دستغیب، سید عبدالعلی: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - 'مولف' به 'مؤلف ') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = سید عبدالعلی دستغیب | |||
| تصویر = NUR00943.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = دستغیب، سید عبدالعلی | |||
| | | نام کامل = سید عبدالعلی بن سید جواد دستغیب شیرازی | ||
|نام | | نامهای دیگر = | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = سید جواد | |||
| ولادت = ۱۶ آبان ۱۳۱۰ شمسی | |||
| محل تولد = شیراز | |||
| کشور تولد = ایران | |||
| محل زندگی = شیراز، تهران | |||
| رحلت = | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = | |||
| طول عمر = | |||
| نام همسر = | |||
| فرزندان = | |||
| خویشاوندان = | |||
| دین = اسلام | |||
| مذهب = | |||
| پیشه = نویسنده، مترجم، منتقد ادبی | |||
| درجه علمی = | |||
| دانشگاه = دانشسرای عالی تهران (رشته فلسفه و علوم تربیتی) | |||
| حوزه = | |||
| علایق پژوهشی = نقد ادبی، شعر فارسی (بهویژه حافظ)، فلسفه، جامعهشناسی هنر | |||
| منصب = | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[حافظشناخت]] | [[مستی شناسی حافظ]] | تحلیلی از شعر نو فارسی | سایه روشن شعر نو فارسی | هنر و واقعیت در آیینه نقد | بهسوی داستاننویسی بومی | فلسفه نیچه | فلسفه مارکس | فلسفه تاریخ هگل | هیدگر و شاعران | ترجمه شامگاه بتها | ترجمه چرا مسیحی نیستم؟}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE00943AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|دستغیب (ابهامزدایی)}} | |||
'''سيد عبدالعلى دستغيب''' (1310ش)، نویسنده، مترجم و منتقد ادبی برجسته ایرانی است که در سال ۱۳۸۲ به عنوان چهره ماندگار در رشته نقد ادبی شناخته شد. وی در ۱۶ آبان ۱۳۱۰ در شیراز متولد شد و تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در فیروزآباد و جهرم گذراند، سپس وارد دانشسرای مقدماتی شیراز شد و پس از فراغت از تحصیل، به تدریس در دبستانهای کازرون و نورآباد ممسنی پرداخت. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، بهدلیل فعالیت سیاسی بازداشت شد و یک سال را در زندان شیراز گذراند. پس از آزادی بهعلت ممنوعیت از مشاغل دولتی، به کار در دفتر اسناد رسمی و روزنامههای محلی شیراز پرداخت. در سال ۱۳۳۷ برای ادامه تحصیل به تهران رفت و وارد دانشسرای عالی شد و در رشته فلسفه و علوم تربیتی تحصیل کرد. از آن پس تا سال ۱۳۵۹ به تدریس ادبیات، نقد ادبی و جامعهشناسی هنر در دبیرستانها، مدارس عالی و دانشسراهای مقدماتی در شیراز و تهران پرداخت و در سال ۱۳۵۹ بازنشسته شد و وقت بیشتری را به مطالعه و نگارش اختصاص داد. وی از سال ۱۳۲۶ در روزنامههای شیراز و سپس در مجلات و روزنامههای تهران (از جمله اطلاعات، کیهان، سخن، فردوسی، نگین، روشنفکر، آینده، آدینه و...) مقالات متعددی در زمینههای تاریخ، فلسفه، جامعهشناسی و هنر منتشر کرده است. از دستغیب نزدیک به چهل کتاب منتشر شده که مهمترین آنها عبارتند از: «حافظشناخت»، «مستیشناسی حافظ»، «تحلیلی از شعر نو فارسی»، «سایه روشن شعر نو فارسی»، «هنر و واقعیت در آیینه نقد»، «بهسوی داستاننویسی بومی»، «فلسفه نیچه»، «فلسفه مارکس»، «فلسفه تاریخ هگل»، «هیدگر و شاعران» و ترجمههایی همچون «شامگاه بتها» و «چرا مسیحی نیستم؟». وی در سال ۱۳۷۴ از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان منتقد نمونه برگزیده شد و لوح سپاس خدمات فرهنگی دریافت کرد. | |||
