محقق خوانساری، حسین بن محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - 'خوانساری (ابهام زدایی)' به 'خوانساری (ابهام‌زدایی)')
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    <div class="wikiInfo">
    {{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
    [[پرونده:NUR00202.jpg|بندانگشتی|مقبره آقا حسین خوانساری]]
    | عنوان = حسین بن محمد خوانساری
    {| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
    | تصویر = NUR00202.jpg
    |-
    | اندازه تصویر =
    ! نام!! data-type="authorName" |محقق خوانساری، حسین بن محمد
    | توضیح تصویر = مقبره آقا حسین خوانساری
    |-
    | نام کامل = حسین بن جمال‌الدین محمد خوانساری
    |نام‌های دیگر  
    | نام‌های دیگر = آغا حسین خوانساری، حسین خونساری، خوانساری، حسین بن محمد، خونساری، حسین بن محمد، Agha Hossein Khansari
    | data-type="authorOtherNames" | آقا حسین خوانساری
    | لقب = محقق خوانساری، استاد الكلّ فى الكلّ، تلميذ البشر
     
    | تخلص =
    حسین خونساری
    | نسب =  
     
    | نام پدر = جمال‌الدين محمد خوانسارى
    خوانساری، حسین بن محمد
    | ولادت = ۱۰۱۶ قمری
     
    | محل تولد = اصفهان
    خونساری، حسین بن محمد
    | کشور تولد = ایران
     
    | محل زندگی = اصفهان
    Agha Hossein Khansari
    | رحلت = ۱۰۹۸ قمری
    |-
    | شهادت =  
    |نام پدر
    | مدفن = تخت فولاد اصفهان (تکیه خوانساری‌ها)
    | data-type="authorfatherName" |جمال‌الدين محمد خوانسارى
    | طول عمر = ۸۲ سال
    |-
    | نام همسر =
    |متولد
    | فرزندان = [[آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین]] (آقا جمال خوانساری)، [[خوانساری، رضی‌الدین محمد بن حسین]] (رضى‌الدين محمد خوانسارى)
    | data-type="authorbirthDate" |1016ق
    | خویشاوندان = پدرش جمال‌الدین محمد. شوهرخواهر [[محقق سبزواری، محمدباقر|محقق سبزواری]].
    |-
    | دین = اسلام
    |محل تولد
    | مذهب = شیعه دوازده امامی
    | data-type="authorBirthPlace" |اصفهان
    | پیشه = فقیه، حکیم، دانشمند
    |-
    | درجه علمی = مرجع تقلید، جامع معقول و منقول
    |رحلت
    | دانشگاه =
    | data-type="authorDeathDate" |1098ق
    | علایق پژوهشی = فقه، اصول، فلسفه، کلام، تفسیر، حدیث
    |-
    | منصب = مرجع تقلید (سالهای ۱۰۸۶ تا ۱۰۹۷ق)
    |اساتید
    | پس از =
    | data-type="authorTeachers" |[[میرفندرسکی، ابوالقاسم|مير فندرسكى]]
    | پیش از =
     
    | اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[میرفندرسکی، ابوالقاسم]] | [[مجلسی، محمدتقی]] | [[محقق سبزواری، محمدباقر]]}} 
    [[مجلسی، محمدتقی|محمدتقى مجلسى]]
    | مشایخ  =
     
    | معاصرین = [[محقق سبزواری، محمدباقر]]، [[فیض کاشانی، محمد بن شاه‌مرتضی]]، [[مجلسی، محمدباقر]]
    [[محقق سبزواری، محمدباقر|محقق سبزوارى]]
    | شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | [[جزایری، نعمت‌الله بن عبدالله]] | [[آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین]] | [[خوانساری، رضی‌الدین محمد بن حسین]] | ملا میرزا محمد بن حسن شیروانی}}
    |-
    | اجازه اجتهاد از =
    |برخی آثار
    | آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[مشارق الشموس في شرح الدروس]] | [[مجموعة الرسائل الأصولیة]] | [[الرسائل مع رسائل أخر]] | [[الحاشیة علی الشفاء (الالهیات)]] | [[الحاشية علی شروح الإشارات (الإشارات و شرح الإشارات و شرح الشرح و حاشية الباغنوي)]] | ترجمه صحیفه سجادیه | ترجمه قرآن | تفسیر سوره فاتحه}} 
    | data-type="authorWritings" |[[مشارق الشموس في شرح الدروس]]
    | سبک نوشتاری =  
     
