مهیج الأحزان و مثیر الأشجان: تفاوت میان نسخهها
A-esmaeili (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR85378J1.jpg | عنوان = مهیج الأحزان و مثیر الأشجان | عنوانهای دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = شبر، عبدالله (نويسنده) عبدالرضا، کریم (محقق) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = /ش2م9 10/5 BP | موضوع = |ناشر | ناشر = باقيات *...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''مهيج الأحزان و مثير الأشجان'''، اثر سید عبدالله بن محمدرضا بن محمد شبر حسینى کاظمى (1188-1242ق)، کتابی است در بیان مدایح و مصایب اهلبیت(ع) که با تحقیق کریم | '''مهيج الأحزان و مثير الأشجان'''، اثر [[شبر، سید عبدالله|سید عبدالله بن محمدرضا بن محمد شبر حسینى کاظمى]] (1188-1242ق)، کتابی است در بیان مدایح و مصایب اهلبیت(ع) که با تحقیق [[عبدالرضا، کریم|کریم عبدالرضا]]، منتشر شده است. | ||
کتاب با دو مقدمه از ناشر و مؤلف آغاز شده است. در مقدمه ناشر، به شرح حال نسبتا کاملی از مؤلف پرداخته شده<ref>ر.ک: مقدمه ناشر، ص7- 13</ref> و در مقدمه مؤلف، بهصورت کوتاه و مختصر، به موضوع کتاب، اشاره شده است<ref>ر.ک: مقدمه مؤلف، ص17</ref>. | کتاب با دو مقدمه از ناشر و مؤلف آغاز شده است. در مقدمه ناشر، به شرح حال نسبتا کاملی از مؤلف پرداخته شده<ref>ر.ک: مقدمه ناشر، ص7- 13</ref> و در مقدمه مؤلف، بهصورت کوتاه و مختصر، به موضوع کتاب، اشاره شده است<ref>ر.ک: مقدمه مؤلف، ص17</ref>. | ||
کتاب، مشتمل بر 29 مجلس در ذکر مدایح و مصایب اهلبیت(ع) است که در مناسبتهای شهادت و وفات هریک از معصومین (از پیامبر(ص) و حضرت فاطمه زهرا(س) تا امام حسن عسکری(ع) | کتاب، مشتمل بر 29 مجلس در ذکر مدایح و مصایب اهلبیت(ع) است که در مناسبتهای شهادت و وفات هریک از معصومین (از پیامبر(ص) و حضرت فاطمه زهرا(س) تا [[امام حسن عسکری علیهالسلام|امام حسن عسکری(ع)]] بیان گردیده است. در این مجالس، بهمنظور بیان مصایب و مدایح اهلبیت(ع)، از روایات و اشعار شعرای عرب، در مدح و رثای ایشان، استفاده شده است. | ||
بهمنظور آشنایی بیشتر با کتاب، به محتوای برخی از این جلسات، اشاره میشود. در مجلس نخست، اشعاری از «الهاشميات» کمیت بن زید اسدی (60-126ق) آورده شده است که با ابیات زیر، آغاز گردیده است | |||
بهمنظور آشنایی بیشتر با کتاب، به محتوای برخی از این جلسات، اشاره میشود. در مجلس نخست، اشعاری از «الهاشميات» کمیت بن زید اسدی (60-126ق) آورده شده است که با ابیات زیر، آغاز گردیده است. | |||
باللطف حتی كل عضو مدمع'' | |||
{{شعر}} | |||
ما يستباح بها و ماذا يصنع'' | {{ب|''و لقد بكيت لقتل آل محمد''|2=''باللطف حتی كل عضو مدمع''}} | ||
{{ب|''عقرت بنات الأعوجية هل درت''|2=''ما يستباح بها و ماذا يصنع''}} | |||
نهب تقاسمه اللئام الوضع | {{ب|''وحريم آل محمد بين العدا''|2=''نهب تقاسمه اللئام الوضع''<ref>ر.ک: متن کتاب، ص19</ref>}} | ||
{{پایان شعر}} | |||
در مجلس دوم، پس از ذکر روایتی از ریان بن شبیب از امام رضا(ع) در عظمت عزاداری برای امام حسین(ع) و لزوم گرامیداشت ایام محرم، به ماجرای ملاقات دعبل خزاعی با آن حضرت و سرودن اشعاری در مصیبت امام حسین(ع)، اشاره شده است که ابیاتی از آن، ذکر میشود: | در مجلس دوم، پس از ذکر روایتی از ریان بن شبیب از امام رضا(ع) در عظمت عزاداری برای امام حسین(ع) و لزوم گرامیداشت ایام محرم، به ماجرای ملاقات دعبل خزاعی با آن حضرت و سرودن اشعاری در مصیبت امام حسین(ع)، اشاره شده است که ابیاتی از آن، ذکر میشود: | ||
{{شعر}} | |||
و قد مات عطشانا بشط فرات'' | {{ب|''أ فاطم لو خلت الحسين مجدلا''|2=''و قد مات عطشانا بشط فرات''}} | ||
