الذيل علی رفع الإصر أو بغية العلماء و الرواة: تفاوت میان نسخهها
(صفحه ای تازه حاوی «<div class='wikiInfo'>
[[پرونده:NUR10314J1.jpg|بندانگش» ایجاد کرد.) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'ابنح' به 'ابن ح') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
(۴۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات کتاب | |||
| تصویر =NUR10314J1.jpg | |||
| عنوان =الذیل علی رفع الإصر أو بغیة العلماء و الرواة | |||
| عنوانهای دیگر =رفع الاصر عن قضاه المصر | |||
| | | پدیدآوران = | ||
[[هلال، جوده]] (محقق) | |||
| | |||
| | |||
[[صبح، محمد محمود]] (محقق) | [[صبح، محمد محمود]] (محقق) | ||
[[سخاوی، محمد بن | [[سخاوی، محمد بن عبدالرحمن]] (نویسنده) | ||
[[بجاوی، علی محمد]] (مراجعه) | [[بجاوی، علی محمد]] (مراجعه) | ||
| زبان =عربی | |||
|زبان | | کد کنگره =BP 149 /الف2 ر7013 | ||
| موضوع = | |||
فقیهان اهل سنت - سرگذشتنامه | |||
|کد کنگره | |||
|موضوع | |||
مصر - تاریخ - 640 - 1250م. | مصر - تاریخ - 640 - 1250م. | ||
مصر - | مصر - سرگذشتنامه | ||
مصر - قاضیان | مصر - قاضیان | ||
| ناشر = | |||
|ناشر | الهیئة المصریة العامة للکتاب | ||
| مکان نشر =قاهره - مصر | |||
| سال نشر = 1421 ق | |||
|مکان نشر | |||
|سال نشر | |||
| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE10314AUTOMATIONCODE | |||
| چاپ =1 | |||
| تعداد جلد =1 | |||
| کتابخانۀ دیجیتال نور =10314 | |||
| کتابخوان همراه نور =10314 | |||
| کد پدیدآور = | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
}} | |||
'''الذيل على رفع الاصر''' يا «بغيه العلماء و الرواه» نوشته [[سخاوی، محمد بن عبدالرحمن|عبدالرحمن سخاوى]] (متوفى 902ق) عالم شافعى، به زبان عربى است. سخاوى اين كتاب را ذيل و مستدركى بر كتاب استادش [[ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی|ابن حجر]] «رفع الاصر عن قضاه مصر» قرار داده و شرح حال 49 تن از علما و راويان اهل سنت را در آن آورده است. | |||
== ساختار== | |||
كتاب همانند ساير كتب تراجم، با عنوان نام مختصر افرادى كه شرح حال آنها گزارش مىشود، آغاز گرديده است. در شرح حال افراد نيز اقوال مختلف در مكان و تاريخ ولادت و وفات، سفرهاى او، مشاغل علمى و دينى او، حوادث و اتفاقات زندگى، اساتيد و آثار او بدون عنوانبندى خاصى ذكر شده است. | كتاب همانند ساير كتب تراجم، با عنوان نام مختصر افرادى كه شرح حال آنها گزارش مىشود، آغاز گرديده است. در شرح حال افراد نيز اقوال مختلف در مكان و تاريخ ولادت و وفات، سفرهاى او، مشاغل علمى و دينى او، حوادث و اتفاقات زندگى، اساتيد و آثار او بدون عنوانبندى خاصى ذكر شده است. | ||
== گزارش محتوا | == گزارش محتوا== | ||
در مقدمه كه به قلم محققین نوشته شده است، ابتدا تاريخچهاى از تدوين قرآن كريم، سنت نبوى و علوم نحوى و ادبى و سپس اسامى مهمترين تأليفات گذشتگان در علوم مختلف به تفكيك ذكر شده است. در ادامه، شرح حال نسبتاً مفصلى از [[سيوطى]] و آثار او آمده كه به لحاظ كثرت فعالیتهای علمى او قابل توجه است. | |||
اسامى برخى از علماى مطرح شده در كتاب عبارت است از: برهانالدين ابن الديرى، عزالدين ابوالبركات، حافظ ابن حجر، شهابالديندميرى، قاضى نورالدين و سراجالدين رازى. | |||
در | نویسنده در صفحه 75 كتاب، به شرح حال استادش حافظ بن حجر (852-783ق) پرداخته و با كلماتى مانند: «شيخى الاستاد» و «شيخالاسلام»، كمال تواضع و احترام خويش را به استاد اظهار داشته است. سپس به توصيف احوالات استادش پرداخته و در انتها چنين مىنويسد: محاسن وى فراوان است كه در اين مختصر نمىگنجد، يا من كسى نيستم كه مانند او را توصيف نمايم، بويژه اينكه اكابرى مانند: تقى فاسى، تقى مقريزى، علاء بن خطیب ناصرى و ديگران در كتابهاى خود وى را توصيف نمودهاند. | ||
نویسنده داراى شيوه خاصى در نگارش است. به عنوان مثال: در موارد فراوان، به هنگام شرح حال يك عالم، به ذكر مطلبى از ابن حجر، به نقل از فرزندانش مىپردازد. | |||
آراء و نظرات وى درباره ديدگاههاى گذشتگان قابل توجه است و فراوان مطالب منقول را مورد نقد قرار مىدهد. در اثبات فضل و علم هر عالم، فراوان به اقوال دوستان و اساتيد خود، مانند ابن حجر استشهاد مىكند. او در نسبت دادن بدىها و رذائل به ديگران، بسيار عفيف است و از اين كار پرهيز دارد. چه بسا بعضى از عبارات و مصطلحات عاميانه جارى بر زبان مردم را نيز بهكار برد؛ مانند كلمه «الّا» كه غلط فاحش است. | |||
== وضعيت كتاب== | |||
از اين اثر سه نسخه موجود است كه يكى از آنها نسخه اصلى است و آندوى ديگر از آن استنساخ شده است و لذا محققین در تصحيح كتاب بر آن نسخه اعتماد كردهاند. | |||
== وضعيت كتاب | |||
از اين اثر سه نسخه موجود است كه يكى از آنها نسخه اصلى است و آندوى ديگر از آن استنساخ شده است و لذا | |||
در انتهاى اثر، فهرست مدارس علميه با شرحى مختصر، مراجع، تراجم، اعلام، شهرها، امكنه و بقاء، جوامع و مساجد، كتب، آيات قرآنى، احاديث نبوى، اشعار و مشاغل به تفكيك آمده است. | در انتهاى اثر، فهرست مدارس علميه با شرحى مختصر، مراجع، تراجم، اعلام، شهرها، امكنه و بقاء، جوامع و مساجد، كتب، آيات قرآنى، احاديث نبوى، اشعار و مشاغل به تفكيك آمده است. | ||
كتاب داراى پاورقىهاى ارزشمندى است و دو محقق آن، جوده هلال و محمد محمود صبح، در شرح مصطلحات كتاب، از كتب تاريخ مانند: النجوم الزاهره و معيد النعم، الخطط مقريزى، خطط على | كتاب داراى پاورقىهاى ارزشمندى است و دو محقق آن، جوده هلال و محمد محمود صبح، در شرح مصطلحات كتاب، از كتب تاريخ مانند: النجوم الزاهره و معيد النعم، الخطط مقريزى، خطط على مبارک و...، در ضبط شهرها از [[معجم البلدان]]، در لغت از لسانا لعرب و القاموس المحيط و... استفاده كرده است. | ||
==منابع مقاله== | |||
مقدمه و متن كتاب. | مقدمه و متن كتاب. | ||
==وابستهها== | |||
{{وابستهها}} | |||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]] | [[رده:اسلام، عرفان، غیره]] | ||
[[رده:فقه و اصول]] | [[رده: فقه و اصول]] | ||
[[رده:طبقات و تراجم فقها]] | [[رده:طبقات و تراجم فقها]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۰
الذيل على رفع الاصر يا «بغيه العلماء و الرواه» نوشته عبدالرحمن سخاوى (متوفى 902ق) عالم شافعى، به زبان عربى است. سخاوى اين كتاب را ذيل و مستدركى بر كتاب استادش ابن حجر «رفع الاصر عن قضاه مصر» قرار داده و شرح حال 49 تن از علما و راويان اهل سنت را در آن آورده است.
