معجم القراءات القرآنیة: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - ' ‎‏' به '')
 
(۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۹: خط ۹:
|زبان
|زبان
| زبان = عربی
| زبان = عربی
| کد کنگره =   ‎‏/‎‏ع‎‏8‎‏م‎‏6 76 BP  
| کد کنگره =/‎‏ع‎‏8‎‏م‎‏6 76 BP  
| موضوع =قاریان - سرگذشت نامه - قرآن - قرائت - قرآن - قرائت - فهرست‏ها
| موضوع =قاریان - سرگذشت‌نامه  - قرآن - قرائت - قرآن - قرائت - فهرست‏ها
|ناشر  
|ناشر  
| ناشر = سازمان اوقاف و امور خیریه، انتشارات اسوه
| ناشر = سازمان اوقاف و امور خیریه، انتشارات اسوه
خط ۲۵: خط ۲۵:
| پیش از =  
| پیش از =  
}}
}}
'''معجم القراءات القرآنیة''' اثر احمد مختار عمر و عبدالعال سالم مکرم، فرهنگ‌لغتی است از واژگان مربوط به قرائات قرآنی و مشهورترین قاریان قرآن کریم.


قرائات قرآنی، علاوه بر ارزش دینی و مذهبی، از ارزش زبانی و لغوی خاصی برخوردار می‌باشد، زیرا دارای ثروت زبانی عظیمی است که همواره برای محققین و دانش‌آموزان زبان عربی، ضروری است و بسیاری از ظواهر لغوی و لهجه‌ای را ثبت می‌کند که توسط لغت‌نامه‌ها و کتب نحوی و دستوری، نادیده گرفته شده‌اند و اثر حاضر، به دلیل پرداختن به این موضوع، دارای اهمیت و ارزش فراوانی است<ref>مقدمه، ص7</ref>.
{{کاربردهای دیگر|المعجم (ابهام‌زدایی)}}


از جمله ویژگی‌های اثر حاضر، استفاده از منابع و مراجع فراوان در تدوین و نگارش آن می‌باشد. این منابع، به سه دسته زیر، تقسیم می‌شود:
'''معجم القراءات القرآنیة''' اثر [[عمر، احمد مختار|احمد مختار عمر]] و [[مکرم، عبدالعال سالم|عبدالعال سالم مکرم]]، فرهنگ قرائات قرآنی که به شکل واژه‌نامه از مشهورترین قاریان قرآن کریم نقل‌شده است.
 
قرائات قرآنی، علاوه بر ارزش دینی و مذهبی، از ارزش زبانی و لغوی خاصی برخوردار هست، زیرا دارای ثروت زبانی عظیمی است که همواره برای محققین و دانش‌آموزان زبان عربی، ضروری است و بسیاری از ظواهر لغوی و لهجه‌ای را ثبت می‌کند که توسط لغت‌نامه‌ها و کتب نحوی و دستوری، نادیده گرفته‌شده‌اند و اثر حاضر، به دلیل پرداختن به این موضوع، دارای اهمیت و ارزش فراوانی است<ref>مقدمه، ص7</ref>.
 
