کوتاه و بلند و پنج نامه به یادگار مانده است. | ||
منظومۀ ادبنامه را نزاری در یک مقدمه و دوازده باب به قصد رفع سوءظن علیشاه از خود و جلب عنایت او سروده است. در این اثر، شاعر نخست اشخاص را از خدمتگری در دربار برحذر میدارد و سپس به رعایت ادب و رفتار خدمتگزارانۀ درباریان در برابر شاه میپردازد. این بخش از سخنان نصیحتآمیز و مصلحتگرایانۀ شاعر همراه با نقل حکایاتی از برمکیان و حکایات دیگر است که جنبۀ اخلاقی و اجتماعی دارد. | منظومۀ ادبنامه را [[نزاری قهستانی، سعدالدین بن شمسالدین|نزاری]] در یک مقدمه و دوازده باب به قصد رفع سوءظن علیشاه از خود و جلب عنایت او سروده است. در این اثر، شاعر نخست اشخاص را از خدمتگری در دربار برحذر میدارد و سپس به رعایت ادب و رفتار خدمتگزارانۀ درباریان در برابر شاه میپردازد. این بخش از سخنان نصیحتآمیز و مصلحتگرایانۀ شاعر همراه با نقل حکایاتی از برمکیان و حکایات دیگر است که جنبۀ اخلاقی و اجتماعی دارد. | ||
نزاری در جایجای منظومه از «شهنشاه عادل» و «شاه یزدانپرست» سخن میگوید و تأکید میکند شرط این فرمانبرداری بیچون و چرا آن است که «شاه بر در کردگار» بوده و «دین جان مملکت» باشد. شاعر عقیده دارد جامعۀ بشری در همه ادوار نیازمند رفتارهای شایسته اخلاقی است که هدف نهایی آن سعادت آدمی است. | [[نزاری قهستانی، سعدالدین بن شمسالدین|نزاری]] در جایجای منظومه از «شهنشاه عادل» و «شاه یزدانپرست» سخن میگوید و تأکید میکند شرط این فرمانبرداری بیچون و چرا آن است که «شاه بر در کردگار» بوده و «دین جان مملکت» باشد. شاعر عقیده دارد جامعۀ بشری در همه ادوار نیازمند رفتارهای شایسته اخلاقی است که هدف نهایی آن سعادت آدمی است. | ||
ادبنامه سرشار از لطایف بسیار، تمثیلات و حکایات منظوم است و روش هنری نزاری در این اثر وجوه مشترک بسیار با سعدی دارد. از این منظومه دو نسخه خطی موجود است که یکی در لنینگراد و دیگری در تاجیکستان نگهداری میشود و شمار ابیات آن به ۲۲۲۱ بیت میرسد. ابتدای این منظومه با ستایش خداوند آغاز میشود و شاعر در ادامه به بیان مضامین اخلاقی و اجتماعی میپردازد.<ref>[https://literaturelib.com/books/1634 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ادبنامه سرشار از لطایف بسیار، تمثیلات و حکایات منظوم است و روش هنری نزاری در این اثر وجوه مشترک بسیار با سعدی دارد. از این منظومه دو نسخه خطی موجود است که یکی در لنینگراد و دیگری در تاجیکستان نگهداری میشود و شمار ابیات آن به ۲۲۲۱ بیت میرسد. ابتدای این منظومه با ستایش خداوند آغاز میشود و شاعر در ادامه به بیان مضامین اخلاقی و اجتماعی میپردازد.<ref>[https://literaturelib.com/books/1634 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||
| خط ۵۳: | خط ۵۳: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:زبانشناسی، زبان و ادبیات]] | |||
[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]] | |||
[[رده:زبان و ادبیات فارسی]] | |||
[[رده:مقالات(آبان 1404) باقی زاده]] | [[رده:مقالات(آبان 1404) باقی زاده]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 آبان 1404]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۷
| ادبنامه | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | نزاری قهستانی، سعدالدین بن شمسالدین (نویسنده) رفیعی، محمود (محقق) |
| ناشر | هیرمند |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1392 |
| چاپ | اول |
| شابک | 978-964-408-293-1 |
| موضوع | شعر فارسی -- قرن ۸ ق. |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | 1392 4الف / 5634 PIR |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
ادبنامه تألیف سعدالدین بن شمسالدین نزاری قهستانی (۶۴۵-۷۲۰ق)، به کوشش محمود رفیعی؛ این کتاب منظومهای است در بیان چگونگی رفتار وزیران و منشیان و دیگر درباریان در برابر شاه. نزاری قهستانی یکی از برجستهترین شاعران فارسیزبان سدههای هفتم و هشتم هجری است که عبدالرحمن جامی «طبع شاعری حافظ را نزدیک به طبع شاعری نزاری» دانسته و ریپکا خاورشناس نامدار چک او را وارث بلاواسطۀ خیام معرفی کرده است.
ساختار
این کتاب در ۱۲۴ صفحه و در یک مقدمه و دوازده باب تنظیم شده است.
گزارش کتاب
کتاب «ادبنامه» اثر سعدالدین بن شمسالدین نزاری قهستانی، به کوشش محمود رفیعی، در سال ۱۳۹۲ توسط نشر هیرمند در تهران منتشر شده است. این منظومه که در سال ۶۹۵ هجری قمری سروده شده، به بیان چگونگی رفتار وزیران و منشیان و دیگر درباریان در برابر شاه میپردازد.
نزاری قهستانی که در سال ۶۴۵ ه.ق در شهر بیرجند متولد شد و در سال ۷۲۰ ه.ق درگذشت، از برجستهترین شاعران فارسیزبان عصر خود به شمار میرود. از او کلیات آثاری شامل دیوان اشعار (غزل، قصیده، مثنوی، دوبیتی، مقطعات و مسمطات، رباعی)، پنج مثنوی کوتاه و بلند و پنج نامه به یادگار مانده است.
منظومۀ ادبنامه را نزاری در یک مقدمه و دوازده باب به قصد رفع سوءظن علیشاه از خود و جلب عنایت او سروده است. در این اثر، شاعر نخست اشخاص را از خدمتگری در دربار برحذر میدارد و سپس به رعایت ادب و رفتار خدمتگزارانۀ درباریان در برابر شاه میپردازد. این بخش از سخنان نصیحتآمیز و مصلحتگرایانۀ شاعر همراه با نقل حکایاتی از برمکیان و حکایات دیگر است که جنبۀ اخلاقی و اجتماعی دارد.
نزاری در جایجای منظومه از «شهنشاه عادل» و «شاه یزدانپرست» سخن میگوید و تأکید میکند شرط این فرمانبرداری بیچون و چرا آن است که «شاه بر در کردگار» بوده و «دین جان مملکت» باشد. شاعر عقیده دارد جامعۀ بشری در همه ادوار نیازمند رفتارهای شایسته اخلاقی است که هدف نهایی آن سعادت آدمی است.
ادبنامه سرشار از لطایف بسیار، تمثیلات و حکایات منظوم است و روش هنری نزاری در این اثر وجوه مشترک بسیار با سعدی دارد. از این منظومه دو نسخه خطی موجود است که یکی در لنینگراد و دیگری در تاجیکستان نگهداری میشود و شمار ابیات آن به ۲۲۲۱ بیت میرسد. ابتدای این منظومه با ستایش خداوند آغاز میشود و شاعر در ادامه به بیان مضامین اخلاقی و اجتماعی میپردازد.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات