بهاءالدینی، سید رضا: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «<div class='wikiInfo'> بندانگشتی| {| class="wikitable aboutAuthorTab...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = سید رضا بهاءالدینی | |||
| تصویر = NUR12515.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = سید رضا بهاءالدینی | ||
| | | نامهای دیگر = | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = سید صفیالدین | |||
| ولادت = ۱۲۸۷ شمسی | |||
| محل تولد = قم | |||
| کشور تولد = ایران | |||
| محل زندگی = قم | |||
| رحلت = ۱۳۷۶ شمسی | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = مسجد بالاسر، حرم حضرت معصومه سلامالله علیها، قم | |||
| طول عمر = ۸۹ سال | |||
| نام همسر = | |||
| فرزندان = | |||
| خویشاوندان = | |||
| دین = اسلام | |||
| مذهب = شیعه | |||
| پیشه = فقیه، استاد اخلاق و عرفان، مدرس حوزه | |||
| درجه علمی = مجتهد | |||
| دانشگاه = | |||
| علایق پژوهشی = فقه، اصول، اخلاق، تفسیر | |||
| منصب = استاد حوزه علمیه قم | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[حائری یزدی، عبدالکریم|شیخ عبدالکریم حائری یزدی]] | [[بروجردی، سید حسین|سید حسین بروجردی]] | [[صدر، سید صدرالدین|سید صدرالدین صدر]] | [[خوانساری، سید محمدتقی|سید محمدتقی خوانساری]]}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = [[خوانساری، سید محمدتقی|سید محمدتقی خوانساری]] | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[نردبان آسمان؛ مجموعهای از درسهای اخلاق فقیه وارسته و عارف فرزانه حضرت آیتالله بهاءالدینی]]}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE12515AUTHORCODE | |||
}} | |||
'''سید رضا بهاءالدینی''' (1287-1376ش)، فقیه، استاد اخلاق و عرفان، از شاگردان [[بروجردی، سید حسین|آیتالله بروجردی]] و [[حائری یزدی، عبدالکریم|شیخ عبدالکریم حائری یزدی]]. | |||
| | |||
==ولادت== | |||
آیتالله سید رضا بهاءالدینی در نهم فروردین 1287ش (عید سعید غدیر خم 1327ق) در شهر قم دیده به جهان گشود. پدرش سید صفیالدین، مردی عابد و خدمتگزار آستانه مقدسه حضرت معصومه و حافظ بسیاری از سورههای قرآن مجید و معروف به (کشف الآیات) بود. | آیتالله سید رضا بهاءالدینی در نهم فروردین 1287ش (عید سعید غدیر خم 1327ق) در شهر قم دیده به جهان گشود. پدرش سید صفیالدین، مردی عابد و خدمتگزار آستانه مقدسه حضرت معصومه و حافظ بسیاری از سورههای قرآن مجید و معروف به (کشف الآیات) بود. | ||
== | ==تحصیلات== | ||
سید رضا پس از پشتسر نهادن دوران کودکی، در ششسالگی به | سید رضا پس از پشتسر نهادن دوران کودکی، در ششسالگی به مکتبخانه رفت و به فراگیری نصاب، گلستان، خواندن و نوشتن پرداخت و پسازآن به آموختن علوم دینی روی آورد، و با کوشش فراوان و خستگیناپذیر خود توانست مغنی را نزد مرحوم میرزا [[محمدعلی ادیب تهرانی]]، شرح لمعه و فرائد الاصول را در محضر آخوند [[میرزا محمد همدانی]]<nowiki/>، قوانین الاصول را نزد [[آیتالله آخوند ملّا علی همدانی]] و مکاسب را در مجلس درس آیتالله [[صدر، سید صدرالدین|سید صدرالدین صدر]] بیاموزد. | ||