{{ب|''إذا للطمت الخد فاطم عنده''|2=''و أجريت دمع العين في الوجنات''}} | |||
و أجريت دمع العين في الوجنات'' | {{ب|''أ فاطم قومي يا ابنة الخير و اندبي''|2=''نجوم سماوات بأرض فلات''<ref>ر.ک: همان، ص30-36</ref>}} | ||
{{پایان شعر}} | |||
نجوم سماوات بأرض فلات | در مجلس سوم، به روایتی از کتاب «[[الاحتجاج]]» [[طبرسی، فضل بن حسن|شیخ طبرسی]] از [[امام حسن عسکری علیهالسلام|امام حسن عسکری(ع)]] در تأویل معنای «کهیعص» اشاره گردیده است<ref>ر.ک: همان، ص41</ref>. | ||
در مجلس سوم، به روایتی از کتاب | |||
==پانویس == | ==پانویس == | ||
| خط ۵۹: | خط ۵۸: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:کلیات]] | ||
[[رده:داستانهای دینی، قصههای مذهبی، مقالهها و سخنرانیها، مجالس و منابر، متون وعظ و خطابه]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی شده2 آذر 1403]] | |||
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1403 توسط عباس مکرمی]] | [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1403 توسط عباس مکرمی]] | ||
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1403 توسط محسن عزیزی]] | [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1403 توسط محسن عزیزی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۳
مهيج الأحزان و مثير الأشجان، اثر سید عبدالله بن محمدرضا بن محمد شبر حسینى کاظمى (1188-1242ق)، کتابی است در بیان مدایح و مصایب اهلبیت(ع) که با تحقیق کریم عبدالرضا، منتشر شده است.
| مهیج الأحزان و مثیر الأشجان | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | شبر، عبدالله (نويسنده) عبدالرضا، کریم (محقق) |
| ناشر | باقيات ** علی مولا |
| مکان نشر | ایران - قم |
| سال نشر | 1428ق - 2007م |
| چاپ | 1 |
| شابک | 978-964-6168-65-7 |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | /ش2م9 10/5 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
کتاب با دو مقدمه از ناشر و مؤلف آغاز شده است. در مقدمه ناشر، به شرح حال نسبتا کاملی از مؤلف پرداخته شده[۱] و در مقدمه مؤلف، بهصورت کوتاه و مختصر، به موضوع کتاب، اشاره شده است[۲].
کتاب، مشتمل بر 29 مجلس در ذکر مدایح و مصایب اهلبیت(ع) است که در مناسبتهای شهادت و وفات هریک از معصومین (از پیامبر(ص) و حضرت فاطمه زهرا(س) تا امام حسن عسکری(ع) بیان گردیده است. در این مجالس، بهمنظور بیان مصایب و مدایح اهلبیت(ع)، از روایات و اشعار شعرای عرب، در مدح و رثای ایشان، استفاده شده است.
بهمنظور آشنایی بیشتر با کتاب، به محتوای برخی از این جلسات، اشاره میشود. در مجلس نخست، اشعاری از «الهاشميات» کمیت بن زید اسدی (60-126ق) آورده شده است که با ابیات زیر، آغاز گردیده است.
| و لقد بكيت لقتل آل محمد | باللطف حتی كل عضو مدمع | |
| عقرت بنات الأعوجية هل درت | ما يستباح بها و ماذا يصنع | |
| وحريم آل محمد بين العدا | نهب تقاسمه اللئام الوضع[۳] |
در مجلس دوم، پس از ذکر روایتی از ریان بن شبیب از امام رضا(ع) در عظمت عزاداری برای امام حسین(ع) و لزوم گرامیداشت ایام محرم، به ماجرای ملاقات دعبل خزاعی با آن حضرت و سرودن اشعاری در مصیبت امام حسین(ع)، اشاره شده است که ابیاتی از آن، ذکر میشود:
| أ فاطم لو خلت الحسين مجدلا | و قد مات عطشانا بشط فرات | |
| إذا للطمت الخد فاطم عنده | و أجريت دمع العين في الوجنات | |
| أ فاطم قومي يا ابنة الخير و اندبي | نجوم سماوات بأرض فلات[۴] |
در مجلس سوم، به روایتی از کتاب «الاحتجاج» شیخ طبرسی از امام حسن عسکری(ع) در تأویل معنای «کهیعص» اشاره گردیده است[۵].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.