ازجمله ویژگی‌های اثر حاضر، استفاده از منابع و مراجع فراوان در تدوین و نگارش آن هست. این منابع، به سه دسته زیر، تقسیم می‌شود:
# منابع مقدمه؛
# منابع مقدمه؛
# منابع اصلی؛ کتاب‌هایی مطالب آنها، به صورت کامل، مورد استفاده قرار گرفته است. در این منابع، دقت شده است تا موارد زیر، مورد رعایت قرار گیرد:
# منابع اصلی؛ کتاب‌هایی که مطالب آن‌ها، به‌صورت کامل، مورداستفاده قرارگرفته است. در این منابع، دقت شده است تا موارد زیر، مورد رعایت قرار گیرد:
## اینکه مشتمل بر مصادر و منابع اصلی قرائات بوده و قرائت‌ها هفتگانه، دهگاه، چهاردهگانه و نیز قرائات شاذ را در خود جای داده باشند.
## اینکه مشتمل بر مصادر و منابع اصلی قرائات بوده و قرائت‌ها هفتگانه، ده‌گانه، چهارده‌گانه و نیز قرائات شاذ را در خود جای‌داده باشند.
## مشتمل بر مصادر اصلی در تفسیر و اعراب قرآن باشند.
## مشتمل بر مصادر اصلی در تفسیر و اعراب قرآن باشند.
## متضمن برخی از تألیفات شیعه در تفسیر باشند.
## متضمن برخی از تألیفات شیعه در تفسیر باشند.
## دربردانده تألیفاتی باشند که به جنبه‌های اداء کلمات و تلفظ صحیح آنها، اهتمام ویژه دارند، مانند «غيث النفع في القراءات السبع» صفاقصی و «إتحاف فضلاء البشر في القراءات الأربعة عشر» دمیاطی<ref>مقدمه، صحفه ح</ref>.
## دربردارنده تألیفاتی باشند که به جنبه‌های اداء کلمات و تلفظ صحیح آن‌ها، اهتمام ویژه دارند، مانند «غيث النفع في القراءات السبع» صفاقصی و «إتحاف فضلاء البشر في القراءات الأربعة عشر» دمیاطی<ref>مقدمه، صفحه ح</ref>.


برخی دیگر ویژگی‌های کتاب، به شرح ذیل می‌باشد:
برخی دیگر ویژگی‌های کتاب، به شرح ذیل هست:
# قرائت حفص، قرائت اصلی قرار داده شده و سایر قرائات، بر حسب ترتیب مصحف، مرتب گردیده است.
# قرائت حفص، قرائت اصلی قرار داده‌شده و سایر قرائات، برحسب ترتیب مصحف، مرتب گردیده است.
# برای هر یک از قرائات، شماره‌ای تخصیص داده شده و این شماره‌گذاری، تا پایان معجم، ادامه یافته است.
# برای هر یک از قرائات، شماره‌ای تخصیص داده‌شده و این شماره‌گذاری تا پایان معجم، ادامه یافته است.
# در مقابل هر قرائت، نام تلاوت کننده آن و منبعی که قرائت در آن ذکر گردیده، آورده شده است.
# در مقابل هر قرائت، نام تلاوت کننده آن و منبعی که قرائت در آن ذکر گردیده، آورده شده است.
# در جمع‌آوری قرائات، به بیست منبع اصلی، استناد شده و فهرست خاصی برای این منابع، تهیه گردیده و هر یک با یک نماد خاص، علامت‌گذاری شده است.
# در جمع‌آوری قرائات، به بیست منبع اصلی، استناد شده و فهرستی برای این منابع، تهیه گردیده و هر یک با یک نماد خاص، علامت‌گذاری شده است.
# هنگام ذکر نام قاریان، از نام قراء هفتگانه شروع گردیده و سپس، نام سایر قاریان، ذکر شده است<ref>همان، صفحه م</ref>.
# هنگام ذکر نام قاریان، از نام قراء هفتگانه شروع گردیده و سپس، نام سایر قاریان، ذکرشده است<ref>همان، صفحه م</ref>.


==پانویس ==
==پانویس ==
خط ۵۲: خط ۵۵:
{{وابسته‌ها}}
{{وابسته‌ها}}
[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
[[رده:قرآن و علوم قرآنی]]
[[رده:علوم قرآنی]]
[[رده:علم قرائت و تجوید]]
[[رده:علم قرائت]]
[[رده:قراءات خاص]]
[[رده:مقالات مهر 01 مکرمی]]
[[رده:مقالات مهر 01 مکرمی]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده1]]
[[رده:مقالات بازبینی شده1]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:مقالات بازبینی شده2 مهرماه 1401]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۳

معجم القراءات القرآنیة اثر احمد مختار عمر و عبدالعال سالم مکرم، فرهنگ قرائات قرآنی که به شکل واژه‌نامه از مشهورترین قاریان قرآن کریم نقل‌شده است.

معجم القراءات القرآنیة
معجم القراءات القرآنیة
پدیدآورانعمر، احمد مختار (نويسنده) مکرم، عبدالعال سالم (نويسنده)
عنوان‌های دیگرمع مقدمة فی القراءات و أشهر القراء
ناشرسازمان اوقاف و امور خیریه، انتشارات اسوه
مکان نشرایران - قم
سال نشر1412ق - 1991م
چاپ1
شابک-
موضوعقاریان - سرگذشت‌نامه - قرآن - قرائت - قرآن - قرائت - فهرست‏ها
زبانعربی
تعداد جلد8
کد کنگره
/‎‏ع‎‏8‎‏م‎‏6 76 BP
نورلایبمطالعه و دانلود pdf

قرائات قرآنی، علاوه بر ارزش دینی و مذهبی، از ارزش زبانی و لغوی خاصی برخوردار هست، زیرا دارای ثروت زبانی عظیمی است که همواره برای محققین و دانش‌آموزان زبان عربی، ضروری است و بسیاری از ظواهر لغوی و لهجه‌ای را ثبت می‌کند که توسط لغت‌نامه‌ها و کتب نحوی و دستوری، نادیده گرفته‌شده‌اند و اثر حاضر، به دلیل پرداختن به این موضوع، دارای اهمیت و ارزش فراوانی است[۱].

ازجمله ویژگی‌های اثر حاضر، استفاده از منابع و مراجع فراوان در تدوین و نگارش آن هست. این منابع، به سه دسته زیر، تقسیم می‌شود:

  1. منابع مقدمه؛
  2. منابع اصلی؛ کتاب‌هایی که مطالب آن‌ها، به‌صورت کامل، مورداستفاده قرارگرفته است. در این منابع، دقت شده است تا موارد زیر، مورد رعایت قرار گیرد:
    1. اینکه مشتمل بر مصادر و منابع اصلی قرائات بوده و قرائت‌ها هفتگانه، ده‌گانه، چهارده‌گانه و نیز قرائات شاذ را در خود جای‌داده باشند.
    2. مشتمل بر مصادر اصلی در تفسیر و اعراب قرآن باشند.
    3. متضمن برخی از تألیفات شیعه در تفسیر باشند.
    4. دربردارنده تألیفاتی باشند که به جنبه‌های اداء کلمات و تلفظ صحیح آن‌ها، اهتمام ویژه دارند، مانند «غيث النفع في القراءات السبع» صفاقصی و «إتحاف فضلاء البشر في القراءات الأربعة عشر» دمیاطی[۲].

برخی دیگر ویژگی‌های کتاب، به شرح ذیل هست:

  1. قرائت حفص، قرائت اصلی قرار داده‌شده و سایر قرائات، برحسب ترتیب مصحف، مرتب گردیده است.
  2. برای هر یک از قرائات، شماره‌ای تخصیص داده‌شده و این شماره‌گذاری تا پایان معجم، ادامه یافته است.
  3. در مقابل هر قرائت، نام تلاوت کننده آن و منبعی که قرائت در آن ذکر گردیده، آورده شده است.
  4. در جمع‌آوری قرائات، به بیست منبع اصلی، استناد شده و فهرستی برای این منابع، تهیه گردیده و هر یک با یک نماد خاص، علامت‌گذاری شده است.
  5. هنگام ذکر نام قاریان، از نام قراء هفتگانه شروع گردیده و سپس، نام سایر قاریان، ذکرشده است[۳].

پانویس

  1. مقدمه، ص7
  2. مقدمه، صفحه ح
  3. همان، صفحه م

منابع مقاله

مقدمه و متن کتاب.

وابسته‌ها