    | وبگاه =
    [[مجموعة الرسائل الأصولیة]]  
    | امضا =  
     
    | کد مؤلف = AUTHORCODE00202AUTHORCODE
    [[الرسائل مع رسائل أخر]]  
    }}
     
    [[الحاشیة علی الشفاء (الالهیات)]]
    |- class="articleCode"
    |کد مؤلف
    | data-type="authorCode" |AUTHORCODE00202AUTHORCODE
    |}
    </div>
    {{کاربردهای دیگر|خوانساری (ابهام‌زدایی)}}
    {{کاربردهای دیگر|خوانساری (ابهام‌زدایی)}}


    خط ۶۷: خط ۶۰:
    آقا سيد حسين خوانسارى دورس معقول را از محضر [[میرفندرسکی، ابوالقاسم|مير فندرسكى]]، و منقول را از محضر ملا [[مجلسی، محمدتقی|محمدتقى مجلسى]] اول(ره) و خليفة السلطان و [[محقق سبزواری، محمدباقر|محقق سبزوارى]] و ديگر اكابر وقت كسب فيض نمود و به مقام عالى علمى نائل گرديد.
    آقا سيد حسين خوانسارى دورس معقول را از محضر [[میرفندرسکی، ابوالقاسم|مير فندرسكى]]، و منقول را از محضر ملا [[مجلسی، محمدتقی|محمدتقى مجلسى]] اول(ره) و خليفة السلطان و [[محقق سبزواری، محمدباقر|محقق سبزوارى]] و ديگر اكابر وقت كسب فيض نمود و به مقام عالى علمى نائل گرديد.


    او شاگردان نامدارى را پرورش داده است كه هر كدام در زمان خود از مشعل داران فقه و فقاهت در جامعه اسلامى بوده‌اند كه از آن ميان مى‌توان به نام [[جزایری، سید نعمت‌الله|سيد نعمت‌اللّه جزائرى]]، ملا ميرزا محمد بن حسن شيروانى، [[آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین|آقا جمال خوانسارى]]، آقا جمال‌الدين و آقا رضى‌الدين فرزندان برومندش اشاره نمود.
    او شاگردان نامدارى را پرورش داده است كه هر كدام در زمان خود از مشعل داران فقه و فقاهت در جامعه اسلامى بوده‌اند كه از آن ميان مى‌توان به نام [[جزایری، نعمت‌الله بن عبدالله|سيد نعمت‌اللّه جزائرى]]، ملا ميرزا محمد بن حسن شيروانى، [[آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین|آقا جمال خوانسارى]]، آقا جمال‌الدين و آقا رضى‌الدين فرزندان برومندش اشاره نمود.


    == وفات ==
    == وفات ==

    نسخهٔ کنونی تا ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۵۹

    حسین بن محمد خوانساری
    مقبره آقا حسین خوانساری
    مقبره آقا حسین خوانساری
    نام کاملحسین بن جمال‌الدین محمد خوانساری
    نام‌های دیگرآغا حسین خوانساری، حسین خونساری، خوانساری، حسین بن محمد، خونساری، حسین بن محمد، Agha Hossein Khansari
    لقبمحقق خوانساری، استاد الكلّ فى الكلّ، تلميذ البشر
    نام پدرجمال‌الدين محمد خوانسارى
    ولادت۱۰۱۶ قمری
    محل تولداصفهان، ایران
    محل زندگیاصفهان
    رحلت۱۰۹۸ قمری
    مدفنتخت فولاد اصفهان (تکیه خوانساری‌ها)
    طول عمر۸۲ سال
    فرزندانآقاجمال خوانساری، محمد بن حسین (آقا جمال خوانساری)، خوانساری، رضی‌الدین محمد بن حسین (رضى‌الدين محمد خوانسارى)
    خویشاوندانپدرش جمال‌الدین محمد. شوهرخواهر محقق سبزواری.
    دیناسلام
    مذهبشیعه دوازده امامی
    پیشهفقیه، حکیم، دانشمند
    منصبمرجع تقلید (سالهای ۱۰۸۶ تا ۱۰۹۷ق)
    اطلاعات علمی
    درجه علمیمرجع تقلید، جامع معقول و منقول
    علایق پژوهشیفقه، اصول، فلسفه، کلام، تفسیر، حدیث
    اساتید
    معاصرینمحقق سبزواری، محمدباقر، فیض کاشانی، محمد بن شاه‌مرتضی، مجلسی، محمدباقر
    شاگردان
    برخی آثار

