حکیم مؤمن، محمدمؤمن بن محمدزمان: تفاوت میان نسخهها
(صفحه ای تازه حاوی «<div class='wikiInfo'>
[[پرونده:NUR12529.jpg|بندانگشتی» ایجاد کرد.) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = محمد مؤمن بن محمد زمان حکیم مؤمن | |||
| تصویر = NUR12529.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = حکیم مومن، محمد مومن بن محمد زمان | |||
| | | نام کامل = محمد مؤمن بن میرزا محمدزمان حسینی تنکابنی | ||
| | | نامهای دیگر = حکیم مؤمن، محمد مؤمن تنکابنی، محمد مؤمن مشهدی | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = | |||
| نسب = حسینی | |||
| نام پدر = میرزا محمدزمان تنکابنی دیلمی | |||
| ولادت = | |||
| محل تولد = اصفهان | |||
| کشور تولد = ایران | |||
| محل زندگی = اصفهان | |||
| رحلت = زنده در ۱۰۸۰ قمری | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = | |||
| طول عمر = | |||
| نام همسر = | |||
| فرزندان = | |||
| خویشاوندان = | |||
| دین = اسلام | |||
| مذهب = شیعه | |||
| پیشه = پزشک، طبیب دربار | |||
| درجه علمی = | |||
| دانشگاه = | |||
| حوزه = | |||
| علایق پژوهشی = طب سنتی، کلام | |||
| منصب = طبیب مخصوص شاه سلیمان صفوی | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[تحفه حکیم مؤمن]] | [[تحفة المؤمنین مشهور به تحفه حکیم مومن]]}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE12529AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|حکیم (ابهامزدایی)}} | |||
'''محمدمؤمن بن میرزا محمدزمان حسینی تنکابنی''' (زنده در 1080ق)، معروف به حکیم مؤمن، پزشک ایرانی و طبیب مخصوص شاه سلیمان صفوی بود. اجداد او از تنکابن به اصفهان مهاجرت کرده و در پایتخت صفویان ساکن شدند. به گفته خود او، اجدادش در دربار پادشاهان صفوی طبیب مخصوص بودهاند. وی نیز طبیب مخصوص شاه سلیمان صفوی بود و در علم طب و کلام تبحر داشت. حکیم مؤمن کتاب معروف خود را برای شاه سلیمان تألیف نمود و وجه تسمیه آن به «تحفة المؤمنین» یا «تحفه حکیم مؤمن» از روی اسم مؤلف «محمد مؤمن» میباشد. این کتاب مفصل در طب سنتی ایران است که برگرفته از منابع ایرانی، یونانی و هندی میباشد و زمان نگارش آن سال ۱۰۸۰ق است. | |||
== ولادت == | |||
محمدمؤمن پسر ميرزا محمّدزمان تنكابنى ديلمى است. اجداد او از تنكابن به سمت اصفهان حركت كرده و در آنجا كه پايتخت پادشاهان صفوى بوده، سكونت گزيدهاند. به گفته خود او، اجدادش در دربار پادشاهان صفوى طبيب مخصوص بودهاند. | |||
وى نيز طبيب مخصوص شاه سليمان صفوى بود و در علم طب و كلام، تبحّر داشت. حكيم مؤمن كتاب معروف خود را براى شاه سليمان تأليف نموده است و وجه تسميه آن به "تحفة المومنين" يا "تحفه حكيم مومن" از روى اسم مؤلف «محمدمومن» مىباشد و کتابی است، مفصل در طب سنتی ایران که برگرفته از منابع ایرانی، یونانی و هندی است. | |||
زمان نگارش کتاب سال ۱۰۸۰ق است. | |||
==وابستهها== | |||
{{وابستهها}} | |||
[[تحفه حکیم مؤمن]] | |||
[[تحفة المؤمنین مشهور به تحفه حکیم مومن]] | |||
[[تحفة المؤمنین - تحفه حکیم مؤمن]] | |||
[[مجلد سوم از کشکول حکیم مومن در طب]] | |||
[[مجلد سوم از کشکول حکیم مومن در طب]] | |||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۳۲
محمدمؤمن بن میرزا محمدزمان حسینی تنکابنی (زنده در 1080ق)، معروف به حکیم مؤمن، پزشک ایرانی و طبیب مخصوص شاه سلیمان صفوی بود. اجداد او از تنکابن به اصفهان مهاجرت کرده و در پایتخت صفویان ساکن شدند. به گفته خود او، اجدادش در دربار پادشاهان صفوی طبیب مخصوص بودهاند. وی نیز طبیب مخصوص شاه سلیمان صفوی بود و در علم طب و کلام تبحر داشت. حکیم مؤمن کتاب معروف خود را برای شاه سلیمان تألیف نمود و وجه تسمیه آن به «تحفة المؤمنین» یا «تحفه حکیم مؤمن» از روی اسم مؤلف «محمد مؤمن» میباشد. این کتاب مفصل در طب سنتی ایران است که برگرفته از منابع ایرانی، یونانی و هندی میباشد و زمان نگارش آن سال ۱۰۸۰ق است.
ولادت
محمدمؤمن پسر ميرزا محمّدزمان تنكابنى ديلمى است. اجداد او از تنكابن به سمت اصفهان حركت كرده و در آنجا كه پايتخت پادشاهان صفوى بوده، سكونت گزيدهاند. به گفته خود او، اجدادش در دربار پادشاهان صفوى طبيب مخصوص بودهاند.
وى نيز طبيب مخصوص شاه سليمان صفوى بود و در علم طب و كلام، تبحّر داشت. حكيم مؤمن كتاب معروف خود را براى شاه سليمان تأليف نموده است و وجه تسميه آن به "تحفة المومنين" يا "تحفه حكيم مومن" از روى اسم مؤلف «محمدمومن» مىباشد و کتابی است، مفصل در طب سنتی ایران که برگرفته از منابع ایرانی، یونانی و هندی است.
زمان نگارش کتاب سال ۱۰۸۰ق است.
