انصاری نیسابوری، سلمان بن ناصر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
Wikinoor.ir (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s\(ابهام\sزدایی\)\}\}' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}}') |
||
(۱۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
|- | |- | ||
|اساتید | |اساتید | ||
| data-type="authorTeachers" | | | data-type="authorTeachers" |فضلالله میهنی | ||
ابوالحسن بن مکی | ابوالحسن بن مکی | ||
خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
|} | |} | ||
</div> | </div> | ||
{{کاربردهای دیگر|نیشابوری (ابهام زدایی)}} | |||
{{کاربردهای دیگر| انصاری (ابهام زدایی)}} | |||
'''ابوالقاسم سلمان بن ناصر انصاری نیشابوری''' (متوفای 512ق)، ملقب به امامالمتکلمین، فقیه شافعى، مفسر، متکلم، زاهد و صوفى قرن پنجم هجری، در فقه از شاگردان امامالحرمین و در علم طریقت و فن تصوف صاحبقدم و اهل عمل بود. از ابوالحسین عبدالغافر فارسى، ابوالحسن بن مکى، ابوالقاسم قشیرى و جماعتى دیگر روایت کرده و ابن سمعانى از وى اجازه روایت داشت. | |||
==ولادت== | |||
«ابوالقاسم سلمان بن ناصر بن عمران انصاری»، اصل وى از ارغیان، از قراى نیشابور بود. در نیشابور به دنیا آمد. | |||
== | == تحصیلات == | ||
علم حدیث و تصوف را در نزد ابوالقاسم قشیرى تحصیل کرد. سپس به حجاز و بغداد و شام مسافرت کرد و مشایخ آن روزگار را درک نمود. آنگاه به نیشابور بازگشت و ملازم امامالحرمین جوینى گردید. وى در فقه از شاگردان امامالحرمین و در علم طریقت و فن تصوف صاحبقدم و اهل عمل بود<ref>ر.ک: ناتل خانلری، یوسفی هروی، ج6، ص96</ref>. | |||
==اساتید== | ==اساتید== | ||
خط ۵۴: | خط ۵۶: | ||
الف)- در روایت حدیث: | الف)- در روایت حدیث: | ||
# | # فضلالله میهنی؛ | ||
# ابوالحسن بن مکی؛ | # ابوالحسن بن مکی؛ | ||
# عبدالغافر فارسی؛ | # عبدالغافر فارسی؛ | ||
خط ۶۷: | خط ۶۹: | ||
==شاگردان== | ==شاگردان== | ||
از جمله شاگردان وی | از جمله شاگردان وی میتوان از افراد زیر نام برد: | ||
# ابوالفتح شهرستانی؛ | # ابوالفتح شهرستانی؛ | ||
# ابوالقاسم رازی؛ | # ابوالقاسم رازی؛ | ||
# فرزندش ابوالفتح انصاری نیشابوری؛ | # فرزندش ابوالفتح انصاری نیشابوری؛ | ||
# ابن سمعانی<ref>ر.ک: همان، ص42-45</ref>. | # ابن سمعانی<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/28827/1/42 ر.ک: همان، ص42-45]</ref>. | ||
== | == وفات == | ||
وی در سال 512ق، در نیشابور درگذشت<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/28827/1/53 ر.ک: انصاری نیشابوری، سلمان بن ناصر، ج1، ص53]</ref>. | |||
==آثار== | |||
# شرح الغنية في فروع الشافعية لابن سريج؛ | # شرح الغنية في فروع الشافعية لابن سريج؛ | ||
# كتاب الطهارات في الفقه؛ | # كتاب الطهارات في الفقه؛ | ||
# كتاب الضحايا؛ | # كتاب الضحايا؛ | ||
# كتاب في التفسير؛ | # كتاب في التفسير؛ | ||
# شرح | # شرح الإرشاد امامالحرمین جوینى | ||
# الغنية في الكلام<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/28827/1/45 ر.ک: همان، ص45-46]</ref> | # الغنية في الكلام<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/28827/1/45 ر.ک: همان، ص45-46]</ref> در فقه شافعی | ||
==پانویس == | ==پانویس == | ||
