دیاتساورن فارسی: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
| پدیدآورندگان | | پدیدآورندگان | ||
| پدیدآوران = | | پدیدآوران = | ||
[[یوحنا، عزالدین]] | [[یوحنا، عزالدین]](نویسنده) | ||
[[مسينا، جوزپه]] (مصحح و مترجم) | |||
[[افشار، ايرج]] (نویسنده) | |||
[[رضائي باغبيدي، حسن]] (نویسنده) | |||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = | | زبان = فارسي - ايتاليايي | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره =1387 9د4ع / 2330 BS | ||
| موضوع = | | موضوع =کتاب مقدس. عهد جديد. انجيلها. فارسي دري - ايتاليايي | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| ناشر = اساطیر | | ناشر = اساطیر | ||
| مکان نشر = ایران - تهران | | مکان نشر = ایران - تهران | ||
| سال نشر = 1388 | | سال نشر = 1388 | ||
| کد اتوماسیون = | | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE174907AUTOMATIONCODE | ||
| چاپ = اول | | چاپ = اول | ||
| شابک = | | شابک = | ||
| خط ۲۵: | خط ۳۲: | ||
}} | }} | ||
''' دیاتسّارون فارسی ''' متنی است فارسی بهجای مانده از قرن هفتم هجری و عهد مغول. این کتاب را میتوان از منابع دست اول مطالعه سیر تحول تاریخی و تطور و تکامل زبان فارسی تلقی کرد. از طرفی متنی است دینی که مؤلف آن با ادغام چهار انجیل مشهور متی، مرقس، لوقا و یوحنا سرگذشت واحدی در زندگی حضرت مسیح(ع) فراهم آورده و مترجم فارسی با حذف مکررات و با نگاهی ایرانی آن را از زبان سریانی به زبان پارسی برگردانده است. | ''' دیاتسّارون فارسی''' متنی است فارسی بهجای مانده از قرن هفتم هجری و عهد مغول. این کتاب را میتوان از منابع دست اول مطالعه سیر تحول تاریخی و تطور و تکامل زبان فارسی تلقی کرد. از طرفی متنی است دینی که مؤلف آن با ادغام چهار انجیل مشهور متی، مرقس، لوقا و یوحنا سرگذشت واحدی در زندگی حضرت مسیح(ع) فراهم آورده و مترجم فارسی با حذف مکررات و با نگاهی ایرانی آن را از زبان سریانی به زبان پارسی برگردانده است. | ||
اصل این کتاب که به زبان سریانی نوشته شده از آن فردی است به نام تاسیان. او از مردم بینالنهرین بوده و در حدود سال 120 میلادی متولد شده است. وی چهار انجیل را به یکدیگر درآمیخت و از مجموع آنها سرگذشتی واحد برای مسیح پدید آورد و نام آن را دیاتسّارون نهاد، دیاتسارون کلمهای یونانی است و از «دیا» و «تسارون» ترکیب شده است. معنای جزء اول کلمه «با» و «در» میباشد، جزء دوم هم شماره چهار است، تاسیان چهار انجیل را در هم آمیخت و مواضع آنها را براساس تقدم و تأخر تاریخی سرگذشتها و سخنان مرتب ساخت و برای کتاب خود عنوان دیاتساورن اختیار کرد. | اصل این کتاب که به زبان سریانی نوشته شده از آن فردی است به نام تاسیان. او از مردم بینالنهرین بوده و در حدود سال 120 میلادی متولد شده است. وی چهار انجیل را به یکدیگر درآمیخت و از مجموع آنها سرگذشتی واحد برای مسیح پدید آورد و نام آن را دیاتسّارون نهاد، دیاتسارون کلمهای یونانی است و از «دیا» و «تسارون» ترکیب شده است. معنای جزء اول کلمه «با» و «در» میباشد، جزء دوم هم شماره چهار است، تاسیان چهار انجیل را در هم آمیخت و مواضع آنها را براساس تقدم و تأخر تاریخی سرگذشتها و سخنان مرتب ساخت و برای کتاب خود عنوان دیاتساورن اختیار کرد. | ||
| خط ۴۱: | خط ۴۸: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:فلسفه، مذهب و روانشناسی]] | |||
[[رده:کتاب مقدس]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی شده2 مرداد 1402]] | [[رده:مقالات بازبینی شده2 مرداد 1402]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۵۰
دیاتسّارون فارسی متنی است فارسی بهجای مانده از قرن هفتم هجری و عهد مغول. این کتاب را میتوان از منابع دست اول مطالعه سیر تحول تاریخی و تطور و تکامل زبان فارسی تلقی کرد. از طرفی متنی است دینی که مؤلف آن با ادغام چهار انجیل مشهور متی، مرقس، لوقا و یوحنا سرگذشت واحدی در زندگی حضرت مسیح(ع) فراهم آورده و مترجم فارسی با حذف مکررات و با نگاهی ایرانی آن را از زبان سریانی به زبان پارسی برگردانده است.
| دیاتساورن فارسی | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | یوحنا، عزالدین(نویسنده)
مسينا، جوزپه (مصحح و مترجم) افشار، ايرج (نویسنده) رضائي باغبيدي، حسن (نویسنده) |
| ناشر | اساطیر |
| مکان نشر | ایران - تهران |
| سال نشر | 1388 |
| چاپ | اول |
| موضوع | کتاب مقدس. عهد جديد. انجيلها. فارسي دري - ايتاليايي |
| زبان | فارسي - ايتاليايي |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | 1387 9د4ع / 2330 BS |
اصل این کتاب که به زبان سریانی نوشته شده از آن فردی است به نام تاسیان. او از مردم بینالنهرین بوده و در حدود سال 120 میلادی متولد شده است. وی چهار انجیل را به یکدیگر درآمیخت و از مجموع آنها سرگذشتی واحد برای مسیح پدید آورد و نام آن را دیاتسّارون نهاد، دیاتسارون کلمهای یونانی است و از «دیا» و «تسارون» ترکیب شده است. معنای جزء اول کلمه «با» و «در» میباشد، جزء دوم هم شماره چهار است، تاسیان چهار انجیل را در هم آمیخت و مواضع آنها را براساس تقدم و تأخر تاریخی سرگذشتها و سخنان مرتب ساخت و برای کتاب خود عنوان دیاتساورن اختیار کرد.
این کتاب را فردی ایتالیایی به نام جوزیه مسینا در روم در سال 1951 میلادی تصحیح و به زبان ایتالیایی ترجمه کرد و منتشر ساخت. از ویژگیهای بارز این کتاب مزین شدن آن به دو مقاله ارزشمند از استاد ایرج افشار با نام «ترجمه هفتصد ساله انجیلهای چهارگانه» و دکتر حسن رضایی باغ بیدی با عنوان «ویژگیهای زبانشناختی دیاتسارون فارسی متنی از سده هفتم هجری» است[۱].
پانویس
- ↑ ایزانلو، رمضانعلی و همکاران، ص61-62
منابع مقاله
ایزانلو، رمضانعلی و همکاران، کتابشناسی توصیفی ادیان (دفتر اول: مسیحیت)، مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی، چاپ اول، 1392ش.