سپس در نوزدهسالگی (سال 1346ق) در درس خارج فقه و اصول آیتاللهالعظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی حاضر شد و مدتهای بسیار از دانش سرشار استادش بهرهمند شد. و پس از وفات ایشان به درس حضرات آیات عظام: سید صدرالدین | سپس در نوزدهسالگی (سال 1346ق) در درس خارج فقه و اصول [[حائری یزدی، عبدالکریم|آیتاللهالعظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی]] حاضر شد و مدتهای بسیار از دانش سرشار استادش بهرهمند شد. و پس از وفات ایشان به درس حضرات آیات عظام: [[صدر، سید صدرالدین|سید صدرالدین صدر]]، [[حجت کوهکمری، سید محمد|سید محمد حجت]]، [[خوانساری، سید محمدتقی|سید محمدتقی خوانساری]] و [[بروجردی، سید حسین|حاجآقا حسین بروجردی]] حاضر شد و مبانی فقهی و اصولیاش را استوار ساخت و در 25 سالگی از [[خوانساری، سید محمدتقی|آیتالله خوانساری]] اجازه اجتهاد، دریافت نمود. | ||
==تدریس== | ==تدریس== | ||
معظم له در کنار تحصیل به تدریس مقدمات و سطوح روی آورد و بارها سیوطی، مغنی، حاشیه، مطول، قوانین (پنج دوره)، رسائل، مکاسب و کفایه را تدریس کرد و شاگردان فراوانی را تربیت نمود. سپس خارج فقه و اصول را آغاز کرد و در مدت بیست سال، چند کتاب فقهی و چند دوره اصول را تدریس نمود و مجموع سالهای تدریس وی، شصت سال به طول انجامید. | معظم له در کنار تحصیل به تدریس مقدمات و سطوح روی آورد و بارها سیوطی، مغنی، حاشیه، مطول، قوانین (پنج دوره)، رسائل، مکاسب و کفایه را تدریس کرد و شاگردان فراوانی را تربیت نمود. سپس خارج فقه و اصول را آغاز کرد و در مدت بیست سال، چند کتاب فقهی و چند دوره اصول را تدریس نمود و مجموع سالهای تدریس وی، شصت سال به طول انجامید. | ||
==ویژگیهای اخلاقی== | ==ویژگیهای اخلاقی== | ||
| خط ۵۷: | خط ۶۱: | ||
==وفات== | ==وفات== | ||
سرانجام آن فقیه فرزانه پس از 90 سال عمر با برکت، در روز شنبه 13 ربیعالاول 1418ق (28 تیرماه 1376ش) بدرود حیات گفت و پیکر پاکش در یکشنبه، پس از یک تشییع باشکوه و نماز آیتالله فاضل لنکرانی بر آن در مسجد بالاسر حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه سلاماللهعلیها به خاک سپرده شد<ref>انصاری قمی، ناصرالدین، ص104-105</ref>. | سرانجام آن فقیه فرزانه پس از 90 سال عمر با برکت، در روز شنبه 13 ربیعالاول 1418ق (28 تیرماه 1376ش) بدرود حیات گفت و پیکر پاکش در یکشنبه، پس از یک تشییع باشکوه و نماز آیتالله فاضل لنکرانی بر آن در مسجد بالاسر حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه سلاماللهعلیها به خاک سپرده شد. | ||
==آثار== | |||
ایشان نوشتارهایی پیرامون قرآن مجید، نهجالبلاغة و صحیفه سجادیه از او به یادگار ماند و اینهمه، خمیرمایه درسها و بحثهای اخلاقی طولانی وی در حوزه علمیه قم را تشکیل داد<ref>انصاری قمی، ناصرالدین، ص104-105</ref>. | |||
| خط ۶۵: | خط ۷۲: | ||
==منابع مقاله== | ==منابع مقاله== | ||
انصاری قمی، ناصرالدین، درگذشتگان، آینه پژوهش، خرداد و تیر 1376، شماره 44؛ درج در پایگاه مجلات تخصصی | [[:noormags:30595|انصاری قمی، ناصرالدین، درگذشتگان، آینه پژوهش، خرداد و تیر 1376، شماره 44؛ درج در پایگاه مجلات تخصصی نور]]. | ||
{{معلمان اخلاق}} | |||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | |||
[[نردبان آسمان؛ مجموعهای از درسهای اخلاق فقیه وارسته و عارف فرزانه حضرت آیتالله بهاءالدینی]] | |||
[[رده:معلمان اخلاق]] | |||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده: | [[رده:شاگردان آیتالله بروجردی]] | ||
[[رده:شاگردان آیتالله حائرى یزدى]] | |||
[[رده:فقیهان شیعه]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۲۰
سید رضا بهاءالدینی (1287-1376ش)، فقیه، استاد اخلاق و عرفان، از شاگردان آیتالله بروجردی و شیخ عبدالکریم حائری یزدی.
