درآمدی بر تحلیل انتقادی گفتمان روایی: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان =فارسی | | زبان =فارسی | ||
| کد کنگره =P | | کد کنگره =4د2ص / 302/7 P | ||
| موضوع = گفتمان روايي | | موضوع =گفتمان روايي | ||
ساختار گرايي (تحليل ادبي) | |||
|ناشر | |ناشر | ||
| ناشر =نی | | ناشر =نی | ||
| خط ۱۶: | خط ۱۷: | ||
| سال نشر =1395 | | سال نشر =1395 | ||
| کد اتوماسیون = | | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE179818AUTOMATIONCODE | ||
| چاپ =اول | | چاپ =اول | ||
| شابک =0ـ489ـ185ـ964ـ978 | | شابک =0ـ489ـ185ـ964ـ978 | ||
| خط ۵۷: | خط ۵۸: | ||
[[رده:مقالات(تیر 1404) باقی زاده]] | [[رده:مقالات(تیر 1404) باقی زاده]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی شده2 تیر 1404]] | [[رده:مقالات بازبینی شده2 تیر 1404]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۰
| درآمدی بر تحلیل انتقادی گفتمان روایی | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | صافی پیرلوجه، حسین (نویسنده) عین بخش، الهه (ویراستار) |
| ناشر | نی |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1395 |
| چاپ | اول |
| شابک | 0ـ489ـ185ـ964ـ978 |
| موضوع | گفتمان روايي ساختار گرايي (تحليل ادبي) |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | 4د2ص / 302/7 P |
درآمدی بر تحلیل انتقادی گفتمان روایی تألیف حسین صافی پیرلوجه، ویراسته الهه عین بخش؛ این کتاب به ارائه چارچوبی نوین برای تحلیل گفتمان روایی در زبان فارسی میپردازد و با بررسی ساختار روایت در سطوح مختلف، روشهایی برای نقد و تحلیل متون روایی ارائه میدهد.
ساختار
کتاب شامل پنج فصل اصلی است: پایگاههای زبانشناختی، نقد گفتمان روایی، ساختارشناسی روایت در سطح داستان، ساختارشناسی روایت در سطح گفتمان، و بازتاب رمزگان فرهنگی در گفتمان روایی.
گزارش کتاب
کتاب «درآمدی بر تحلیل انتقادی گفتمان روایی» اثر حسین صافی پیرلوجه، به بررسی نظاممند گفتمان روایی در متون فارسی میپردازد. نویسنده در این اثر با رویکردی تحلیلی-انتقادی، چارچوبی نظری برای مطالعه روایت در متون داستانی ارائه میدهد.
در فصل اول، نویسنده مبانی زبانشناختی تحلیل گفتمان روایی را بر اساس نظریههای نشانهشناسی سوسور بررسی میکند. این فصل به تحلیل چگونگی تولید معنا از طریق روابط بیننشانهای در متن میپردازد.
فصل دوم به مفهوم «ادبیت» در متون روایی اختصاص دارد و معیارهایی مانند مدلولگریزی، خوانشپذیری و شگفتانگیزی را برای سنجش ارزش ادبی متون پیشنهاد میدهد. نویسنده در این فصل نشان میدهد که چگونه متون روایی از طریق سازوکارهای زبانی به تولید معناهای چندلایه میپردازند.
فصل سوم و چهارم به ترتیب به تحلیل ساختار روایت در سطح داستان و سطح گفتمان میپردازند. در این فصول، مؤلف با بررسی عناصری مانند زمانبندی، کانونیسازی و گفتگوپردازی، روشهای تحلیل روایت را در متون داستانی توضیح میدهد.
فصل پایانی کتاب به بررسی نقش رمزگان فرهنگی در تولید معنا در گفتمان روایی اختصاص دارد. نویسنده در این فصل نشان میدهد که چگونه متون روایی از طریق ارتباط بینامتنی با دیگر متون و زمینههای فرهنگی به تولید معنا میپردازند.
این کتاب با ارائهای نظاممند از نظریههای تحلیل گفتمان روایی و تطبیق آنها با نمونههای فارسی، منبعی ارزشمند برای پژوهشگران حوزه نقد ادبی و تحلیل متون به شمار میرود.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات