۱۴۸٬۰۰۱
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' ' به '') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' '''' به ''''') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۴۴: | خط ۴۴: | ||
{{کاربردهای دیگر|ابن بزاز (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|ابن بزاز (ابهامزدایی)}} | ||
'''ابن بَزّاز، محمد بن محمد بن شهاب بن یوسف عمادی كَردَری''' ملقب به '''حافظالدین''' (د 827ق/1424م)، فقیه حنفى. | '''ابن بَزّاز، محمد بن محمد بن شهاب بن یوسف عمادی كَردَری''' ملقب به'''حافظالدین''' (د 827ق/1424م)، فقیه حنفى. | ||
==محل تولد و زندگی== | ==محل تولد و زندگی== | ||
از آنجا كه وی به «ابن بزاز»، «بزازی»، و گاه «ابن بزازی» معروف بوده، مىتوان احتمال داد كه لقب یكى از پدران وی بزاز بوده است. چنانكه از نسبتهای «كردری»، «خوارزمى» و «بریقینى» برمىآید و برخى از شرححالنویسان متذكر شدهاند، اصل این خاندان از «كردر خوارزم» بوده است. خاندان ابن بزاز به دلایلى كه بر ما معلوم نیست، خوارزم را ترك كرده و به شهر «سرای» واقع در ساحل رود اتل (ولگا) هجرت نمود و این در زمانى بود كه شهر مذكور به عنوان مركز «آلتین اردو» رونق بسزایى یافته بود. اینكه ابن بزاز در شهر سرای تولد یافته باشد حدسى بیش نیست، لیكن به هر حال وی از عنفوان جوانى در كنار پدرش در سرای زندگى مىكرد و از محضر استادان بزرگ سرای از جمله پدرش ناصرالدین بهره جست و روزبهروز در كسب علم پیشرفت نمود تا حدی كه در آن دیار شهرتى به دست آورد. وی در سرای در مسند تدریس و فتوا قرار گرفت و با علمای مختلف به مناظره و مباحثه مىپرداخت، تا اینكه مرجع یگانه فتوا گشت. | از آنجا كه وی به «ابن بزاز»، «بزازی»، و گاه «ابن بزازی» معروف بوده، مىتوان احتمال داد كه لقب یكى از پدران وی بزاز بوده است. چنانكه از نسبتهای «كردری»، «خوارزمى» و «بریقینى» برمىآید و برخى از شرححالنویسان متذكر شدهاند، اصل این خاندان از «كردر خوارزم» بوده است. خاندان ابن بزاز به دلایلى كه بر ما معلوم نیست، خوارزم را ترك كرده و به شهر «سرای» واقع در ساحل رود اتل (ولگا) هجرت نمود و این در زمانى بود كه شهر مذكور به عنوان مركز «آلتین اردو» رونق بسزایى یافته بود. اینكه ابن بزاز در شهر سرای تولد یافته باشد حدسى بیش نیست، لیكن به هر حال وی از عنفوان جوانى در كنار پدرش در سرای زندگى مىكرد و از محضر استادان بزرگ سرای از جمله پدرش ناصرالدین بهره جست و روزبهروز در كسب علم پیشرفت نمود تا حدی كه در آن دیار شهرتى به دست آورد. وی در سرای در مسند تدریس و فتوا قرار گرفت و با علمای مختلف به مناظره و مباحثه مىپرداخت، تا اینكه مرجع یگانه فتوا گشت. | ||