منشور عبوديت در تصوف (گزيده رساله قشيريه): تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURمنشور عبودیت در تصوفJ1.jpg | عنوان = منشور عبودیت در تصوف: گزیدۀ رساله قشیریه | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = قشیری، ابوالقاسم عبدالکریم بن هوزان (مؤلف) شهبازی، حسین (گردآورنده و شارح) حی العالم اسک...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
|پدیدآورندگان | |پدیدآورندگان | ||
| پدیدآوران = | | پدیدآوران = | ||
[[قشیری، | [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن]] (مؤلف) | ||
[[شهبازی، حسین]] (گردآورنده و شارح) | [[شهبازی، حسین]] (گردآورنده و شارح) | ||
[[حی العالم اسکویی، ندا]] (ویراستار) | [[حی العالم اسکویی، ندا]] (ویراستار) | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = فارسی | | زبان = فارسی | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره = BP ۲۸۲/۶/ق۵ر۵۰۲۵ ۱۳۹۳ | ||
| موضوع = | | موضوع = قشيري، عبدالکريم بن هوازن، ۳۷۶ - ۴۹۵ق. الرسالة القشيرية .- نقد و تفسير,عرفان - متون قديمي تا قرن ۱۴,تصوف - متون قديمي تا قرن ۱۴,نثر فارسي - قرن ۵ق | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| ناشر = زوار | | ناشر = زوار | ||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
}} | }} | ||
'''منشور عبودیت در تصوف: گزیدۀ رساله قشیریه''' تألیف ابوالقاسم عبدالکریم بن هوزان قشیری (۳۷۶-۴۶۵ق)، عارف و دانشمند نامدار، با گردآوری و شرح حسین شهبازی (متولد | '''منشور عبودیت در تصوف: گزیدۀ رساله قشیریه''' تألیف [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن|ابوالقاسم عبدالکریم بن هوزان قشیری]] (۳۷۶-۴۶۵ق)، عارف و دانشمند نامدار، با گردآوری و شرح [[شهبازی، حسین|حسین شهبازی]] (متولد ۱۳۶۴ش) و ویراستاری [[حی العالم اسکویی، ندا|ندا حی العالم اسکویی]] (متولد ۱۳۶۷ش)؛ کتابی است که گزیدۀ شرح رسالۀ قشیریه را در ۲۰ باب ارائه میدهد. این اثر از متون برجستۀ عرفانی قرن پنجم هجری محسوب میشود که زبان، محتوا و شیوۀ بیان آن بر آثار بسیاری تأثیر گذاشته است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
منشور عبودیت در تصوف، گزیدهای از رساله قشیریه اثر ابوالقاسم عبدالکریم | منشور عبودیت در تصوف، گزیدهای از رساله قشیریه اثر [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن|ابوالقاسم عبدالکریم قشیری]]، عارف و دانشمند قرن پنجم هجری است. رساله قشیریه که بین سالهای ۴۳۷ تا ۴۳۸ هجری قمری تألیف شده، نامه یا پیامی است که قشیری آن را به صوفیان شهرهای اسلامی فرستاده و در آن به بیان عقاید صوفیان در مسائل اصول دین پرداخته است. | ||
این کتاب بر اساس ترجمه فارسی رساله قشیریه توسط ابوعلی حسن بن احمد | این کتاب بر اساس ترجمه فارسی [[الرسالة القشيرية|رساله قشیریه]] توسط [[ابوعلی حسن بن احمد عثمانی]]، از مریدان قشیری، تهیه شده است. ترجمه عثمانی به نثر مرسل و ساده نوشته شده و دارای واژگان عربی کمتر و جملات کوتاه و ایجازی است. در این گزیده، علاوه بر شرح لغات، اصطلاحات، جملات و ابیات عربی، به واکاوی مسائل کلامی رساله قشیریه به عنوان مهمترین کتاب اشاعره در بیان مباحث کلامی قرن پنجم هجری پرداخته شده است. | ||
مباحثی همچون رؤیت خداوند، نظریه کسب اشاعره، مسائل توحیدی، جبر و اختیار، عصمت انبیاء و دیگر اندیشههای قشیری به عنوان امام جماعت نیشابور و مروج اندیشههای ابوالحسن | مباحثی همچون رؤیت خداوند، نظریه کسب اشاعره، مسائل توحیدی، جبر و اختیار، عصمت انبیاء و دیگر اندیشههای قشیری به عنوان امام جماعت نیشابور و مروج اندیشههای [[اشعری، علی بن اسماعیل|ابوالحسن اشعری]]، در این کتاب شرح و نقد شده است. همچنین به بررسی بدعتها و انحرافات صوفیان افراطی مانند رهبانیّت، مذمت کسب روزی، بدعت خانقاه در مقابل مسجد، سماع و رقص صوفیان پرداخته شده است. | ||