خط ۸۸: | خط ۹۳: | ||
# ناتل خانلری، یوسفی هروی، «اثرآفرینان»، مؤسسه چاپ و انتشارات دانشگاه تهران، چاپ دوم، 1384. | # ناتل خانلری، یوسفی هروی، «اثرآفرینان»، مؤسسه چاپ و انتشارات دانشگاه تهران، چاپ دوم، 1384. | ||
== وابستهها == | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | |||
[[الغنية في الكلام]] | [[الغنية في الكلام]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۶
نام | ابوالقاسم سلمان بن ناصر انصاری نیشابوری |
---|---|
نامهای دیگر | انصاري نيسابوري، سلمان بن ناصر
ابوالقاسم سلمان بن ناصر بن عمران انصاري نيسابوري نيشابوري. نيسابوري، سلمان بن ناصر نيشابوري، سلمان بن ناصر |
نام پدر | ناصر |
متولد | قرن پنجم هجری |
محل تولد | نیشابور |
رحلت | 512ق |
اساتید | فضلالله میهنی
ابوالحسن بن مکی عبدالغافر فارسی |
برخی آثار | الغنية في الكلام |
کد مؤلف | AUTHORCODE15525AUTHORCODE |
ابوالقاسم سلمان بن ناصر انصاری نیشابوری (متوفای 512ق)، ملقب به امامالمتکلمین، فقیه شافعى، مفسر، متکلم، زاهد و صوفى قرن پنجم هجری، در فقه از شاگردان امامالحرمین و در علم طریقت و فن تصوف صاحبقدم و اهل عمل بود. از ابوالحسین عبدالغافر فارسى، ابوالحسن بن مکى، ابوالقاسم قشیرى و جماعتى دیگر روایت کرده و ابن سمعانى از وى اجازه روایت داشت.
ولادت
«ابوالقاسم سلمان بن ناصر بن عمران انصاری»، اصل وى از ارغیان، از قراى نیشابور بود. در نیشابور به دنیا آمد.
تحصیلات
علم حدیث و تصوف را در نزد ابوالقاسم قشیرى تحصیل کرد. سپس به حجاز و بغداد و شام مسافرت کرد و مشایخ آن روزگار را درک نمود. آنگاه به نیشابور بازگشت و ملازم امامالحرمین جوینى گردید. وى در فقه از شاگردان امامالحرمین و در علم طریقت و فن تصوف صاحبقدم و اهل عمل بود[۱].
اساتید
اساتید وی عبارتند از:
الف)- در روایت حدیث:
- فضلالله میهنی؛
- ابوالحسن بن مکی؛
- عبدالغافر فارسی؛
- کریمه بنت احمد مروزیه.
ب)- در تصوف:
عبدالکریم بن هوازن بن عبدالملک بن طلحة بن ابوالقاسم قشیری نیشابوری.
ج)- در کلام:
ابوالمعالی جوینی[۲].
شاگردان
از جمله شاگردان وی میتوان از افراد زیر نام برد:
- ابوالفتح شهرستانی؛
- ابوالقاسم رازی؛
- فرزندش ابوالفتح انصاری نیشابوری؛
- ابن سمعانی[۳].
وفات
وی در سال 512ق، در نیشابور درگذشت[۴].
آثار
- شرح الغنية في فروع الشافعية لابن سريج؛
- كتاب الطهارات في الفقه؛
- كتاب الضحايا؛
- كتاب في التفسير؛
- شرح الإرشاد امامالحرمین جوینى
- الغنية في الكلام[۵] در فقه شافعی
پانویس
- ↑ ر.ک: ناتل خانلری، یوسفی هروی، ج6، ص96
- ↑ ر.ک: همان، ص40-42
- ↑ ر.ک: همان، ص42-45
- ↑ ر.ک: انصاری نیشابوری، سلمان بن ناصر، ج1، ص53
- ↑ ر.ک: همان، ص45-46
منابع مقاله
- انصاری نیشابوری، ابوالقاسم سلمان بن ناصر، «الغنية في الكلام»، دارالسلام، قاهره، چاپ اول، 1431ق.
- ناتل خانلری، یوسفی هروی، «اثرآفرینان»، مؤسسه چاپ و انتشارات دانشگاه تهران، چاپ دوم، 1384.