    حسين بن جمال‌الدين محمد خوانسارى (1016-1098ق)، معروف به «استاد الكلّ فى الكلّ» و مشهور به «محقّق خوانسارى» دانشمند، فقيه و حكيم بزرگ شيعه در دوره صفوى است كه به سبب اساتيد بسيارى كه از محضرشان كسب علم نموده ملقّب به «تلميذ البشر» بود. ایشان پدر آقا جمال خوانساری و رضى‌الدين محمد خوانسارى است.

    او همچنین شوهرخواهر محقق سبزواری است.

    ولادت

    او در سال 1016ق در يك خانواده مذهبى ديده به جهان گشود.

    تحصیلات

    تحصيلات خود را در حوزه اصفهان به انجام رسانيد و جامع معقول و منقول گرديد.او با محقق سبزوارى و همچنين با ملا محسن فيض كاشانى و ملا محمدباقرمجلسى كه هر دو از اكابر محدثين مى‌باشند، معاصر بوده است. مدت 12 سال نيز در محضر محقق سبزوارى صاحب ذخيره درس فقه خوانده است.

    محقق خوانسارى، از فقهاى بزرگ و نامدار قرن يازدهم هجرى است كه از او به عنوان (استاد الكل فى الكل) تعبير شده و در فقه و حكمت و كلام و اصول و ديگر علوم يگانه روزگار و از لحاظ قداست نفس و ملكات فاضله نادره عصر بوده است.

    سالهاى 1086 تا 1097ق سالهاى مرجعيت آن فقيه بزرگوار مى‌باشد.

    اساتید

    آقا سيد حسين خوانسارى دورس معقول را از محضر مير فندرسكى، و منقول را از محضر ملا محمدتقى مجلسى اول(ره) و خليفة السلطان و محقق سبزوارى و ديگر اكابر وقت كسب فيض نمود و به مقام عالى علمى نائل گرديد.

    او شاگردان نامدارى را پرورش داده است كه هر كدام در زمان خود از مشعل داران فقه و فقاهت در جامعه اسلامى بوده‌اند كه از آن ميان مى‌توان به نام سيد نعمت‌اللّه جزائرى، ملا ميرزا محمد بن حسن شيروانى، آقا جمال خوانسارى، آقا جمال‌الدين و آقا رضى‌الدين فرزندان برومندش اشاره نمود.

    وفات

    محقق خوانسارى در سال 1098ق در 82 سالگى در اصفهان به ديدار حق شتافت و در قبرستان تخت فولاد، نزديك قبر بابا ركن‌الدين مدفون گرديد كه مقبره او مزار عامه است. آقا جمال‌الدين و آقا رضى‌الدين، پسران آن مرحوم نيز در آنجا مدفون هستند از اين رو به آنجا تكيه خوانسارى‌ها گفته مى‌شود.

    آثار

    وى آثار متعددى داشته است كه صاحب ريحانة الادب اسامى برخى از آنها را به اين ترتيب ذكر مى‌كند:

    1. ترجمه صحيفه سجاديه
    2. ترجمه قرآن كريم
    3. تفسير سوره فاتحه
    4. تواريخ وفيات العلماء
    5. الجبر و الاختيار
    6. الجزء الذى لا يتجزى
    7. حاشيه الهيات شفا
    8. حاشيه شرح اشارات خواجه
    9. شرح تجريد قوشجى
    10. شرح كافيه ابن حاجب
    11. شرح هيئت فارسى قوشجى
    12. مشارق الشموس في شرح الدروس

    منابع مقاله

    1. قصص العلماء تنكابنى، ص 265
    2. روضات الجنات، ج 2، ص 214و 349-358
    3. فقهاى نامدار شيعه، عقيقى بخشايشى، ص 228


    وابسته‌ها