قشیری که در سال ۳۷۶ هجری در استوا (قوچان کنونی) متولد شد، علوم شرعی و کلامی را نزد استادانی چون ابوبکر فورک اصفهانی و ابواسحاق اسفراینی فراگرفت و از مهمترین آثار او میتوان به نحو القلوب، لطائف الاشارات، ترتیب السلوک و رساله قشیریه اشاره کرد.<ref>[https://literaturelib.com/books/1820 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | قشیری که در سال ۳۷۶ هجری در استوا (قوچان کنونی) متولد شد، علوم شرعی و کلامی را نزد استادانی چون ابوبکر فورک اصفهانی و [[ابواسحاق اسفراینی]] فراگرفت و از مهمترین آثار او میتوان به نحو القلوب، لطائف الاشارات، ترتیب السلوک و رساله قشیریه اشاره کرد.<ref>[https://literaturelib.com/books/1820 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||
==پانويس == | ==پانويس == | ||
| خط ۵۲: | خط ۵۲: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]] | |||
[[رده: تصوف و عرفان]] | |||
[[رده:آثار کلی تصوف و عرفان]] | |||
[[رده:مقالات(مهر 1404) باقی زاده]] | [[رده:مقالات(مهر 1404) باقی زاده]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 دی 1404]] | ||
[[رده:فاقد اتوماسیون]] | [[رده:فاقد اتوماسیون]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۳۴
| منشور عبودیت در تصوف: گزیدۀ رساله قشیریه | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | قشیری، عبدالکریم بن هوازن (مؤلف)
شهبازی، حسین (گردآورنده و شارح) حی العالم اسکویی، ندا (ویراستار) |
| ناشر | زوار |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1393 |
| چاپ | اول |
| شابک | ۳-۵۰۸-۴۰۱-۹۶۴-۹۷۸ |
| موضوع | قشيري، عبدالکريم بن هوازن، ۳۷۶ - ۴۹۵ق. الرسالة القشيرية .- نقد و تفسير,عرفان - متون قديمي تا قرن ۱۴,تصوف - متون قديمي تا قرن ۱۴,نثر فارسي - قرن ۵ق |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | BP ۲۸۲/۶/ق۵ر۵۰۲۵ ۱۳۹۳ |
منشور عبودیت در تصوف: گزیدۀ رساله قشیریه تألیف ابوالقاسم عبدالکریم بن هوزان قشیری (۳۷۶-۴۶۵ق)، عارف و دانشمند نامدار، با گردآوری و شرح حسین شهبازی (متولد ۱۳۶۴ش) و ویراستاری ندا حی العالم اسکویی (متولد ۱۳۶۷ش)؛ کتابی است که گزیدۀ شرح رسالۀ قشیریه را در ۲۰ باب ارائه میدهد. این اثر از متون برجستۀ عرفانی قرن پنجم هجری محسوب میشود که زبان، محتوا و شیوۀ بیان آن بر آثار بسیاری تأثیر گذاشته است.
ساختار
این کتاب در ۲۰ باب تنظیم شده و شامل گزیدهای از رساله قشیریه به همراه شرح و تحلیل مباحث آن میباشد.
گزارش کتاب
منشور عبودیت در تصوف، گزیدهای از رساله قشیریه اثر ابوالقاسم عبدالکریم قشیری، عارف و دانشمند قرن پنجم هجری است. رساله قشیریه که بین سالهای ۴۳۷ تا ۴۳۸ هجری قمری تألیف شده، نامه یا پیامی است که قشیری آن را به صوفیان شهرهای اسلامی فرستاده و در آن به بیان عقاید صوفیان در مسائل اصول دین پرداخته است.
این کتاب بر اساس ترجمه فارسی رساله قشیریه توسط ابوعلی حسن بن احمد عثمانی، از مریدان قشیری، تهیه شده است. ترجمه عثمانی به نثر مرسل و ساده نوشته شده و دارای واژگان عربی کمتر و جملات کوتاه و ایجازی است. در این گزیده، علاوه بر شرح لغات، اصطلاحات، جملات و ابیات عربی، به واکاوی مسائل کلامی رساله قشیریه به عنوان مهمترین کتاب اشاعره در بیان مباحث کلامی قرن پنجم هجری پرداخته شده است.
مباحثی همچون رؤیت خداوند، نظریه کسب اشاعره، مسائل توحیدی، جبر و اختیار، عصمت انبیاء و دیگر اندیشههای قشیری به عنوان امام جماعت نیشابور و مروج اندیشههای ابوالحسن اشعری، در این کتاب شرح و نقد شده است. همچنین به بررسی بدعتها و انحرافات صوفیان افراطی مانند رهبانیّت، مذمت کسب روزی، بدعت خانقاه در مقابل مسجد، سماع و رقص صوفیان پرداخته شده است.
قشیری که در سال ۳۷۶ هجری در استوا (قوچان کنونی) متولد شد، علوم شرعی و کلامی را نزد استادانی چون ابوبکر فورک اصفهانی و ابواسحاق اسفراینی فراگرفت و از مهمترین آثار او میتوان به نحو القلوب، لطائف الاشارات، ترتیب السلوک و رساله قشیریه اشاره کرد.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات