ديوان أبيفراس الحمداني: تفاوت میان نسخهها
A-esmaeili (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR80716J1.jpg | عنوان = ديوان أبي فراس الحمداني | عنوانهای دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = ابو فراس حمدانی، حارث بن سعید (نويسنده) دویهی، خلیل (شارح) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = /د9 3887 PJA | موضوع = |ناشر | ناشر =...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
| پدیدآورندگان | | پدیدآورندگان | ||
| پدیدآوران = | | پدیدآوران = | ||
[[ | [[ابوفراس حمدانی، حارث بن سعید]] (نويسنده) | ||
[[دویهی، خلیل]] (شارح) | [[دویهی، خلیل]] (شارح) | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = عربی | | زبان = عربی | ||
| کد کنگره = /د9 3887 PJA | | کد کنگره = /د9 3887 PJA | ||
| موضوع = | | موضوع =نقد و تفسیر ابوفراس حمدانی، حارثبنسعید، ۳۲۰-۳۵۷ق. دیوان,قرن ۴ شعر عربی | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| ناشر = دار الکتاب العربي | | ناشر = دار الکتاب العربي | ||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
==نگارش دیوان== | ==نگارش دیوان== | ||
شایان ذکر است که ابوفراس حمدانی خود در طول حیاتش اقدام به گردآوری دیوان اشعارش نکرده است. او شعرش را تنها به استادش ابن خالویه میداد، در خفا و دور از مردم و انتشار آن را بر او ممنوع کرده بود. دیوان او تنها از طریق ابن خالویه در دست است و علمای عرب چون تنوخی، ثعالبی، حصری، مکین، ابن خلکان و دیگران از ابن خالویه نقل کردهاند<ref>ر.ک: مقدمه، ص11</ref>. | شایان ذکر است که [[ابوفراس حمدانی، حارث بن سعید|ابوفراس حمدانی]] خود در طول حیاتش اقدام به گردآوری دیوان اشعارش نکرده است. او شعرش را تنها به استادش [[ابن خالویه، حسین بن احمد|ابن خالویه]] میداد، در خفا و دور از مردم و انتشار آن را بر او ممنوع کرده بود. دیوان او تنها از طریق [[ابن خالویه، حسین بن احمد|ابن خالویه]] در دست است و علمای عرب چون [[تنوخی، محسن بن علی|تنوخی]]، [[ثعالبی، عبدالملک بن محمد|ثعالبی]]، [[حصری، ابراهیم بن علی|حصری]]، مکین، [[ابن خلکان، احمد بن محمد|ابن خلکان]] و دیگران از [[ابن خالویه، حسین بن احمد|ابن خالویه]] نقل کردهاند<ref>ر.ک: مقدمه، ص11</ref>. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
* اشعار «رومیات» که در دوران اسارت سروده شدهاند، نشاندهنده اوج مهارت او در بیان حسرت آزادی، وفاداری و گاه گلایه از عدم رهایی سریع هستند<ref>ر.ک: همان</ref>. | * اشعار «رومیات» که در دوران اسارت سروده شدهاند، نشاندهنده اوج مهارت او در بیان حسرت آزادی، وفاداری و گاه گلایه از عدم رهایی سریع هستند<ref>ر.ک: همان</ref>. | ||
* آنگونه که ابن شرف قیروانی گفته، ابوفراس نهتنها یک شاعر برجسته، بلکه یک فرمانده نیز بوده است که این جنبهها به شعر او عمق و اعتبار بخشیده است. او در زمان خود یکی از «أشعر الناس» (شاعرترین افراد) در پادشاهی حمدانیان بشمار میرفت<ref>ر.ک: همان، ص5</ref>. | * آنگونه که [[ابن شرف قیروانی، محمد بن ابوسعید|ابن شرف قیروانی]] گفته، [[ابوفراس حمدانی، حارث بن سعید|ابوفراس]] نهتنها یک شاعر برجسته، بلکه یک فرمانده نیز بوده است که این جنبهها به شعر او عمق و اعتبار بخشیده است. او در زمان خود یکی از «أشعر الناس» (شاعرترین افراد) در پادشاهی حمدانیان بشمار میرفت<ref>ر.ک: همان، ص5</ref>. | ||
این طبع دیوان بر اساس نسخههای خطی، از جمله یک نسخه در موزه بریتانیا و چاپهای پیشین مانند چاپ دکتر سامی الدهان در سال ۱۹۴۴م، تهیه شده است<ref>ر.ک: همان، ص12</ref>. | این طبع دیوان بر اساس نسخههای خطی، از جمله یک نسخه در موزه بریتانیا و چاپهای پیشین مانند چاپ دکتر سامی الدهان در سال ۱۹۴۴م، تهیه شده است<ref>ر.ک: همان، ص12</ref>. | ||
| خط ۵۸: | خط ۵۸: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:زبانشناسی، زبان و ادبیات]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:زبان و ادبیات شرقی]] | ||
[[رده:زبان و ادبیات عربی]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی شده2 مرداد 1404]] | |||
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ مرداد 1404 توسط سید محمد رضا موسوی]] | [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ مرداد 1404 توسط سید محمد رضا موسوی]] | ||
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ مرداد 1404 توسط محسن عزیزی]] | [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ مرداد 1404 توسط محسن عزیزی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۱
ديوان أبيفراس الحمداني، مجموعهای از اشعار ابوفراس حمدانی (321-357ق)، شاعر و فرمانده برجسته عرب از خاندان حمدانیان است که شامل غزلیات، اشعار فخر، مرثیهها، توصیفات و اشعار حکمتآمیز میشود.
| ديوان أبي فراس الحمداني | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | ابوفراس حمدانی، حارث بن سعید (نويسنده) دویهی، خلیل (شارح) |
| ناشر | دار الکتاب العربي |
| مکان نشر | لبنان - بیروت |
| سال نشر | 1414ق - 1994م |
| چاپ | 2 |
| موضوع | نقد و تفسیر ابوفراس حمدانی، حارثبنسعید، ۳۲۰-۳۵۷ق. دیوان,قرن ۴ شعر عربی |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | /د9 3887 PJA |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
نگارش دیوان
شایان ذکر است که ابوفراس حمدانی خود در طول حیاتش اقدام به گردآوری دیوان اشعارش نکرده است. او شعرش را تنها به استادش ابن خالویه میداد، در خفا و دور از مردم و انتشار آن را بر او ممنوع کرده بود. دیوان او تنها از طریق ابن خالویه در دست است و علمای عرب چون تنوخی، ثعالبی، حصری، مکین، ابن خلکان و دیگران از ابن خالویه نقل کردهاند[۱].
ساختار
این کتاب، شامل مقدمهای درباره زندگی و شعر شاعر و سپس مجموعه اشعار اوست که بر مبنای قافیه بهترتیب حروف الفبا تنظیم شدهاند.
گزارش محتوا
- این دیوان، شامل طیف وسیعی از انواع شعری، از جمله: غزل، فخر، رثا، وصف و حکمت است:
- غزل: شامل اشعار عاشقانه است که اغلب، حاوی مضامین حسرت و اندوه ناشی از فراق و دوری از معشوق است.
- فخر: اشعاری که در آنها شاعر به نسب خود، اعتماد به نفس و افتخار به قوم و قبیلهاش میبالد.
- مرثیه و وصف و حکمت: شامل سوگنامهها، اشعار توصیفی از طبیعت و حوادث و اشعار حاوی پند و حکمت است که بیانگر دیدگاههای فلسفی و اخلاقی شاعر هستند.
اشعار او اغلب، سرشار از عواطف قوی مانند اندوه ناشی از فراق در غزلیات و روحیه حماسی و افتخار به نسب و دلاوریها در اشعار فخر است[۲].
- اشعار «رومیات» که در دوران اسارت سروده شدهاند، نشاندهنده اوج مهارت او در بیان حسرت آزادی، وفاداری و گاه گلایه از عدم رهایی سریع هستند[۳].
- آنگونه که ابن شرف قیروانی گفته، ابوفراس نهتنها یک شاعر برجسته، بلکه یک فرمانده نیز بوده است که این جنبهها به شعر او عمق و اعتبار بخشیده است. او در زمان خود یکی از «أشعر الناس» (شاعرترین افراد) در پادشاهی حمدانیان بشمار میرفت[۴].
این طبع دیوان بر اساس نسخههای خطی، از جمله یک نسخه در موزه بریتانیا و چاپهای پیشین مانند چاپ دکتر سامی الدهان در سال ۱۹۴۴م، تهیه شده است[۵].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه کتاب.