== ولادت == | |||
در16 آبان 1310ش، در شيراز به دنيا آمد. پدرش، سيد جواد، واعظ و سپس كارمند وزارت معارف (فرهنگ و آموزش و پرورش بعدى) در شهرستانهاى فيروزآباد و جهرم بود. | |||
== تحصیلات == | |||
عبدالعلى، تحصيلات ابتدايى و دوره اول متوسطه را در فيروزآباد و جهرم انجام داد، سپس وارد دانشسراى مقدماتى شيراز شد و پس از فراغت از تحصيل، به تدريس در دبستانهاى كازرون و نورآباد ممسنى پرداخت. | |||
وى پس از28 مرداد سال 1332، به دليل فعاليت سياسى، بازداشت شد و يك سال را در زندان شيراز گذراند. دستغيب پس از آزادى از زندان، به علت ممنوعيت از مشاغل دولتى، به كار در دفتر اسناد رسمى و روزنامههاى محلى شيراز پرداخت و مدت سه سال نيز كارمند غير رسمى اداره بهداشت بود. | وى پس از28 مرداد سال 1332، به دليل فعاليت سياسى، بازداشت شد و يك سال را در زندان شيراز گذراند. دستغيب پس از آزادى از زندان، به علت ممنوعيت از مشاغل دولتى، به كار در دفتر اسناد رسمى و روزنامههاى محلى شيراز پرداخت و مدت سه سال نيز كارمند غير رسمى اداره بهداشت بود. | ||
| خط ۴۰: | خط ۵۵: | ||
دستغيب در سال 1337، براى ادامه تحصيل به تهران رفت و وارد دانشسراى عالى شد. پس از گذراندن دوره سه ساله دانشسراى عالى در رشته فلسفه و علوم تربيتى، فوق ليسانس همين رشته را ادامه داد، اما به دليل موانعى درس را رها كرد. از آن پس تا سال 1359 به تدريس ادبيات، نقد ادبى و جامعهشناسى هنر در دبيرستانها، مدارس عالى و دانشسراهاى مقدماتى در شيراز و تهران پرداخت. وى در سال 1359، به درخواست خود بازنشسته شد و از آن پس توانست وقت بيشترى را به مطالعه و نگارش اختصاص دهد. | دستغيب در سال 1337، براى ادامه تحصيل به تهران رفت و وارد دانشسراى عالى شد. پس از گذراندن دوره سه ساله دانشسراى عالى در رشته فلسفه و علوم تربيتى، فوق ليسانس همين رشته را ادامه داد، اما به دليل موانعى درس را رها كرد. از آن پس تا سال 1359 به تدريس ادبيات، نقد ادبى و جامعهشناسى هنر در دبيرستانها، مدارس عالى و دانشسراهاى مقدماتى در شيراز و تهران پرداخت. وى در سال 1359، به درخواست خود بازنشسته شد و از آن پس توانست وقت بيشترى را به مطالعه و نگارش اختصاص دهد. | ||
عبدالعلى دستغيب، از سال 1326 در روزنامههاى شيراز همچون پارس و بهار ايران و سپس در مجلهها و روزنامههاى تهران همچون اطلاعات، كيهان، سخن، فردوسى، نگين، روشنفكر، اميد ايران، پيام نوين، راهنماى كتاب، آينده، آدينه، كلك، كيهان فرهنگى، نيستان و ادبيات داستانى، مقالهها و مطالب متعددى در زمينههاى تاريخ، فلسفه، جامعهشناسى و هنر نوشته است. | |||
== آرا و گرايشهاى خاص == | == آرا و گرايشهاى خاص == | ||
دستغيب، معتقد است كه هيچ اثر هنرى و ادبى در خلأ به وجود نمىآيد، بلكه نویسنده در ارتباط با مردم است كه دريافتهايى به دست مىآورد و آن را مىنگارد؛ يعنى آنها را از فيلتر احساسات و عواطف خويش عبور مىدهد. | |||
از دستغيب، نزدیک به چهل كتاب منتشر شده است. وى در سال 1374، از سوى وزارت فرهنگ و ارشاداسلامى، بهعنوان منتقد نمونه برگزيده شد و لوح سپاس خدمات فرهنگى دريافت كرد. همچنين، در سال 1382، طى مراسمى در صدا و سيما، بهعنوان چهره ماندگار در رشته نقد ادبى شناخته شد و موفق به دريافت لوح تقدير و جايزه گرديد. | |||