الذیل علی رفع الإصر أو بغیة العلماء و الرواة | |
---|---|
![]() | |
پدیدآوران | هلال، جوده (محقق)
صبح، محمد محمود (محقق) سخاوی، محمد بن عبدالرحمن (نویسنده) بجاوی، علی محمد (مراجعه) |
عنوانهای دیگر | رفع الاصر عن قضاه المصر |
ناشر | الهیئة المصریة العامة للکتاب |
مکان نشر | قاهره - مصر |
سال نشر | 1421 ق |
چاپ | 1 |
موضوع | فقیهان اهل سنت - سرگذشتنامه
مصر - تاریخ - 640 - 1250م. مصر - سرگذشتنامه مصر - قاضیان |
زبان | عربی |
تعداد جلد | 1 |
کد کنگره | BP 149 /الف2 ر7013 |
نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
ساختار
كتاب همانند ساير كتب تراجم، با عنوان نام مختصر افرادى كه شرح حال آنها گزارش مىشود، آغاز گرديده است. در شرح حال افراد نيز اقوال مختلف در مكان و تاريخ ولادت و وفات، سفرهاى او، مشاغل علمى و دينى او، حوادث و اتفاقات زندگى، اساتيد و آثار او بدون عنوانبندى خاصى ذكر شده است.
گزارش محتوا
در مقدمه كه به قلم محققین نوشته شده است، ابتدا تاريخچهاى از تدوين قرآن كريم، سنت نبوى و علوم نحوى و ادبى و سپس اسامى مهمترين تأليفات گذشتگان در علوم مختلف به تفكيك ذكر شده است. در ادامه، شرح حال نسبتاً مفصلى از سيوطى و آثار او آمده كه به لحاظ كثرت فعالیتهای علمى او قابل توجه است.
اسامى برخى از علماى مطرح شده در كتاب عبارت است از: برهانالدين ابن الديرى، عزالدين ابوالبركات، حافظ ابن حجر، شهابالديندميرى، قاضى نورالدين و سراجالدين رازى.
نویسنده در صفحه 75 كتاب، به شرح حال استادش حافظ بن حجر (852-783ق) پرداخته و با كلماتى مانند: «شيخى الاستاد» و «شيخالاسلام»، كمال تواضع و احترام خويش را به استاد اظهار داشته است. سپس به توصيف احوالات استادش پرداخته و در انتها چنين مىنويسد: محاسن وى فراوان است كه در اين مختصر نمىگنجد، يا من كسى نيستم كه مانند او را توصيف نمايم، بويژه اينكه اكابرى مانند: تقى فاسى، تقى مقريزى، علاء بن خطیب ناصرى و ديگران در كتابهاى خود وى را توصيف نمودهاند.
نویسنده داراى شيوه خاصى در نگارش است. به عنوان مثال: در موارد فراوان، به هنگام شرح حال يك عالم، به ذكر مطلبى از ابن حجر، به نقل از فرزندانش مىپردازد.
آراء و نظرات وى درباره ديدگاههاى گذشتگان قابل توجه است و فراوان مطالب منقول را مورد نقد قرار مىدهد. در اثبات فضل و علم هر عالم، فراوان به اقوال دوستان و اساتيد خود، مانند ابن حجر استشهاد مىكند. او در نسبت دادن بدىها و رذائل به ديگران، بسيار عفيف است و از اين كار پرهيز دارد. چه بسا بعضى از عبارات و مصطلحات عاميانه جارى بر زبان مردم را نيز بهكار برد؛ مانند كلمه «الّا» كه غلط فاحش است.
وضعيت كتاب
از اين اثر سه نسخه موجود است كه يكى از آنها نسخه اصلى است و آندوى ديگر از آن استنساخ شده است و لذا محققین در تصحيح كتاب بر آن نسخه اعتماد كردهاند.
در انتهاى اثر، فهرست مدارس علميه با شرحى مختصر، مراجع، تراجم، اعلام، شهرها، امكنه و بقاء، جوامع و مساجد، كتب، آيات قرآنى، احاديث نبوى، اشعار و مشاغل به تفكيك آمده است.
كتاب داراى پاورقىهاى ارزشمندى است و دو محقق آن، جوده هلال و محمد محمود صبح، در شرح مصطلحات كتاب، از كتب تاريخ مانند: النجوم الزاهره و معيد النعم، الخطط مقريزى، خطط على مبارک و...، در ضبط شهرها از معجم البلدان، در لغت از لسانا لعرب و القاموس المحيط و... استفاده كرده است.
منابع مقاله
مقدمه و متن كتاب.