علم معانی و دستور زبان فارسی: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURعلم معانی و دستور زبان فارسیJ1.jpg | عنوان = علم معانی و دستور زبان فارسی | عنوانهای دیگر = | پدیدآورندگان = وفایی، عباسعلی (نویسنده) آقابابایی، سمیه (نویسنده) | زبان = فارسی | کد کنگره = ۷۴۸۱۳۹۳و/PIR۳۳۵۵ | موضوع = زبان ف...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
| عنوانهای دیگر = | | عنوانهای دیگر = | ||
| پدیدآورندگان = | | پدیدآورندگان = | ||
| پدیدآوران = | |||
[[وفایی، عباسعلی]] (نویسنده) | [[وفایی، عباسعلی]] (نویسنده) | ||
[[آقابابایی، سمیه]] (نویسنده) | [[آقابابایی، سمیه]] (نویسنده) | ||
| زبان = فارسی | | زبان = فارسی | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره = PIR ۳۳۵۶/و۷ع۸ ۱۳۹۵ | ||
| موضوع = زبان فارسی — دستور زبان — علم معانی — بلاغت | | موضوع = زبان فارسی — دستور زبان — علم معانی — بلاغت | ||
| ناشر = علمی | | ناشر = علمی | ||
| خط ۲۳: | خط ۲۴: | ||
}} | }} | ||
'''علم معانی و دستور زبان فارسی''' تألیف عباسعلی وفایی و سمیه | '''علم معانی و دستور زبان فارسی''' تألیف [[وفایی، عباسعلی|عباسعلی وفایی]] و [[آقابابایی، سمیه|سمیه آقابابایی]]؛ این کتاب به بررسی ارتباط میان دو دانش دستور زبان فارسی و علم معانی به عنوان یکی از شاخههای علم بلاغت میپردازد. اثر حاضر با رویکردی تطبیقی، وجوه اشتراک و افتراق این دو حوزه زبانی را تحلیل کرده و نقش دستور زبان را در شکلگیری معانی ثانویه بررسی مینماید. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۲۹: | خط ۳۰: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کتاب | کتاب با نگاهی نو به بررسی رابطه میان دو دانش سنتی زبان فارسی میپردازد. نویسندگان در فصل اول به تبیین مفاهیم پایهای بلاغت و دستور زبان پرداخته و در فصل دوم با رویکردی زبانشناختی، ارتباط علم معانی با کاربردشناسی و معنیشناسی را تحلیل میکنند. | ||
فصول سوم و چهارم به بررسی تطبیقی «نهاد» و «گزاره» در دستور زبان و علم معانی اختصاص دارد. در این بخشها، نویسندگان با ارائه تقسیمبندی چهارگانهای، اغراض ثانویه را از معانی اولیه و زبانی تفکیک میکنند. فصل پنجم به تحلیل انواع جمله از منظر هر دو دانش میپردازد. | فصول سوم و چهارم به بررسی تطبیقی «نهاد» و «گزاره» در دستور زبان و علم معانی اختصاص دارد. در این بخشها، نویسندگان با ارائه تقسیمبندی چهارگانهای، اغراض ثانویه را از معانی اولیه و زبانی تفکیک میکنند. فصل پنجم به تحلیل انواع جمله از منظر هر دو دانش میپردازد. | ||
| خط ۴۶: | خط ۴۷: | ||
{{وابستهها}} | {{وابستهها}} | ||
[[رده:کتابشناسی | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:زبانشناسی، زبان و ادبیات]] | |||
[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]] | |||
[[رده:زبان و ادبیات فارسی]] | |||
[[رده:مقالات(تیر 1404) باقی زاده]] | [[رده:مقالات(تیر 1404) باقی زاده]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 مرداد 1404]] | ||
[[رده:فاقد اتوماسیون]] | [[رده:فاقد اتوماسیون]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۴۲
علم معانی و دستور زبان فارسی تألیف عباسعلی وفایی و سمیه آقابابایی؛ این کتاب به بررسی ارتباط میان دو دانش دستور زبان فارسی و علم معانی به عنوان یکی از شاخههای علم بلاغت میپردازد. اثر حاضر با رویکردی تطبیقی، وجوه اشتراک و افتراق این دو حوزه زبانی را تحلیل کرده و نقش دستور زبان را در شکلگیری معانی ثانویه بررسی مینماید.
| علم معانی و دستور زبان فارسی | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | وفایی، عباسعلی (نویسنده) آقابابایی، سمیه (نویسنده) |
| ناشر | علمی |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | ۱۳۹۵ |
| شابک | ۹۷۸-۹۶۴-۴۰۴-۳۱۱-۶ |
| موضوع | زبان فارسی — دستور زبان — علم معانی — بلاغت |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | ۱ |
| کد کنگره | PIR ۳۳۵۶/و۷ع۸ ۱۳۹۵ |
ساختار
کتاب در هفت فصل اصلی سازماندهی شده است که شامل مباحثی چون کلیات و مبانی نظری، مطالعات زبانشناختی، بررسی نهاد و گزاره در دستور و معانی، انواع جمله، فصل و وصل، و مباحث تکمیلی میباشد. همچنین دارای مقدمه، واژهنامه و کتابنامه است.
گزارش کتاب
کتاب با نگاهی نو به بررسی رابطه میان دو دانش سنتی زبان فارسی میپردازد. نویسندگان در فصل اول به تبیین مفاهیم پایهای بلاغت و دستور زبان پرداخته و در فصل دوم با رویکردی زبانشناختی، ارتباط علم معانی با کاربردشناسی و معنیشناسی را تحلیل میکنند.
فصول سوم و چهارم به بررسی تطبیقی «نهاد» و «گزاره» در دستور زبان و علم معانی اختصاص دارد. در این بخشها، نویسندگان با ارائه تقسیمبندی چهارگانهای، اغراض ثانویه را از معانی اولیه و زبانی تفکیک میکنند. فصل پنجم به تحلیل انواع جمله از منظر هر دو دانش میپردازد.
نویسندگان در فصل ششم موضوع «فصل و وصل» را که در بلاغت سنتی جزو علم معانی محسوب میشده، در چارچوب دستور زبان بررسی کردهاند. فصل پایانی نیز به مباحثی مانند ایجاز و اطناب پرداخته و با نقدی بر مفهوم «خلاف مقتضای ظاهر» در بلاغت سنتی، تقسیمبندی کاملتری ارائه میدهد.
این کتاب با ترکیب روشهای سنتی و نوین زبانشناسی، چارچوب تحلیلی جامعی برای درک ارتباط عمیق میان دستور زبان و علم معانی فراهم میآورد.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی زبانشناسی