از دستغيب، | |||
== آثار == | |||
{{ستون-شروع|2}} | |||
# بهسوى داستاننويسى بومى، در زمينه نقد ادب و هنر؛ | |||
# تحليلى از شعر نو فارسى؛ | |||
# ترجمه «چرا مسيحى نيستم؟»؛ | |||
# ترجمه شامگاه بتها؛ | |||
# ترجمه طوفان اثر شكسپير، با همكارى دكتر دولتشاهى؛ | |||
# چهار سوار سرنوشت؛ | |||
# سايه روشن شعر نو فارسى؛ | |||
# فلسفه تاريخ هگل؛ | |||
# فلسفه شعر پهناور؛ | |||
# فلسفه ماركس؛ | |||
# فلسفه نيچه؛ | |||
# هنر و واقعيت درآئينه نقد؛ | |||
# هيدگر و شاعران؛ | |||
# حافظشناخت؛ | |||
# مستىشناسى حافظ. | |||
{{پایان}} | |||
==وابستهها== | |||
{{وابستهها}} | |||
[[حافظشناخت]] | |||
[[گفتارهای فلسفی]] | |||
[[ | |||
[[مستی | [[مستی شناسی حافظ]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:نویسندگان]] | |||
[[رده:مترجمان]] | |||
[[رده:ادیبان]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۰:۴۶
| سید عبدالعلی دستغیب | |
|---|---|
دستغیب، سید عبدالعلی | |
| نام کامل | سید عبدالعلی بن سید جواد دستغیب شیرازی |
| نام پدر | سید جواد |
| ولادت | ۱۶ آبان ۱۳۱۰ شمسی |
| محل تولد | شیراز، ایران |
| محل زندگی | شیراز، تهران |
| دین | اسلام |
| پیشه | نویسنده، مترجم، منتقد ادبی |
| اطلاعات علمی | |
| دانشگاه | دانشسرای عالی تهران (رشته فلسفه و علوم تربیتی) |
| علایق پژوهشی | نقد ادبی، شعر فارسی (بهویژه حافظ)، فلسفه، جامعهشناسی هنر |
| برخی آثار |
|
سيد عبدالعلى دستغيب (1310ش)، نویسنده، مترجم و منتقد ادبی برجسته ایرانی است که در سال ۱۳۸۲ به عنوان چهره ماندگار در رشته نقد ادبی شناخته شد. وی در ۱۶ آبان ۱۳۱۰ در شیراز متولد شد و تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در فیروزآباد و جهرم گذراند، سپس وارد دانشسرای مقدماتی شیراز شد و پس از فراغت از تحصیل، به تدریس در دبستانهای کازرون و نورآباد ممسنی پرداخت. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، بهدلیل فعالیت سیاسی بازداشت شد و یک سال را در زندان شیراز گذراند. پس از آزادی بهعلت ممنوعیت از مشاغل دولتی، به کار در دفتر اسناد رسمی و روزنامههای محلی شیراز پرداخت. در سال ۱۳۳۷ برای ادامه تحصیل به تهران رفت و وارد دانشسرای عالی شد و در رشته فلسفه و علوم تربیتی تحصیل کرد. از آن پس تا سال ۱۳۵۹ به تدریس ادبیات، نقد ادبی و جامعهشناسی هنر در دبیرستانها، مدارس عالی و دانشسراهای مقدماتی در شیراز و تهران پرداخت و در سال ۱۳۵۹ بازنشسته شد و وقت بیشتری را به مطالعه و نگارش اختصاص داد. وی از سال ۱۳۲۶ در روزنامههای شیراز و سپس در مجلات و روزنامههای تهران (از جمله اطلاعات، کیهان، سخن، فردوسی، نگین، روشنفکر، آینده، آدینه و...) مقالات متعددی در زمینههای تاریخ، فلسفه، جامعهشناسی و هنر منتشر کرده است. از دستغیب نزدیک به چهل کتاب منتشر شده که مهمترین آنها عبارتند از: «حافظشناخت»، «مستیشناسی حافظ»، «تحلیلی از شعر نو فارسی»، «سایه روشن شعر نو فارسی»، «هنر و واقعیت در آیینه نقد»، «بهسوی داستاننویسی بومی»، «فلسفه نیچه»، «فلسفه مارکس»، «فلسفه تاریخ هگل»، «هیدگر و شاعران» و ترجمههایی همچون «شامگاه بتها» و «چرا مسیحی نیستم؟». وی در سال ۱۳۷۴ از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان منتقد نمونه برگزیده شد و لوح سپاس خدمات فرهنگی دریافت کرد.