| سید رضا بهاءالدینی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | سید رضا بهاءالدینی |
| نام پدر | سید صفیالدین |
| ولادت | ۱۲۸۷ شمسی |
| محل تولد | قم، ایران |
| محل زندگی | قم |
| رحلت | ۱۳۷۶ شمسی |
| مدفن | مسجد بالاسر، حرم حضرت معصومه سلامالله علیها، قم |
| طول عمر | ۸۹ سال |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه |
| پیشه | فقیه، استاد اخلاق و عرفان، مدرس حوزه |
| منصب | استاد حوزه علمیه قم |
| اطلاعات علمی | |
| اجازه اجتهاد از | سید محمدتقی خوانساری |
| درجه علمی | مجتهد |
| علایق پژوهشی | فقه، اصول، اخلاق، تفسیر |
| اساتید | |
| برخی آثار | |
ولادت
آیتالله سید رضا بهاءالدینی در نهم فروردین 1287ش (عید سعید غدیر خم 1327ق) در شهر قم دیده به جهان گشود. پدرش سید صفیالدین، مردی عابد و خدمتگزار آستانه مقدسه حضرت معصومه و حافظ بسیاری از سورههای قرآن مجید و معروف به (کشف الآیات) بود.
تحصیلات
سید رضا پس از پشتسر نهادن دوران کودکی، در ششسالگی به مکتبخانه رفت و به فراگیری نصاب، گلستان، خواندن و نوشتن پرداخت و پسازآن به آموختن علوم دینی روی آورد، و با کوشش فراوان و خستگیناپذیر خود توانست مغنی را نزد مرحوم میرزا محمدعلی ادیب تهرانی، شرح لمعه و فرائد الاصول را در محضر آخوند میرزا محمد همدانی، قوانین الاصول را نزد آیتالله آخوند ملّا علی همدانی و مکاسب را در مجلس درس آیتالله سید صدرالدین صدر بیاموزد.
سپس در نوزدهسالگی (سال 1346ق) در درس خارج فقه و اصول آیتاللهالعظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی حاضر شد و مدتهای بسیار از دانش سرشار استادش بهرهمند شد. و پس از وفات ایشان به درس حضرات آیات عظام: سید صدرالدین صدر، سید محمد حجت، سید محمدتقی خوانساری و حاجآقا حسین بروجردی حاضر شد و مبانی فقهی و اصولیاش را استوار ساخت و در 25 سالگی از آیتالله خوانساری اجازه اجتهاد، دریافت نمود.
تدریس
معظم له در کنار تحصیل به تدریس مقدمات و سطوح روی آورد و بارها سیوطی، مغنی، حاشیه، مطول، قوانین (پنج دوره)، رسائل، مکاسب و کفایه را تدریس کرد و شاگردان فراوانی را تربیت نمود. سپس خارج فقه و اصول را آغاز کرد و در مدت بیست سال، چند کتاب فقهی و چند دوره اصول را تدریس نمود و مجموع سالهای تدریس وی، شصت سال به طول انجامید.
ویژگیهای اخلاقی
از ویژگیهای بارز آن اسوه فضیلت و تقوی، بیاعتنایی به دنیا، دوری از شهرت، دستگیری نیازمندان، رعایت مستحبات و پرهیز از مکروهات، برخورد نیکو و حسن خلق و صبر در مصائب و تحمّل دشواریها (بهخصوص در مرگ فرزند جوانش و شکیبایی در بیماری و خانهنشینی طولانیاش)، شبزندهداری و اقامه نماز شب و روزههای بسیار او بود. فراوان قرآن میخواند و پیادهروی، سیره همیشگیاش بود. چند بار در جبهههای نبرد حضور پیدا کرد و به نفس نفیس خویش، در کنار رزمندگان اسلام روزهای فراوانی را سپری ساخت.
در اسفندماه 1375 بود که سمیناری در تجلیل از وی در حوزه علمیه قم برپا شد و از شخصیت وی تجلیل گردید و کتابی با نام (آیت بصیرت) در شرح زندگی او منتشر شد.
وفات
سرانجام آن فقیه فرزانه پس از 90 سال عمر با برکت، در روز شنبه 13 ربیعالاول 1418ق (28 تیرماه 1376ش) بدرود حیات گفت و پیکر پاکش در یکشنبه، پس از یک تشییع باشکوه و نماز آیتالله فاضل لنکرانی بر آن در مسجد بالاسر حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه سلاماللهعلیها به خاک سپرده شد.
آثار
ایشان نوشتارهایی پیرامون قرآن مجید، نهجالبلاغة و صحیفه سجادیه از او به یادگار ماند و اینهمه، خمیرمایه درسها و بحثهای اخلاقی طولانی وی در حوزه علمیه قم را تشکیل داد[۱].
پانویس
- ↑ انصاری قمی، ناصرالدین، ص104-105