ولادت
در16 آبان 1310ش، در شيراز به دنيا آمد. پدرش، سيد جواد، واعظ و سپس كارمند وزارت معارف (فرهنگ و آموزش و پرورش بعدى) در شهرستانهاى فيروزآباد و جهرم بود.
تحصیلات
عبدالعلى، تحصيلات ابتدايى و دوره اول متوسطه را در فيروزآباد و جهرم انجام داد، سپس وارد دانشسراى مقدماتى شيراز شد و پس از فراغت از تحصيل، به تدريس در دبستانهاى كازرون و نورآباد ممسنى پرداخت.
وى پس از28 مرداد سال 1332، به دليل فعاليت سياسى، بازداشت شد و يك سال را در زندان شيراز گذراند. دستغيب پس از آزادى از زندان، به علت ممنوعيت از مشاغل دولتى، به كار در دفتر اسناد رسمى و روزنامههاى محلى شيراز پرداخت و مدت سه سال نيز كارمند غير رسمى اداره بهداشت بود.
دستغيب در سال 1337، براى ادامه تحصيل به تهران رفت و وارد دانشسراى عالى شد. پس از گذراندن دوره سه ساله دانشسراى عالى در رشته فلسفه و علوم تربيتى، فوق ليسانس همين رشته را ادامه داد، اما به دليل موانعى درس را رها كرد. از آن پس تا سال 1359 به تدريس ادبيات، نقد ادبى و جامعهشناسى هنر در دبيرستانها، مدارس عالى و دانشسراهاى مقدماتى در شيراز و تهران پرداخت. وى در سال 1359، به درخواست خود بازنشسته شد و از آن پس توانست وقت بيشترى را به مطالعه و نگارش اختصاص دهد.
عبدالعلى دستغيب، از سال 1326 در روزنامههاى شيراز همچون پارس و بهار ايران و سپس در مجلهها و روزنامههاى تهران همچون اطلاعات، كيهان، سخن، فردوسى، نگين، روشنفكر، اميد ايران، پيام نوين، راهنماى كتاب، آينده، آدينه، كلك، كيهان فرهنگى، نيستان و ادبيات داستانى، مقالهها و مطالب متعددى در زمينههاى تاريخ، فلسفه، جامعهشناسى و هنر نوشته است.
آرا و گرايشهاى خاص
دستغيب، معتقد است كه هيچ اثر هنرى و ادبى در خلأ به وجود نمىآيد، بلكه نویسنده در ارتباط با مردم است كه دريافتهايى به دست مىآورد و آن را مىنگارد؛ يعنى آنها را از فيلتر احساسات و عواطف خويش عبور مىدهد.
از دستغيب، نزدیک به چهل كتاب منتشر شده است. وى در سال 1374، از سوى وزارت فرهنگ و ارشاداسلامى، بهعنوان منتقد نمونه برگزيده شد و لوح سپاس خدمات فرهنگى دريافت كرد. همچنين، در سال 1382، طى مراسمى در صدا و سيما، بهعنوان چهره ماندگار در رشته نقد ادبى شناخته شد و موفق به دريافت لوح تقدير و جايزه گرديد.
آثار
- بهسوى داستاننويسى بومى، در زمينه نقد ادب و هنر؛
- تحليلى از شعر نو فارسى؛
- ترجمه «چرا مسيحى نيستم؟»؛
- ترجمه شامگاه بتها؛
- ترجمه طوفان اثر شكسپير، با همكارى دكتر دولتشاهى؛
- چهار سوار سرنوشت؛
- سايه روشن شعر نو فارسى؛
- فلسفه تاريخ هگل؛
- فلسفه شعر پهناور؛
- فلسفه ماركس؛
- فلسفه نيچه؛
- هنر و واقعيت درآئينه نقد؛
- هيدگر و شاعران؛
- حافظشناخت؛
- مستىشناسى حافظ.